KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 1

Kerevitlerde Genetik Şifre Belirlemenin Önemi ve Kullanılan Yöntemler

Importance of Determining Genetic Code In Crayfish and Methods Used

Zübeyde Hanol Bektaş0000-0003-1050-9620
Sayfa
58–66
Yayın Tarihi
2018-04-27
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu derlemeyle şimdiye kadar yapılan genetik çalışmalar tartışılarak kerevitlerin korunması ve yönetimi için önemli bilgiler elde edilmeye çalışılacaktır çünkü genetik çeşitliliğin korunması bu türlerin uzun süre yaşaması ya da varlığını sürdürmesi için çok önemlidir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kerevitler biyoçeşitlilik değişimlerine maruz kalan birçok tatlı su organizmalarından biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dünyada ve Türkiye’de kerevit stokları Aphanomyces astac i fungusunun neden olduğu hastalık, aşırı avcılık, su kirliliği ve diğer nedenlerden tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derlemeyle şimdiye kadar yapılan genetik çalışmalar tartışılarak kerevitlerin korunması ve yönetimi için önemli bilgiler elde edilmeye çalışılacaktır çünkü genetik çeşitliliğin korunması bu türlerin uzun süre yaşaması ya da varlığını sürdürmesi için çok önemlidir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Genetik çeşitlilik · su ürünleri · koruma

Özet

Kerevitler biyoçeşitlilik değişimlerine maruz kalan birçok tatlı su organizmalarından biridir. Dünyada ve Türkiye’de kerevit stokları Aphanomyces astac i fungusunun neden olduğu hastalık, aşırı avcılık, su kirliliği ve diğer nedenlerden tükenme tehlikesiyle karşı karşıya kalmıştır. Stokları tehlikede olan bu canlıların devamı için populasyonların korunması ve uygun çevrelere yeniden stoklanması gerekmektedir. Çevresel faktörler bir populasyonun genetik kompozisyonunda çok önemli rol oynar. Bu yüzden populasyonlar arasındaki genetik çeşitlilik büyük öneme sahiptir çünkü populasyonların genetik yapılarının bilinmesi bu türün devamının sağlanması ve korunması açısından hayatidir fakat ne yazıkki bu konuda yapılan çalışmalar hala sınırlıdır. Bu derlemeyle şimdiye kadar yapılan genetik çalışmalar tartışılarak kerevitlerin korunması ve yönetimi için önemli bilgiler elde edilmeye çalışılacaktır çünkü genetik çeşitliliğin korunması bu türlerin uzun süre yaşaması ya da varlığını sürdürmesi için çok önemlidir.

Abstract

Crayfish are one of many freshwater organisms that are subject to biodiversity changes. The crayfish stocks in the world and Turkey have been damaged due to the crayfish plaque caused by Aphanomyces astaci , overfishing water pollution and other causes. For the continuation of endangered stocks of these species, it is necessary to protect the populations and restocking into apropriate environment. Environmental factors have an vital role in the genetic structure of a population. So the genetic diversity between population is vital because the information of the genetic construction of population is curical due to the ensuring sustainability and conservation of these species when evaluated with other factors but, unfortunately, still restricted . With this review, the genetic study conducted so far will be discussed to try getting important information for preservation and management of crayfish, because preservation of genetic diversity is very important for survival or persistence of these species such a long time.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bektaş, Z. H. (2018). Kerevitlerde Genetik Şifre Belirlemenin Önemi ve Kullanılan Yöntemler. Journal of Limnology and Freshwater Fisheries Research, Cilt: 4 Sayı: 1, 58–66. https://doi.org/10.17216/limnofish.335941

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (46)

  1. Ahn DH, Park MIH, Jung JH, Oh MJ, Kim S, Jung J, Min G-S. 2011. Isolation and characterization of microsatellite loci in the Korean crayfish, Cambaroides similis and application to natural population analysis. Anim Cells Syst. 15(1): 37-43.
  2. Akhan S, Bektas Y, Berber S, Kalayci G. 2014. Population structure and genetic analysis of narrow-clawed crayfish (Astacus leptodactylus) populations in Turkey. Genetica. 142(5):381–395. doi: 10.1007/s10709-014-9782-5
  3. Avise JC, Arnold J, Ball RM, Bermingham E, Lamb T, Neigel JE, Reeb CA, Saunders NC, 1987. Intraspecific phylogeography: the mitochondrial DNA bridge between population genetics and systematics. Annu Rev Ecol Syst. 18: 489-522. doi: 10.1146/annurev.es.18.110187.002421
  4. Avise JC. 1994. Molecular markers, Natural History and Evolution. Chapman and Hall (eds.) New York 511p.
  5. Bernini G, Bellati A, Pellegrino I, Negri A, Ghia D, Fea G, Galeotti P. 2016. Complexity of biogeographic pattern in the endangered crayfish Austropotamobius italicus in northern Italy: molecular insights of conservation concern. Conserv Genet. 17(1):141-154. doi:10.1007/s10592-015-0767-4
  6. Blaha M, Žurovcová M, Kouba A, Policar T, Kozák P. 2016. Founder event and its effect on genetic variation in translocated populations of noble crayfish (Astacus astacus). J Appl Genetics. 57(1):99–106. doi: 10.1007/s13353-015-0296-3
  7. Clavero M, Nores C, Kubersky-Piredda S, Centeno-Cuadros A. 2016. Interdisciplinarity to reconstruct historical introductions: solving the status of cryptogenic crayfish. Biol Rev. 91(4):1036-1049. doi: 10.1111/brv.12205
  8. Coleman RA, Weeks AR, Hoffmann AA. 2013. Balancing genetic uniqueness and genetic variation in determining conservation and translocation strategies: a comprehensive case study of threatened dwarf galaxias, Galaxiella pusilla (Mack) (Pisces: Galaxiidae). Mol. Ecol. 22(7): 1820–1835. doi: 10.1111/mec.12227
  9. Cook BD, Page TJ Hughes JM. 2008. Importance of cryptic species for identifying ‘representive’ units of biodiversity for freshwater conservation. Biol Conser. 141(11): 2821–2831. doi:10.1016/j.biocon.2008.08.018
  10. DeSalle R, Amato G. 2004. The expansion of conservation genetics. Nature Rev. 5(9): 702–712. doi:10.1038/nrg1425
  11. Miller AD, Rooyen AV, Sweeney OF, Whiterod S, Weeks A R. 2013. The development of 10 novel polymorphic markers through next generation sequencing and a preliminary population genetic analysis for the endangered Glenelg spiny crayfish, Eustacus bispinosus. Mol Biol Rep. 40(7):4415-9. doi: 10.1007/s11033-013-2531-5
  12. Edsman L, Farris JS, Kallersjo M, Prestegaard T. 2002. Genetic differentiation between noble crayfish, Astacus astacus (L.), populations detected by microsatellite length variation in the rDNA ITS1 region. Bull. Fr. Pêche Piscic. 367 (2002): 691-706. doi:10.1051/kmae:2002082
  13. Fetzner Jr J M, Sheehan R J, Seeb Wl. 1997. Genetic implication of broodstock selection for crayfish aquaculture in the Midwestern United States. Aquaculture. 154(1): 39-55. doi: 10.1016/S0044-8486(97)00026-4
  14. Fetzner Jr J W. 2011. The crayfish and lobster taxonomy browser. Available online via: http://iz.carnegiemnh.org/crayfish/NewAstacidea/ infraorder.asp?io=Astacidea
  15. Fevolden S E, Taugbøl T, SkurdaL J. 1994. Allozymic variation among populations of noble crayfish, Astacus astacus L., in southern Norway: implications for management. Aquacult Fish Manage. 25(9): 927-935. doi:10.1111/j.1365-2109.1994.tb01354.x
  16. Furse J M, Bone J W P, Appleton S D, Leland J C, Coughran J. 2012. Conservation of Imperiled Crayfish–Euastacus bindal (Decapoda: Parastacidae), a Highland Crayfish from Far North Queensland, Australia. J Crustacean BioL. 32(4):677–683. doi:10.1163/193724012X633405
  17. Geldiay R, Kocataş A. 1970. Türkiye Astacus (Decapoda) Populasyonlarının Dağılış ve Taksonomik Tespiti, Ege Üni. Fen Fak. Gen. Zool. Kürsüsü, İlmi Raporlar serisi, No:94, Biologie 63, İzmir, 11p.[in Turkish].
  18. Gouin N, Souty-Grosset C, Ropiquet A, Grandjean F. 2002. High dispersal ability of Austropotamobius pallipes revealed by microsatellite markers in French brook. Bulletin Fraçais de le Peche et de la Pisciculture. 367(2002):681-689. doi:10.1051/kmae:2002059
  19. Gouin N, Grandjean F, Souty-Grosset C. 2006. Population genetic structure of the endangered crayfish Austropotamobius pallipes in France based on microsatellite variation: biogeographical inferences and conservation implications. Freshwater Biol. 51(7):1369-1387. doi: 10.1111/j.1365-2427.2006.01570.x
  20. Gross R, Palm S, Kõiv K, Prestegaard T, Jussila J, Paaver T, Geist J, Kokko H, Karjalainen A, Edsman L. 2013. Microsatellite markers reveal clear geographic structuring among threatened noble crayfish (Astacus astacus) populations in Northern and Central Europe, Conserv Genet. 14 (4):809-821. doi: 10.1007/s10592-013-0476-9
  21. Haig S. 1998. Molecular contributions to conservation. Ecology. 79 (2): 413-425. Harlıoğlu M. M 2004. The present situation of freshwater crayfish, Astacus leptodactylus (Eschscholtz, 1823) in Turkey. Aquaculture. 230 (1-4):181–187
  22. Harlıoğlu M M, Harlıoğlu A G 2006. Threat of non-native crayfish species introductionsm into Turkey: global lessons. Rev Fish Biol Fish 16(2):171–181.
  23. Harlıoğlu M M, Güner U.2007. Studies on the recently discovered crayfish, Austropotamobius torrentium (Shrank, 1803), in Turkey: morphological analysis and meat yield. Aquaculture Res. 37(5): 538- 542. doi:10.1111/j.1365-2109.2006.01451.x
  24. Helfrich LA, DiStefano RJ. 2009. Sustaining America’s Aquatic Biodiversity Crayfish Biodiversity and Conservation. Virginia Tech. 420-524.
  25. Helms B, Vaught RC, Suciu SK, Santos SR. 2015. Cryptic diversity within two endemic crayfish species of the Southeastern US revealed by molecular genetics and geometric morphometrics. Hydrobiologia. 755(1): 283-298. doi:10.1007/s10750-015-2311-4
  26. Koizumi I, Usio N, Kawai T, Azuma N, Masuda R. 2012. Loss of genetic diversity means loss of geological information: The endangered Japanese crayfish exhibits remarkable historical footprints. Plos One. 7(3): e33986. doi: 10.1371/journal.pone.0033986
  27. McKniff J. 2012. Investigation of the population genetics of crayfish (Orconectes virilis) using AFLP markers, Degree of Bachelor of Science. p: 1-39.
  28. Li Y, Guo X, Deng W, Luo W, Wang W. 2012. Population genetic structure and post-establishment dispersal patterns of the red swamp crayfish Procambarus clarkii in China. Plos One. 7(7):e40652 doi: 10.1371/journal.pone.0040652
  29. Liu G, Zhou L, Li X, Lu D. 2013. Population genetic structure of the invasive red swamp crayfish in China revealed by ITS1 variations. Biochem Genet. 51(11-12): 841-852. doi:10.1007/s10528-013-9611-z
  30. Largiader C R, Herger F, Lörtscher M, Scholl A. 2000. Assessment of natural and artificial propagation of the white-clawed crayfish (Austropotamobius pallipes species complex) in the Alpine region with nuclear and mitochondrial markers. Molecular Ecology. 9 (1):25-37. doi:10.1046/j.1365-294x.2000.00830.x
  31. Matallanas B, Callejas C, Ochando M D. 2012. A genetic approach to Spanish population of the threatened Austropotamobius italicus located at three different scenarios, The Scientific World Journal. 2012 Article ID 975930. doi:10.1100/2012/975930
  32. May RM. 2010. Ecological science and tomorrow's world. Philosophical Transactions of the Royal Society B. 365:(1537): 41–47. doi: 10.1098/rstb.2009.0164
  33. Moritz C. 1994. Defining evolutionarily significant units for the conservation. Trends Ecol Evol. 9(10):373-375. doi:10.1016/0169-5347(94)90057-4
  34. Owen CL, Bracken-Grissom H, Stern D, Crandall KA. 2015 A synthetic phylogeny of freshwater crayfish: insights for conservation. Philosophical Transactions Royal Society B. 370(1662): 20140009. doi:10.1098/rstb.2014.0009
  35. Ricciardi A, Rasmussen JB. 1999. Extinction rates in North American freshwater fauna. Conserv Biol. 13(5): 1220–1222. doi:10.1046/j.1523-1739.1999.98380.x
  36. Riffel M, Schreiber A. 1995. Coarse-grained population structure in Central European sculpin (Cottus gobio L.): secondary contact or ongoing genetic drift? J Zool Syst Evol Res. 33(3-4):173-184. doi:10.1111/j.1439-0469.1995.tb00970.x
  37. Schrimpf A, Schulz HK, Theissinger K, Parvulescu L, Schulz R. 2011. The first large-scale genetic analysis of the vulnerable noble crayfish Astacus astacus reveals low haplotype diversity in central European populations. Knowl Manag Aquat Ec. 401:35 doi:10.1051/kmae/2011065
  38. Schrimpf A, Theissinger K, Dahlem Jr, Maguire I, Pârvulescu L, Schulz H K, Schulz R. 2014. Phylogeography of noble crayfish (Astacus astacus) reveals multiple refugia. Freshwater Biol. 59(4):761-776. doi:10.1111/fwb.12302
  39. Schulz HK, Smietana P, Schulz R. 2004. Assessment of DNA variations of the noble crayfish (Astacus astacus l.) in Germany and Poland using inter-simple sequence repeats (ıssrs) Bull Fr Peche Piscic. 372-373(2004):387-399. doi:10.1051/kmae:2004012
  40. Schulz R. 2000. Status of the noble crayfish Astacus astacus (L.) in Germany: monitoring protocol and the use of RAPD markers to assess the genetic structure of populations. Bull. Fr. Pêche Piscic. 356(2000): 123-138. doi:10.1051/kmae:2000007
  41. Selkoe KA, Toone RT. 2006. Microsatellites for ecologists: a practical guide tousing and evaluating. Ecol Lett. 9 (5): 615-629. doi:10.1111/j.14610248.2006.00889.x
  42. Vorburger C, Rhyner N, Hartikainen H, Jokela J. 2014. A set of new and cross-amplifying microsatellite loci for conservation genetics of the endangered stone crayfish (Austropotamobius torrentium). Conservation Genet Resour. 6(3):629–63. doi: 10.1007/s12686-014-0157-0
  43. Wilson AC, Cann RL, Carr MG, Gyllensten UB, Helm-Bychowski M, Higushi R G, Palumbi SR, Prager EM, Sage RD, Stoneking M, 1985. Mitochondrial DNA and two perspectives on evolutionary genetics. Biol J Linn Soc. 26(4): 375-400. doi: 10.1111/j.1095-8312.1985.tb02048.x
  44. Yue GH, Wang G L, Zhu B Q, Wang C M, Zhu Z Y, Lo L C. 2008. Discovery of four natural clones in a crayfish species Procambarus clarkii. Int J Biol Sci. 4(5): 279-282
  45. Yue GH, Li J, Bai Z, Wang CM, Feng F. 2010. Genetic diversity and population structure of the invasive alien red swamp crayfish. Biol Invasions. 12(8): 2697-2706. doi: 10.1007/s10530-009-9675-1
  46. Zhang YJ, Rao GY. 2005. Genetic diversity of an amphicarpic species, Amphicarpaea edgeworthii Benth. (Leguminosae) based on RAPD markers. Biochem Syst Ecol. 33(12): 1246-1257. doi:10.1016/j.bse.2005.07.009