Dergiler / Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: 11

UYGUR HALK HEKİMLİĞİ UYGULAMALARINDA ÇAY VE İŞLEVLERİ

Tugba Gönel Sönmez(NEVŞEHİR HACI BEKTAŞ VELİ ÜNİVERSİTESİ, ÜRGÜP SEBAHAT VE EROL TOKSÖZ MESLEK YÜKSEKOKULU, SEYAHAT-TURİZM VE EĞLENCE HİZMETLERİ BÖLÜMÜ, KÜLTÜREL MİRAS VE TURİZM PR.)
Sayfa
68–74
Yayın Tarihi
2018-06-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda Uygur Türklerinin halk hekimliği uygulamalarında koruyucu ve tedavi edici işlevleriyle sıklıkla kullanılmakta olan çaylar tanıtılıp değerlendirilmeye çalışılmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Geçmişi Şamanizm dönemi sağaltma pratiklerine kadar uzanan Uygur halk hekimliği, Uygur mutfak kültürü ile yakından ilişkili olup kişinin beslenme düzeni ve şeklinin esas alındığı “kuvvet nazariyesi” temelinde gelişmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla hastalıklardan korunmak ya da tedavi olmak için çeşitli macunlar, şuruplar, şerbetler ve çaylar hazırlanmakta ve bu yiyecekler “davayi ğiza” olarak adlandırılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda Uygur Türklerinin halk hekimliği uygulamalarında koruyucu ve tedavi edici işlevleriyle sıklıkla kullanılmakta olan çaylar tanıtılıp değerlendirilmeye çalışılmaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Uygur halk hekimliği · Uygur tıbbı · çay.

Özet

Geçmişi Şamanizm dönemi sağaltma pratiklerine kadar uzanan Uygur halk hekimliği, Uygur mutfak kültürü ile yakından ilişkili olup kişinin beslenme düzeni ve şeklinin esas alındığı “kuvvet nazariyesi” temelinde gelişmiştir. Bu amaçla hastalıklardan korunmak ya da tedavi olmak için çeşitli macunlar, şuruplar, şerbetler ve çaylar hazırlanmakta ve bu yiyecekler “davayi ğiza” olarak adlandırılmaktadır. Çalışmamızda Uygur Türklerinin halk hekimliği uygulamalarında koruyucu ve tedavi edici işlevleriyle sıklıkla kullanılmakta olan çaylar tanıtılıp değerlendirilmeye çalışılmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sönmez, T. G. (2018). UYGUR HALK HEKİMLİĞİ UYGULAMALARINDA ÇAY VE İŞLEVLERİ. Uluslararası Uygur Araştırmaları Dergisi, Sayı: 11, 68–74. https://ajindex.com/articles/122788

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Abral, Mihriay Abdilim (2005). “Uyğurlarda Yémek-İçmek Adetliri ve Sağlamlik Éni”. Şiñcan Pédagogika Ünivérsitéti İlmiy Jurnili, 3, s. 84-89.
  2. Batmaz, Macidegül (2013). Eski Uygur Türkçesinde Tıp Terimleri. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Türk Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı. Ankara: Yüksek Lisans Tezi.
  3. Derviş, Ehmed (2004). “Kedimki Uygurlarda Tébabetçilik, Dorigerlik Medeniyiti”. Keşker Pédagogika İnstitüti İlmiy Jurnili, 5, s. 29-37.
  4. Ezizi, Köktap (2010). Hasiyetlik Yémeklirimiz. Pekin: Milletler Neşriyatı.
  5. Habibulla, Abdurehim (2000). Uğur Etnograpiyisi. Urumçi: Şiñcan Halk Neşriyatı.
  6. Haci, Ablikim Nurmuhemmet (2003). Uyğur Tébabiti Yémek-İçmek Rétsipliri. Urumçi: Şiñcan Halk Sehiye Neşriyatı.
  7. Haci, Ablikim Nurmuhemmet (2009). Uyğurlarda Yémek-İçmek Bilen Késel Davalaş. Urumçi: Şiñcan Halk Neşriyatı.
  8. Öger, Adem; Gönel, Tugba (2011). “Uygur Türkleri Arasında Şamanlar ve Tedavi Yöntemleri”. Turkish Studies, 6/4, s. 233-248.
  9. Öger, Adem; Tek, Recep (2016). Risāle-i Aşfezlik (Aşçılık Risalesi). Ankara: Gazi Kitabevi.
  10. Rahman, Abdukerim vd., (1996.) Uyğur Örp Adetliri, Urumçi: Şiñcan Yaşlar Ösmürler Neşriyatı.
  11. Udmiş, Tursuncan Savut (2008a). “Uyğurlarniñ Çay Medeniyiti”. Bulak, 2, s. 83-93.
  12. Udmiş, Tursuncan Savut (2008b). “Uyğurlarniñ Çay Medeniyiti”. Bulak, 3, s. 73-82.