Dergiler / Siyasal: Journal of Political Sciences / 2020 / Cilt: 29 - Sayı: 1

Türk Siyasetinde Kadının Niteliksel Temsili: Meclis Faaliyetleri Üzerinden Sayısal Bir Analiz

Substantive Representation of Women in Turkish Politics: A Quantitative Analysis of Parliamentary Bills

Sayfa
165–188
Yayın Tarihi
2020-03-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlar özelde Türkiye’de, genelde ise gelişmekte olan ülkelerde kadının siyasal temsili ile alakalı önemli ipuçları sunmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kadının siyasal temsili ile alakalı çalışmalar, genellikle niceliksel (Descriptive representation) ve niteliksel (Substantive Representation) temsil kavramları üzerine odaklanmakta ve kadınların politika çıktılarını kendi lehlerine etkileyebilmek için parlamentolarda “kritik bir eşiğe” ulaşmaları gerektiğini öne sürmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda 2002-2015 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)’ne sunulan 4500 kanun teklifi sayısal içerik analizi yöntemiyle incelenmiş ve şu sorulara cevap aranmıştır: TBMM’de kadınların nitelikli temsili konusunda hangi parti/partiler ön plana çıkmaktadır?
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlar özelde Türkiye’de, genelde ise gelişmekte olan ülkelerde kadının siyasal temsili ile alakalı önemli ipuçları sunmaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2002-2015 Verileri
⚙️Değişkenler:Türkiye · Niteliksel temsil · Cinsiyet

Özet

Kadının siyasal temsili ile alakalı çalışmalar, genellikle niceliksel (Descriptive representation) ve niteliksel (Substantive Representation) temsil kavramları üzerine odaklanmakta ve kadınların politika çıktılarını kendi lehlerine etkileyebilmek için parlamentolarda “kritik bir eşiğe” ulaşmaları gerektiğini öne sürmektedir. Niceliksel temsilin niteliksel temsili sağlayıp sağlamadığı da literatürde önemli bir araştırma sorusudur. Her ne kadar artan sayıda çalışma bu soruya cevap arasa da, birkaç önemli istisna dışında, bu çalışmaların çoğu gelişmiş Batı devletleri üzerine yoğunlaşmaktadır. Bu çalışma, gelişmekte olan ve Müslüman çoğunluğa sahip bir ülke olan Türkiye’ye odaklanmaktadır. Bu bağlamda 2002-2015 yılları arasında Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)’ne sunulan 4500 kanun teklifi sayısal içerik analizi yöntemiyle incelenmiş ve şu sorulara cevap aranmıştır: TBMM’de kadınların nitelikli temsili konusunda hangi parti/partiler ön plana çıkmaktadır? Cinsiyet ve parti ideolojisi bu süreçte nasıl bir rol oynamaktadır? Elde edilen sonuçlar özelde Türkiye’de, genelde ise gelişmekte olan ülkelerde kadının siyasal temsili ile alakalı önemli ipuçları sunmaktadır.

Abstract

Studies on the representation of women usually focus on the descriptive and substantive representation of women. Early studies underlined the importance of a “critical mass”, meaning that women need to acquire a certain level of representation in the parliament, in order to be able to influence policy outcomes in their favor. Whether this ‘descriptive representation’ of women leads to ‘substantive representation’ forms another important question in the gender and politics literature. Although an increasing number of studies is exploring this question, they are heavily focused on developed Western democracies, with a few exceptions. This study investigates the substantive representation of women in a developing and Muslim majority country: Turkey. By content coding and analyzing 4500 parliamentary bills submitted to the Turkish Grand National Assembly (TGNA), this study aims to answer the following questions: Which parties take a prominent role in terms of the substantive representation of women? How do gender and party ideology affect these outcomes? Our results have significant implications for the representation of women in Turkey as well as in the developing world.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İLTER, E., BULUT, A. T. (2020). Türk Siyasetinde Kadının Niteliksel Temsili: Meclis Faaliyetleri Üzerinden Sayısal Bir Analiz. Siyasal: Journal of Political Sciences, Cilt: 29 - Sayı: 1, 165–188. https://ajindex.com/articles/121008

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Abadan Unat, N. (1982). Toplumsal Değişme ve Türk Kadını. İçinde Nermin Abadan Unat (der.), Türk Toplumunda Kadın (ss. 1-33).
  2. İstanbul, Araştırma Eğitim Ekin Yayınları. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Aile ve Toplum Hizmetleri Genel Müdürlüğü. (3 Mayıs 2015). Evlilik Öncesi Eğitim Programı. (Erişim Tarihi 20 Nisan 2019). http://www.aep.gov.tr/egitim-icerikleri/evlilikoncesi-egitim-programi/
  3. Akbaş, K. ve Şen, G. (2013). Türkiye’de kadına yönelik pozitif ayrımcılık: Kavram, uygulama ve toplumsal algılar. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13, 165–189. Ak Parti Programı. md.2. (Erişim Tarihi 20 Nisan 2019). https://acikerisim.tbmm.gov.tr/ xmlui/bitstream/ handle/ 11543/926/200205071.pdf? s e q uence=1&isAllowed=y Altındal, Y. (2009). Erkeksi siyasetin Erk’siz dublörleri. Balıkesir Üniversitesi SBE Dergisi, 12(21), 351–367.
  4. Arat, Y. (1998). Türkiyede kadınların değişen siyasi rolleri 1934-1980. içinde ayşe berktay hacımirzaoğlu (Ed.), 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler (ss. 249-266).
  5. İstanbul,
  6. Tarih Vakfı Yayınları.
  7. Ayata, A. G. ve Tütüncü, F. (2008b). Critical acts without a critical mass: The substantive representation of women in the Turkish Parliament. Parliamentary Affairs, 61(3), 461–475.
  8. Ayata, A. G. ve Tütüncü, F. (2008a). Party politics of AKP 2002-2007 and the Predicaments of women at the ıntersection of the westernist, islamist and feminist discourses in Turkey. British Journal of Middle Eastern Studies, 35(3), 363–384.
  9. Ayata, A. G. (1998).
  10. Laiklik, Güç ve Katılım Üçgeninde Türkiye’de Kadın ve Siyaset. İçinde Ayşe Berktay Hacımirzaoğlu (Ed.), 75 Yılda Kadınlar ve Erkekler (ss. 237-248).
  11. İstanbul,
  12. Tarih Vakfı Yayınları.
  13. Ayata, A. G. (2015). Türkiye’de Kadının Siyasete Katılımı. İçinde Şirin Tekeli (Der.), 1980’ler Türkiyesi’nde Kadın Bakış Açısından Kadınlar (ss. 261-279).
  14. İstanbul,
  15. İletişim Yayınları.
  16. Ballington, J. (2004). The ımplementation of quotas: African experience. Stockholm: Trydells Tryckeri. Bauer, G. (2008). Electoral gender quotas for parliament in East and Southern Africa. International Feminist Journal of Politics, 10(3), 348–368.
  17. Berktay, F. (2004). Kadınların İnsan Haklarının Gelişimi ve Türkiye. Sivil Toplum ve Demokrasi Konferans Yazıları, 7. Burns, N. ve Verba, S. (2001). The private roots of public action: Gender, equality and political participation. Cambridge: Harvard University Press.
  18. Bulut, A. T. (2017). Measuring political agenda setting and representation in Turkey: Introducing a new approach and data set. Party