Dergiler / Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi / 2026 / Cilt: 17 Sayı: 51

Bourdieu’nün Sermaye Sınıflandırması Açısından Üniversite Gençliğinin Siyasi Lider Tipi Tercihleri: Nitel Bir Araştırma

University Youth’s Preferences for Political Leader Types from the Perspective of Bourdieu’s Capital Classification: A Qualitative Study

Sayfa
976–999
Yayın Tarihi
2026-08-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın, politika yapıcılara ve yükseköğretim yöneticilerine ilham vererek alanyazına katkı sağlayacağı öngörülmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, seçmen niteliğindeki üniversite öğrencilerinin sermaye düzeyleri ile siyasi lider tipi tercihleri arasındaki ilişkiyi çözümlemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Seçmenlerin sermaye birikimi düzeylerinin siyasi lidere olan eğilimlerini belirlemede etkili olduğu iddiası çalışmanın çıkış noktasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın, politika yapıcılara ve yükseköğretim yöneticilerine ilham vererek alanyazına katkı sağlayacağı öngörülmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sermaye Düzeyleri · Siyasi Lider Tipi Tercihleri · Üniversite Öğrencileri

Özet

Bu araştırmanın amacı, seçmen niteliğindeki üniversite öğrencilerinin sermaye düzeyleri ile siyasi lider tipi tercihleri arasındaki ilişkiyi çözümlemektir. Seçmenlerin sermaye birikimi düzeylerinin siyasi lidere olan eğilimlerini belirlemede etkili olduğu iddiası çalışmanın çıkış noktasıdır. Bu bağlamda çalışmada, Bourdieu’nün kullandığı temel kavramların ve sermaye kuramı yaklaşımının, seçmenlerin siyasi lider tipi tercihleri üzerinde elverişli bir zemin oluşturduğu düşüncesinden hareket edilmiştir. Araştırmanın kuramsal çerçevesinin omurgasını, Bourdieu’nün sermaye kuramı çerçevesinde temel sermaye türleri olarak ele aldığı ekonomik, kültürel ve sosyal sermaye oluşturmaktadır. Çalışmanın temel problemi, seçmenlerin sermaye düzeyleri farklılığının onların siyasi lider tipi bağlılıklarında farklılık meydana getirip getirmediğidir. Nitel araştırma deseni ile tasarlanan çalışmada, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın evreni, Kırıkkale Üniversitesi’nde öğrenim gören lisans öğrencilerinin tamamıdır. Araştırma kapsamında 36 üniversite lisans öğrencisi seçmen ile görüşme gerçekleştirilmiş olup, elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda, üniversite öğrencilerinin farklı sermaye düzeylerinin, onların siyasi lider tipi tercihleri üzerinde belirleyici rol oynadığı anlaşılmıştır. Ekonomik, kültürel ve sosyal sermaye düzeyi düşük seçmenlerde otoriter ve karizmatik lider tipi eğilimleri baskınken; ekonomik, kültürel ve sosyal sermaye düzeyi yüksek seçmenlerin demokratik ve dönüşümcü lider tipi kümelerinde toplandığı görülmektedir. Çalışmanın, politika yapıcılara ve yükseköğretim yöneticilerine ilham vererek alanyazına katkı sağlayacağı öngörülmektedir.

Abstract

The aim of the study is to analyze the relationship between the capital levels of university students who are eligible voters and their preferences for political leaders. The study is based on the premise that voters' levels of capital accumulation influence their inclination towards political leaders. In this context, the study proceeds from the idea that Bourdieu's fundamental concepts and capital theory approach provide a favorable ground for voters' preferences for political leaders. The theoretical framework of the research is based on economic, cultural, and social capital, which Bourdieu considers as the basic types of capital within the framework of his capital theory. The main problem of the study is whether differences in voters' capital levels create differences in their loyalty to political leaders. Designed with a qualitative research design, the study uses a semi-structured interview form. The research population consists of all undergraduate students studying at Kırıkkale University. Interviews are conducted with 36 university undergraduate students who are eligible voters, and the data obtained are analyzed using descriptive analysis. As a result of the research, it is understood that different capital levels of university students play a decisive role in their preferences for political leaders. The study shows that while voters with low levels of economic, cultural, and social capital tend to favor authoritarian and charismatic leadership types, those with high levels of economic, cultural, and social capital tend to cluster around democratic and transformational leadership types. It is anticipated that the study would contribute to the literature by inspiring policymakers and higher education administrators.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ayparçası, M. (2026). Bourdieu’nün Sermaye Sınıflandırması Açısından Üniversite Gençliğinin Siyasi Lider Tipi Tercihleri: Nitel Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 51, 976–999. https://doi.org/10.21076/vizyoner.1823056

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (44)

  1. Al Khajeh, E. H. (2018). Impact of leadership styles on organizational performance. Journal of Human Resources Management Research, 2018(2018), 1-10. https://doi.org/10.5171/2018.687849
  2. Arıkan, S. (2001). Otoriter ve demokratik liderlik tarzları açısından Atatürk'ün liderlik davranışlarının değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 231-257.
  3. Arklan, Ü. (2004). Siyasal liderlikte karizma olgusu: Recep Tayyip Erdoğan örneğinde teorik ve uygulamalı bir çalışma [Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
  4. Black, J. S. ve Porter, L. W. (2000). Management: Meeting new challenges. Prentice-Hall.
  5. Bogdan, R. ve Biklen, S. K. (1998). Qualitative research for education: An introduction to theories and methods. Allyn and Bacon.
  6. Bourdieu, P. (1979). Les trois états de capital culturel. Actes de la Recherche en Sciences Sociales, (30), 3-6. https://doi.org/10.3406/arss.1979.2654
  7. Bourdieu, P. (1983). Economical, cultural and social capital. İçinde R. Kreckel (Ed.), Social Inequalities (s. 183-198). Schwartz.
  8. Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. Handbook of theory and research for the sociology education içinde (s. 241-258). Greenwood Press.
  9. Bourdieu, P. (1993). The field of cultural production: Essays on art and literature. Columbia University Press.
  10. Bourdieu, P. (1996a). Distinction: A social critique of the judgement of taste. Routledge.
  11. Bourdieu, P. (1996b). State nobility: Elite schools in the field of power. Stanford University Press. https://doi.org/10.1515/9781503615427
  12. Bourdieu, P. (2002). The forms of capital: Readings in economic sociology. Blackwell Publishing. https://doi.org/10.1002/9780470755679.ch15
  13. Bourdieu, P. (2006). Sanatın kuralları: Yazınsal alanın oluşumu ve yapısı. (N. K. Sevil, Çev.), Yapı Kredi Yayınları.
  14. Bourdieu, P. (2015a). Ayrım: Beğeni yargısının toplumsal eleştirisi. (D. F. Şannan ve A. G. Berkkurt, Çev.), Heretik Yayınları.
  15. Bourdieu, P. (2015b). Bilimin toplumsal kullanımları. (L. Ünsaldı, Çev.), Heretik Yayınları.
  16. Bourdieu, P. ve Wacquant, L. J. D. (2014). Düşünümsel bir antropoloji için cevaplar. (N. Ökten, Çev.), İletişim Yayınları.
  17. Braun, S. (2002). Soziales kapital, sozialer zusammenhalt und soziale ungleichheit. Integrationsdiskurse zwischen Hyperindividualismus und der Abdankung des Staates. İçinde Aus Politik und Zeitgeschichte B, 29(30), 6-12.
  18. Çeğin, G. (2018). Gündelik hayatın kavranışı için -Pierre Bourdieu’nün kavramsal repertuarının verimlilikleri ve sınırlılıkları. A. Esgin ve G. Çeğin (Ed.) Gündelik hayat sosyolojisi -temalar, sorunsallar ve güzergâhlar. Phoenix Yayınevi.
  19. Davis, K. (1988). İşletmede insan davranışı (K. Tosun, Çev.), İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları.
  20. Dawson B. ve Trapp R. G. (2001). Probability and related topics for making inferences about data. Dawson B. ve Trapp R. G. (Ed.) Basic and clinical biostatistics içinde (s. 69-72). Lange Medical Books/McGraw-Hill Medical Publishing Division.
  21. Denzin, N. K. ve Lincoln, Y. S. (1998). The landscape of qualitative research: Theories and issue. Sage Publications.
  22. Drafke, M. ve Kossen, S. (1998). The human side of organizations (7th Ed.). Addison-Wesley.
  23. Fine, B. (2011). Sosyal sermaye sosyal bilime karşı: Bin yılın eşiğinde ekonomi politik ve sosyal bilimler (A. Kars, Çev.), Yordam Kitap Yayıncılık.
  24. Hanifan, L. J. (1916). The Rural school community center. The Annals of the American Academy of Political and Social Science, (67), 130-138. https://doi.org/10.1177/000271621606700118
  25. House, R. J. ve Singh, J. V. (1987). Organizational behavior: Some new directions for I/O psychology. Annual Review of Psychology, 38, 669–718. https://doi.org/10.1146/annurev.ps.38.020187.003321
  26. Kaptanoğlu, Y. (2013). Sağlık alanında hipotezden teze: Veri toplama ve çözümleme serüveni. Beşir Kitabevi.
  27. Keating, K. ve Gasteyer, S. P. (2012). The role of cultural capital in the development of community leadership: Toward an integrated program model. The Journal of Community Development, 43(2), 147-168. https://doi.org/10.1080/15575330.2011.575229
  28. Kellerman, B. (Ed.) (1986). Political leadership: A source book. University of Pittsburg Press. https://doi.org/10.1177/027046768800800331
  29. Kitzinger, J. (1995). Qualitative research: Introducing focus groups. British Medical Journal, 311, 299-302. https://doi.org/10.1136/bmj.311.7000.299
  30. Luthans, F. (1995). Organizational behaviour (7th ed.). McGraw Hill.
  31. Maxwell, J. A. (2008). Designing a qualitative study. Qualitative Research, 6(13), 214-253. https://doi.org/10.4135/9781483348858.n7
  32. McCallum, S. ve O'Connell, D. (2009). Social capital and leadership development: Building stronger leadership through enhanced relational skills. Leadership & Organization Development Journal, 30(2), 152–166. https://doi.org/10.1108/01437730910935756
  33. Morgan, D. L. (1997). Focus groups as qualitative research (2nd Edition). Sage Publications, Thousand Oaks. https://doi.org/10.4135/9781412984287
  34. Özgül, B. (2015). Siyasi partilerde yandaşların liderlik beklentilerini etkileyen sosyoekonomik faktörler [Doktora Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.
  35. Reis, T. C. ve Grady, M. L. (2019). Women university presidents: Leadership within Bourdieu's model of cultural capital. Journal of Leadership Studies, 4(12), 27 – 40. https://doi.org/10.1002/jls.21619
  36. Roberts, C. (2013). Building social capital through leadership development. Journal of Leadership Education, 12(1), 54–73. https://doi.org/10.12806/V12/I1/R4
  37. Sencer, M. ve Sencer, Y. (1978). Toplumsal araştırmalarda yöntembilim. Ankara: Türkiye ve Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü.
  38. Straub, J. T. ve Attner, R. F. (1991). Introduction to business. PWS-Kent Publishing.
  39. Swartz, D. (2011). Kültür ve iktidar: Pierre Bourdieu’nün sosyolojisi. (E. Gen, Çev.), İletişim Yayınları.
  40. Taylor, S. E., Peplau, L. A. ve Sears, D. O. (1997). Social psychology (9th ed.). Prentice Hall.
  41. Tucker, R. C. (1981). Politics as leadership. University of Missouri Press. https://doi.org/10.1017/S0008423900028250
  42. Weber, M. (1996). Meslek olarak siyaset. (T. Parla, Çev.), İletişim Yayınları.
  43. Weber, M. (2019). Sosyoloji yazıları. (T. Parla, Çev.), Metis Yayınları. Woods, P. (2005). Democratic leadership in education. Sage Publications Company. https://doi.org/10.4135/9781446211885
  44. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (8. Baskı). Seçkin Yayınevi.