Dergiler / Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 17 - Sayı: 1

Ortaklaşa Rekabet Stratejisi: Geleneksel Havayolu Şirketleri Üzerine Bir Araştırma

Coopetition Strategy: A Research On Traditional Airlines

Sayfa
317–333
Yayın Tarihi
2018-01-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bir diğer kayda değer sonuç ise rekabet kurullarının havayolu şirketlerine fayda sağlayacak uygulamaların önünü açması gerektiğidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ortaklaşa rekabet stratejisi, iki ya da daha fazla rakip işletme tarafından özellikle rekabet yoğun pazarlarda kullanılan, rekabet ve işbirliğinin aynı anda gerçekleştirildiği bir işletme stratejisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Havayolu şirketleri, kendileri için istemedikleri bazı olumsuzlukların üstesinden gelmek ve sürdürülebilir rekabet avantajı kazanmak için ortaklaşa rekabet stratejisini kullanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bir diğer kayda değer sonuç ise rekabet kurullarının havayolu şirketlerine fayda sağlayacak uygulamaların önünü açması gerektiğidir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ortaklaşa Rekabet · Rakiple İşbirliği · Havayolu Sektörü

Özet

Ortaklaşa rekabet stratejisi, iki ya da daha fazla rakip işletme tarafından özellikle rekabet yoğun pazarlarda kullanılan, rekabet ve işbirliğinin aynı anda gerçekleştirildiği bir işletme stratejisidir. Havayolu şirketleri, kendileri için istemedikleri bazı olumsuzlukların üstesinden gelmek ve sürdürülebilir rekabet avantajı kazanmak için ortaklaşa rekabet stratejisini kullanmaktadır. Bu doğrultuda, rakip havayolu şirketleri ile stratejik havayolu ittifakları dahilinde ve haricinde anlaşmalar yapılmaktadır. Bu araştırmanın amacı, ortaklaşa rekabet stratejisini uygulayan havayolu şirketlerinin deneyimlerinin ortaya konmasıdır. Bu amaçla, beş geleneksel havayolu şirketinin üst düzey yöneticisi ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılmıştır. Araştırmada ortaya çıkan temel sonuç, ortaklaşa rekabet stratejisinin havayolu sektörünün sürdürülebilirliği için olmazsa olmaz olduğudur. Bir diğer kayda değer sonuç ise rekabet kurullarının havayolu şirketlerine fayda sağlayacak uygulamaların önünü açması gerektiğidir.

Abstract

Employed by two or more competitor companies particularly in highly competitive markets, the coopetition strategy is a business strategy where competition goes hand in hand with cooperation. Airline companies employ coopetition strategy to overcome such unfavorable conditions and to achieve sustainable competitive advantages. For that purpose, they make agreements with competitor airline companies within or apart from the strategic alliances. The purpose of this study is to identify the experiences of the airline companies practicing coopetition strategies. To that end, semi-structured interviews have been carried out with senior managers of five traditional airlines. The primary result of the study is that the coopetition strategy is indispensable for the sustainability of the airline business. Another remarkable result is that competition boards are required to lead up practices which will benefit airline companies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TANRIVERDİ, G., KÜÇÜKYILMAZ, A. (2018). Ortaklaşa Rekabet Stratejisi: Geleneksel Havayolu Şirketleri Üzerine Bir Araştırma. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 1, 317–333. https://ajindex.com/articles/122687

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Agusdinata, B. and Klein, W. (2002). The dynamics of airline alliances. Journal of Air Transport Management 8: 201-211.
  2. Akdoğan, A. A. and Cingoz, A. (2012). An Empirical Study on Determining the Attitudes of Small and Medium Sized Businesses (SMEs) Related to Coopetition. Procedia - Social and Behavioral Sciences 58: 252-258.
  3. Akdoğan, A. A., Doğan, N. Ö. and Cingöz, A. (2015). Coopetition as a business strategy: determining the effective partner selection criteria using fuzzy ahp. International Review of Management and Business Research 4(1): 137-151.
  4. Alhojailan, M. I. (2012). Thematic analysis: a critical revıew of its process and evaluation. West East Journal of Social Sciences 1(1): 39-47.
  5. Amoah, J. A. and Debrah, Y. A. (2011). The Evolution of Alliances in the Global Airline Industry: A Review of the African Experience. Thunderbird International Business Review 53(1): 37-49.
  6. Bengtsson, M. and Kock, S. (2000). “Coopetition” in business networks—to cooperate and compete simultaneously. Industrial Marketing Management 29: 411-426.
  7. Bonel, E. and Rocco, E. (2007). Coopeting to survive; surviving coopetition. International Studies of Management and Organization 37(2): 70-96.
  8. Brandenburger, A. M. and Nalebuff, B. J. (1998). Ortaklasa rekabet. (Trans. L. Cinemre). Istanbul: Scala Yayıncılık. Braun, V. and Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology 3(2). Brueckner, J. K. (2001). The economics of international codesharing: an analysis of airline alliances. International Journal of Industrial Organization 19: 1475-1498.
  9. Chang, W. L. and Chiu, C. L. (2016). Coopetition under alliance? applying awareness-motivation-capability competitive dynamics perspective. Journal of Business Economics and Management 17(5): 701-716.
  10. Chen, X. and Hao, G. (2013). Co-opetition alliance models of parallel flights for determining optimal overbooking policies. Mathematical and Computer Modelling 57: 1101-1111
  11. Chiambaretto, P. and Fernandez, A. S. (2016). The evolution of coopetitive and collaborative alliances in an alliance portfolio: the Air France case. Industrial Marketing Management 57: 75–85.
  12. Creswell, J. W. (2007). Qualitative ınquiry and research design: choosing among five approaches. Thousand Oaks: Sage Publications. Czakon, W., Kuś, K. M. and Rogalski, M. (2014). Coopetition research landscape-a systematic literature review 1997-2010. Journal of Economics and Management 17: 122-150.
  13. Demirel, Y., Keskin, N., Ülgen, H., Yozga