Dergiler / Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 17 - Sayı: 2

Çocuklara Karşı İşlenen Cinsel Suçlara Verilen Cezalar ve Beklenen Toplumsal Adalet

Legal Penalties Imposed on the Sexual Crimes Against Minors and The Expected Social Justice

Sayfa
533–551
Yayın Tarihi
2018-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak çocuk cinsel istismarına yönelik suçlar kapsamında Türk Ceza Kanunu’nda yer almayan idam, kastrasyon, ifşa etme gibi cezaların katılımcılar tarafından talep edildiği; mahkemelerin faile/faillere vermiş olduğu kararlardaki cezai indirimlerin ise katılımcılar tarafından kabul görmediği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’deki adalet sisteminin etkinliği ve işlevselliği uzun yıllardır tartışılmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Buna göre Yargıtay onayı almış sekiz dava üzerinden mevcut adalet sisteminin vermiş olduğu kararlar; yani biçimsel hukuk süreci ile bireylerin adalet beklentilerinin ne kadar kesiştiği veya farklılaştığının tespit edilmesi amaçlanmış buradan hareketle de toplumun ceza vermesindeki nedenler ortaya koyulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak çocuk cinsel istismarına yönelik suçlar kapsamında Türk Ceza Kanunu’nda yer almayan idam, kastrasyon, ifşa etme gibi cezaların katılımcılar tarafından talep edildiği; mahkemelerin faile/faillere vermiş olduğu kararlardaki cezai indirimlerin ise katılımcılar tarafından kabul görmediği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:381 katılımcı
⚙️Değişkenler:Adalet · çocuk · cinsel istismar

Özet

Türkiye’deki adalet sisteminin etkinliği ve işlevselliği uzun yıllardır tartışılmaktadır. Özellikle kadına ve çocuğa karşı olan şiddet eylemleri ve cinsel istismar vakaları diğer yandan hırsızlık, dolandırıcılık, terörizm gibi konuların kamuoyunun gündeminden düşmemesi mekanizmanın sorgulanmasını da beraberinde getirmektedir. Üstelik bu olayların faillerine verilen cezaların toplumun ceza beklentisinin uzağında kaldığı gözlenmektedir. Bu perspektifle araştırmada çocuğun cinsel dokunulmazlığına karşı işlenen suçlar toplumsal beklentiler ekseninde ele alınmıştır. Buna göre Yargıtay onayı almış sekiz dava üzerinden mevcut adalet sisteminin vermiş olduğu kararlar; yani biçimsel hukuk süreci ile bireylerin adalet beklentilerinin ne kadar kesiştiği veya farklılaştığının tespit edilmesi amaçlanmış buradan hareketle de toplumun ceza vermesindeki nedenler ortaya koyulmuştur. Araştırma, Antalya ilinde “tabakalı basit tesadüfi örneklem” metoduyla belirlen, sosyoekonomik düzey bakımından farklı üç mahallede, toplam 381 katılımcıyla gerçekleştirilmiştir. Elde edilen istatistiki verilerin yüzde ve frekans dağılımları verilmiş ayrıca değişkenler arasındaki ilişkiyi ölçmek amacıyla ki-kare testi uygulanmıştır. Sonuç olarak çocuk cinsel istismarına yönelik suçlar kapsamında Türk Ceza Kanunu’nda yer almayan idam, kastrasyon, ifşa etme gibi cezaların katılımcılar tarafından talep edildiği; mahkemelerin faile/faillere vermiş olduğu kararlardaki cezai indirimlerin ise katılımcılar tarafından kabul görmediği tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıların faile/faillere vermiş oldukları cezalar sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşmadığı ve katılımcıların çocuğa karşı işlenen cinsel suçlar hakkında yeterli bilgi düzeyleri olmadığı saptanmıştır.

Abstract

The effectiveness and functionality of the justice system in Turkey has been discussed for many years. Violent acts, especially against women and children, and issues like robbery, fraud, and terrorism on the other hand, are not falling from the public agenda and they bring along the questioning of the mechanism itself. Moreover, it is observed that penalties imposed on the offenders are far from the society's expectation. Within this perspective, a variety of sexual crimes committed against children were discussed in the research. Accordingly, this study aims to determine if the decisions made by the existing justice system are the formal legal processes which are intersecting with or differentiating from the individual expectations of justice, through an analysis of the participants’ reflections on the decisions of eight cases approved by the Supreme Court of Appeals. By doing so, the research puts forward the causes for the society’s punishment behavior. The research was conducted in three neighbourhoods of Antalya which have different socioeconomic levels, with 381 participants, who were defined through the "stratified simple random sample" method. Percentage and frequency distributions of the obtained statistical data were given and chi-square test was applied in order to measure the relation between the variables. As a consequence, it is determined that participants demand punishments in form of death penalty, castration and disclosure for the criminal conducts within the scope of child sexual abuse which are not present in the existing Turkish Criminal Code; that the criminal discounts applied by the courts for perpetrator(s) do not gain acceptance from the participants. Furthermore, it is registered that penalties deemed suitable by participants for the perpetrator(s) do not differ according to the socio-demographic variables and the participants do not have sufficient knowledge about the sexual crimes committed against children.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aygül, H. H., Şensoy, A. F. (2018). Çocuklara Karşı İşlenen Cinsel Suçlara Verilen Cezalar ve Beklenen Toplumsal Adalet. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 2, 533–551. https://ajindex.com/articles/122677

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Akbaba, Z. B. (2009). Kimyasal hadım yönteminin anayasaya uygunluğu. Barolar Dergisi, 82 (1), 1-28.
  2. Aktepe, E. (2009).
  3. Çocukluk çağı cinsel istismarı, Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar. 2 (1), 95-119.
  4. Artuk, M. E. vd. (2015). Ceza kukuku özel hükümler. Ankara:
  5. Adalet Yayınları.
  6. Child Abuse (2016). http://arkofhopeforchildren.org/child-abuse/child-abuse-statistics-info (Erişim Tarihi: 10.12.2016).
  7. Child Maltreatment Report (2014). U.S. department of health & human services administration for children and families administration on children. Washington: Youth and Families Children’s Bureau. Cox, A. D. (1997). Preventing child abuse: a review of community-based profects 1. Child Abuse Review, 6 (4), 243-256.
  8. Çalışkan, Z. ve Sağlam, M. (2015). Cinsel istismar mağduru çocuklarla çalışan uzmanların gözünden mağdur çocukların özellikleri. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2 (4), 6-11.
  9. Çeçen, A. (1975). Hukuk'ta norm ve adalet. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 1 (32), 72-115.
  10. Çeçen, A. (1993). Adalet kavramı: adalet kavramının göreliliği üzerine bir deneme. (2. Baskı), Ankara:
  11. Gündoğan Yayınları.
  12. Demirbaş, T. (2010). Kriminoloji. (3. Baskı), Ankara:
  13. Seçkin Yayıncılık. Doğru, S. Y. (2006). Zihin engelli çocuklarda cinsel istismar. Abant İzzet Baysal Üniviversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (6), 80-91.
  14. Dönmez, Y. E. vd. (2014). Cinsel istismar mağduru çocuk ve ergen olgularımızın sosyodemografik ve klinik özellikleri. Turgut Özal Tıp Merkezi Dergisi, 21(1), 44-48.
  15. Dursun, S. (2004). Megan Kanunu (ABD’nde cinsel suç faillerinin sicile kaydı ve sicil bilgilerinin kamuya açıklanması). Atatürk Üniversitesi Erzincan Hukuk Fakültesi Dergisi, 1 (8), 233-262.
  16. Dursun, S. (2014). Özellikle mağduru çocuk olan mükerrer cinsel suç faillerine karşı toplumun korunması bağlamında Megan Kanunu hakkında soru ve cevaplar. Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi, 1 (2), 235-340.
  17. Erdoğan, A. vd. (2011). Türkiye’nin dört farklı bölgesinde çocuk ve ergenlere cinsel tacizde bulunan kişilerin karakteristik özellikleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi, (1)12, 55-61.
  18. Finkelhor, D.(1994). Current information on the scope and nature of child sexual abuse. The Future of Children, 4 (2), 31-53.
  19. Göker, Z. vd. (2010). Cinsel istismar mağduru olan çocukların başvuru şekilleri, klinik ve sosyodemografik özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 17 (4), 15-21.
  20. Gören, Z. (2006).
  21. Yaşama hakkı ve ölüm cezası, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (