Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBULGULAR: QRS-T açısı ≥90° olan hastalarda diyabet (%53,3 vs. %37,6; p=0,013), koroner arter hastalığı (%89,1 vs. %79,5; p=0,045), kalp yetersizliği (%46,7 vs. %29,2; p=0,004), vücut kitle indeksi (30,54 ± 5,89 vs. 28,90 ± 5,96 kg/m²; p=0,027) ve QTc süresi (430,4 ± 31,5 vs. 416,2 ± 28,4 ms; p=0,001) anlamlı olarak daha yüksek bulundu.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
AMAÇ: Frontal QRS-T açısı, ventriküler elektriksel heterojeniteyi yansıtan invaziv olmayan bir elektrokardiyografik belirteç olup, daha önce aritmojenik risk ve sistemik hastalık yükü ile ilişkilendirilmiştir. Ancak, bu parametrenin multidimensiyonel ayaktan hasta risk sınıflandırmasındaki yeri yeterince kullanılmamaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu retrospektif çalışmada, ortalama yaşı 65,9 ± 11,9 yıl olan 290 kardiyoloji hastası (erkek: %57,8) frontal QRS-T açısına göre iki gruba ayrıldı (<90° ve ≥90°). Klinik, laboratuvar ve elektrokardiyografik veriler ile birlikte 12 aylık tüm nedenlere bağlı mortalite karşılaştırıldı. BULGULAR: QRS-T açısı ≥90° olan hastalarda diyabet (%53,3 vs. %37,6; p=0,013), koroner arter hastalığı (%89,1 vs. %79,5; p=0,045), kalp yetersizliği (%46,7 vs. %29,2; p=0,004), vücut kitle indeksi (30,54 ± 5,89 vs. 28,90 ± 5,96 kg/m²; p=0,027) ve QTc süresi (430,4 ± 31,5 vs. 416,2 ± 28,4 ms; p=0,001) anlamlı olarak daha yüksek bulundu. QRS-T açısı ≥90° olan hastaların klinik profili daha olumsuz olmasına rağmen, 12 aylık tüm nedenlere bağlı mortalite oranı <90° olanlara kıyasla anlamlı fark göstermedi (%5,4 vs. %7,2; p=0,580). Hayatını kaybeden hastalarda ileri yaş, düşük VKİ, artmış hastaneye yatış oranı, kalp yetersizliği, atriyal fibrilasyon, kronik böbrek hastalığı, malignite, yüksek SII ve SIRI düzeyleri daha yaygındı. Koroner arter hastalığı alt grubunda yapılan analizlerde benzer eğilimler gözlendi. SONUÇ: Frontal QRS-T açısının genişlemesi, artmış kardiyometabolik ve repolarizasyon stresini yansıtsa da kısa dönem mortalite açısından bağımsız bir prognostik değer taşımamaktadır. Ancak sistemik inflamasyon ve kırılganlık parametreleriyle birlikte değerlendirildiğinde klinik değeri artmaktadır. Bu basit ve düşük maliyetli EKG parametresi, özellikle kaynakların kısıtlı olduğu ortamlarda ayaktan hasta triyajı, kişiselleştirilmiş takip ve tedavi optimizasyonuna katkı sağlayabilir.
Abstract
OBJECTIVE: The frontal QRS-T angle is a noninvasive electrocardiographic marker of ventricular electrical heterogeneity, previously linked to arrhythmogenic risk and systemic disease burden. However, its role in multidimensional outpatient risk stratification remains underexplored. MATERIAL AND METHODS: In this retrospective study of 290 cardiology outpatients (mean age: 65.9 ± 11.9 years; 57.8% male), patients were grouped based on frontal QRS-T angle (<90° vs. ≥90°). Clinical, laboratory, and electrocardiographic data were compared, along with 12-month all-cause mortality. RESULTS: Patients with a QRS-T angle ≥90° had significantly higher rates of diabetes (53.3% vs. 37.6%, p=0.013), coronary artery disease (89.1% vs. 79.5%, p=0.045), heart failure (46.7% vs. 29.2%, p=0.004), elevated BMI (30.54 ± 5.89 vs. 28.90 ± 5.96 kg/m², p=0.027), and prolonged QTc (430.4 ± 31.5 vs. 416.2 ± 28.4 ms, p=0.001). Although patients with a QRS-T angle ≥90° had a worse clinical profile, their 12-month all-cause mortality rate was not significantly different from those with an angle <90° (5.4% vs. 7.2%, p=0.580).Among non-survivors, older age, lower BMI, increased hospitalization, heart failure, atrial fibrillation, chronic kidney disease, malignancy, and elevated SII and SIRI were more common. Subgroup analysis in patients with coronary artery disease showed consistent trends. CONCLUSIONS: While a widened frontal QRS-T angle reflects greater cardiometabolic and repolarization stress, it lacks independent prognostic value for short-term mortality. Its clinical utility improves when interpreted with systemic inflammation and frailty. As a simple and cost-effective ECG marker, it may support outpatient triage, personalized follow-up, and treatment optimization, especially in resource-limited settings.