Dergiler / Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2024 / Sayı: 34

EKOELEŞTİRİ KURAMI ÇERÇEVESİNDE ZÜLFÜ LİVANELİ’NİN BALIKÇI VE OĞLU ADLI ROMANI

Burak Çavuş(Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi)0000-0002-5050-6523
Sayfa
533–547
Yayın Tarihi
2024-12-13
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İnceleme bölümünde ise insan-doğa ilişkisi ve doğanın edebi metindeki işlevine odaklanılarak metin okuması yapılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ekoeleştiri kuramı, edebi metinlerin doğa ile kurulan ilişkisi üzerine odaklanarak metin çözümlemelerine yeni bir bakış açısı kazandırmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnsan ve doğa birlikteliğinin nasıl sunulduğu ve çevrenin metindeki konumlanışına odaklanan bu bakış açısı, son yıllarda önem kazanmış ve akademik metin incelemelerinde kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:İnceleme bölümünde ise insan-doğa ilişkisi ve doğanın edebi metindeki işlevine odaklanılarak metin okuması yapılmıştır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:ekoeleştiri · zülfü livaneli · balıkçı ve oğlu

Özet

Ekoeleştiri kuramı, edebi metinlerin doğa ile kurulan ilişkisi üzerine odaklanarak metin çözümlemelerine yeni bir bakış açısı kazandırmıştır. İnsan ve doğa birlikteliğinin nasıl sunulduğu ve çevrenin metindeki konumlanışına odaklanan bu bakış açısı, son yıllarda önem kazanmış ve akademik metin incelemelerinde kullanılmıştır. Bu makalede de Zülfü Livaneli’nin Balıkçı ve Oğlu adlı romanı, ekoeleştiri kuramı çerçevesinde incelenmiş ve insan-doğa ilişkisiyle birlikte doğanın metin içindeki konumuna, kurgusal yapıdaki işlevine odaklanılmıştır. İncelemeye geçmeden önce ekoeleştiri kuramının tarihsel sürecine ve bu konudaki literatüre değinilerek öne çıkan akademik çalışmalara yer verilmiştir. İnceleme bölümünde ise insan-doğa ilişkisi ve doğanın edebi metindeki işlevine odaklanılarak metin okuması yapılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çavuş, B. (2024). EKOELEŞTİRİ KURAMI ÇERÇEVESİNDE ZÜLFÜ LİVANELİ’NİN BALIKÇI VE OĞLU ADLI ROMANI. Kafkas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 34, 533–547. https://doi.org/10.56597/kausbed.1499634

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Arıkan, A. (2011). Edebî metin özümlemesi ve ekoeleştiri. Akdeniz İnsanî Bilimler Dergisi. 1 (1). 43-51.
  2. Balık, M. ve Tekben, B. (2014). Çevreci eleştiri kuramı açısından Müge İplikçi’nin Cemre adlı romanı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2 (2/1). 338-351.
  3. Bayat, F. (2007). Türk mitolojik sistemi. İstanbul: Ötüken Yayınları.
  4. Bulut, D. (2005). Çevre ve edebiyat: Yeni bir yazın kuramı olarak ekoeleştiri. Littera 17, 79-89.
  5. Doğan, S. (2017). Ekoeleştiri ve Buket Uzuner’in romanları. Kesit Akademi Dergisi. 11, 673-692.
  6. Eliade, M. (1992). İmgeler ve simgeler. Ankara: Gece Yayınları.
  7. Garrard, G. (2012), Ekoeleştiri. İstanbul: Kolektif Kitap Yayınları.
  8. Hemingway, E. (2019). Yaşlı Adam ve Deniz. İstanbul: Bilgi Yayınları.
  9. Livaneli, Z. (2021). Balıkçı ve oğlu. İstanbul: İnkılap Yayınevi.
  10. Livaneli, Z. (2008). Son ada. İstanbul: İnkılap Yayınevi.
  11. Opperman, S. (2012). Ekoeleştiri: Çevre ve edebiyat çalışmalarının dünü ve bugünü. S. Opperman (Ed.). Ekoeleştiri çevre ve edebiyat, içinde. (ss. 9-59). Ankara.
  12. Özdağ, U. (2017). Çevreci eleştiriye giriş. Ankara: Ürün Yayınları.
  13. Özdağ, U. ve Alpaslan, G. (2011). Türkiyat araştırmalarında yeni bir alan: Çevreci eleştiri. Ü. Ç. Şavk (Ed.). III. Uluslararsı Türkiyat Araştırmaları Sempozyumu bildiriler kitabı içinde. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
  14. Saatçıoğlu, E. (2016). Halikarnas Balıkçısı’nın Aganta Burina Burinata romanını ekoeleştriel bakışla okumak. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 14 (1), 581-600.
  15. Yavuz, M. ve Büyükarman, D. (2020). Yaşar Kemal’in Deniz Küstü romanına ekoeleştirel bir yaklaşım. Rumelide Dil ve Edebiyat Arştırmaları Dergisi. 21, 267-279.