Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 20 - Sayı: 78

TÜRKİYE’DEKİ BÖLGESEL KALKINMA AJANSLARINA ALTERNATİF BİR MODEL: ÇOKLU TİP İL KALKINMA AJANSLARI

Sayfa
819–843
Yayın Tarihi
2021-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda her kente özgü bu ajans kurgusunun yereldeki ekonomik dinamikleri harekete geçirerek yerinde kalkınmayı sağlamada daha iyi model olabileceği üzerine durulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye'de bölgesel kalkınma ajansları, AB'nin bölgesel politikasına uyum sağlanabilmesini temin maksadıyla AB kurumlarının tavsiyesi üzerine AB ile tam üyelik müzakereleri sürecinde kurulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu kalkınma ajansları toplamda 26 olup, 23 kalkınma ajansı birden fazla ili kapsarken, sadece İstanbul, Ankara ve İzmir illeri bir ajans tarafından temsil edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda her kente özgü bu ajans kurgusunun yereldeki ekonomik dinamikleri harekete geçirerek yerinde kalkınmayı sağlamada daha iyi model olabileceği üzerine durulmuştur.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kalkınma · Bölgesel Kalkınma Ajansları · Tek Tip Kalkınma Ajansları

Özet

Türkiye'de bölgesel kalkınma ajansları, AB'nin bölgesel politikasına uyum sağlanabilmesini temin maksadıyla AB kurumlarının tavsiyesi üzerine AB ile tam üyelik müzakereleri sürecinde kurulmuştur. Bu bölgesel kalkınma ajansları ülkedeki bölgesel eşitsizlikleri yerelde ve yerinde azaltarak ülkenin tümünün mümkün olduğunca homojen bir şekilde kalkınabilmesi için yeterli bir kapasitenin geliştirilebilmesine katkı sağlama amacıyla oluşturulmuştur. Bu kalkınma ajansları toplamda 26 olup, 23 kalkınma ajansı birden fazla ili kapsarken, sadece İstanbul, Ankara ve İzmir illeri bir ajans tarafından temsil edilmektedir. Tek tip yönetişim modeliyle kurulan bu ajanslar 10 yılı aşkın bir süredir faaliyetlerini sürdürmektedirler. Ancak ülke genelinde tek tip örgütlenen bu yapıların her bölgenin farklı dinamiklerini harekete geçirerek bölgesel eşitsizliğin giderilmesinde hedeflenen başarıyı tam olarak yerine getiremeyeceği görülmeye başlanılmıştır. Bu çalışmada bu yetersizliğin olası nedenleri ve bu ajansların yönetişim yaklaşımına uygunluğu irdelenmiştir. Bunun yanında daha dar bir alanı kapsayan il ölçeğinde çoklu tip kalkınma ajansları modeli bir öneri olarak ifade edilmiş ve değerlendirilmiştir. Bu kapsamda her kente özgü bu ajans kurgusunun yereldeki ekonomik dinamikleri harekete geçirerek yerinde kalkınmayı sağlamada daha iyi model olabileceği üzerine durulmuştur.

Abstract

Regional development agencies in Turkey were founded in the process of full membership negotiations with the EU on the advice of the relevant EU institutions to meet the need of compliance with the EU's regional policy. These regional development agencies were established in order to develop a sufficient capacity that can contribute to the homogeneous development of the entire country by reducing regional inequalities in the country locally and on site. These development agencies are 26 in total and 23 agencies cover more than one province, while only Istanbul, Ankara and Izmir provinces are represented by one agency. Established with a uniform governance model, these agencies have been operating for more than 10 years. However, it is thought that these structures, which are organized uniformly throughout the country, will not be able to fulfil the targeted success properly in eliminating regional inequality. In this study, the possible causes of this inadequacy and the compliance of these agencies with the governance approach are examined. In addition, the model of multi-type development agencies at provincial scale covering a narrower area has been expressed and evaluated as a proposal. In this context, it was emphasized that this agency setup specific to each city could be a better model in providing on-site development by activating the local economic dynamics.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARSLAN, Ö. (2021). TÜRKİYE’DEKİ BÖLGESEL KALKINMA AJANSLARINA ALTERNATİF BİR MODEL: ÇOKLU TİP İL KALKINMA AJANSLARI. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 78, 819–843. https://ajindex.com/articles/120854

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Akbulut, M. U. F. ve Göküş, M. (2017), "Küreselleşme ve Yerelleşme Sürecinde Bölgesel Kalkınma Ajansları", Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 20(1), 79–88.
  2. Anadolu Ajansı. (2018), Kalkınma Ajansları Cumhurbaşkanı Kararıyla Kurulacak. Retrieved July 18, 2020, from Anadolu Ajansı website: https://www.aa.com.tr/tr/ekonomi/kalkinma-ajanslari-cumhurbaskani-karariyla-kurulacak/1204580
  3. Ansell, C. (2000), "The Networked Polity: Regional Development in Western Europe", Governance, 13(2), 303–333.
  4. Arslan, F. (2016), "Yönetişimsiz Yönetimler: Türkiye’de Kalkınma Ajansları", Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 25(2), 29–52.
  5. Bache, I. ve Jones, R. (2000), "Has EU Regional Policy Empowered the Regions? A study of Spain and the United Kingdom", Regional & Federal Studies, 10(3), 1–20.
  6. Bailey, D. ve De Propris, L. (2012), "Look before you LEP: English Cluster Policy from RDAs to LEPs", European Review of Industrial Economics and Policy, (5), 1–22.
  7. Bayramoğlu, S. (2018),
  8. Yönetişim Zihniyeti, İletişim Yayınevi, İstanbul, 4.Baskı Bentley, G., Bailey, D. ve Shutt, J. (2010), "From RDAs to LEPs: A New Localism? Case Examples of West Midlands and Yorkshire", Local Economy, 25(7), 535–557.
  9. Çakmak, E. (2006), Yerel Ekonomi ve Bölgesel Kalkınma Ajansları, İmaj Yayınevi, Ankara, 1. Baskı.
  10. Çalı, H. H. (2011), "Türkiye’de Kalkınma Ajanslarında Denetim Sorunsalı", Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergis, 15(2), 419–442.
  11. Çanga, E. (2010), Kalkınma Ajansları (No. 09). Ankara.
  12. Çelik, F. (2017), "Bölgesel Kalkınma Ajansı (BKA) Deneyimlerinin Karşılaştırmalı Analizi: İngiltere ve Türkiye Örnekleri", Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 145–171.
  13. Çelikkaya, S., Yaman, H., Dağlı, İ. ve Çapık, E. (2018), "Bölgesel Politikaların Kalkınma Planlarındaki Yeri ve Zamana Bağlı Dönüşümü", Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 9(22), 21–30.
  14. Danson, M. ve Lloyd, G. (2012), "Devolution, Institutions, and Organisations: Changing Models of Regional Development Agencies", Environment and Planning C: Government and Policy, 30(1), 78–94.
  15. DDK. (2014), Türkiye’nin Kalkınma Ajansları Uygulamasının Değerlendirilmesi. Araştırma ve İnceleme Raporu. Demiroğlu, M. ve Demiroğlu, E. T. (2014), "Türkiye ve İngiltere Kalkınma Ajansları: İngiltere Deneyiminden Alınabilecek Dersler", Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(48), 176–199.
  16. Dinler, Z. (2014),
  17. Bölgesel İktisat, Ekin Yayınevi, Bursa, 10.Baskı.
  18. Efe, A. (2016), "Türkiye ’de Kalkınma Ajanslar