Dergiler / Dicle Tıp Dergisi / 2021 / Cilt: 48 Sayı: 3

ST Segment Yükselmesiz Akut Koroner Sendromlu Yaşlı Hastalarda Girişimsel Tedavi ile Konservatif Tedavinin Altı Aylık Dönemde Mortalite Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması

Ferhat Işık(SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, DİYARBAKIR GAZİ YAŞARGİL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ)
Ümit İnci(SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, DİYARBAKIR GAZİ YAŞARGİL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ)
Abdurrahman Akyüz(SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, DİYARBAKIR GAZİ YAŞARGİL SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ)
Habip Cil(AVRASYA ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
529–536
Yayın Tarihi
2021-09-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 74.72 ± 6.42 olup 157’si (%52) kadındı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Giriş: Çalışmamızın amacı, ST segment yükselmesiz akut koroner sendrom (NSTEAKS) tanısı ile hastaneye yatırılan yaşlı (65 yaş ve üstü) hastalarda girişimsel tedavi ve konservatif tedavi gruplarının 6 aylık dönemde mortalitelerini karşılaştırmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntemler: Çalışmamızda NSTEAKS tanısı ile hastaneye yatırılan 65 yaş ve üstü ardışık 300 hasta retrospektif olarak incelendi.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 74.72 ± 6.42 olup 157’si (%52) kadındı.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:300 hasta
⚙️Değişkenler:Yaşlı · girişimsel · konservatif

Özet

Giriş: Çalışmamızın amacı, ST segment yükselmesiz akut koroner sendrom (NSTEAKS) tanısı ile hastaneye yatırılan yaşlı (65 yaş ve üstü) hastalarda girişimsel tedavi ve konservatif tedavi gruplarının 6 aylık dönemde mortalitelerini karşılaştırmaktır. Yöntemler: Çalışmamızda NSTEAKS tanısı ile hastaneye yatırılan 65 yaş ve üstü ardışık 300 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastane kayıt sisteminden tüm hastaların verilerine ulaşıldı. Hastalar girişimsel tedavi alanlar ve konservatif tedavi verilenler olarak iki gruba ayrıldı. Ayrıca 6 aylık süreçte ölen hastalar ve yaşayan hastalar, iki grup olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaş ortalaması 74.72 ± 6.42 olup 157’si (%52) kadındı. Girişimsel ve konservatif tedavi grubunun yaş ortalamaları benzerdi (73.67 ± 5.92 vs 75.77 ± 6.78, p=0.05). Çalışma popülasyonunda 6 aylık dönemde mortalite oranı %13,6 idi. Girişimsel tedavi gurubunda mortalite anlamlı olarak daha düşüktü (%8,6 vs %18,6, p= 0.018). Çalışmamızda, çok değişkenli lojistik regresyon analizi ile 6 aylık mortalitede bazı öngördürücüler tespit ettik. Bunlar; çok yüksek CRUSADE kanama riski [Odds oranı (OR): 1.911, güven aralığı (GA) %95 (1.964 - 28.186), p= 0.030)], konservatif tedavi stratejisinin benimsenmesi [OR: 1.127, GA %95 (0.131 – 0.799), p= 0.014)] ve kardiyak biyobelirteçlerinin (troponin) pozitifliğiydi [OR: 1.837, GA %95 (1.928 – 25.391), p= 0.030)]. Sonuç: Yaşlı NSTEAKS hastalarında 6 aylık mortaliteyi öngörmede konservatif tedavi stratejisi bağımsız bir prediktördür. Başka ifade ile girişimsel tedavi yapılması, yaşlı hastalarda mortaliteyi azaltmıştır. Bu sonuçlar yaşlı hastaların da kapsamlı bir değerlendirmeden sonra girişimsel tedaviden fayda görebileceğini göstermektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Cil, H. (2021). ST Segment Yükselmesiz Akut Koroner Sendromlu Yaşlı Hastalarda Girişimsel Tedavi ile Konservatif Tedavinin Altı Aylık Dönemde Mortalite Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması. Dicle Tıp Dergisi, Cilt: 48 Sayı: 3, 529–536. https://doi.org/10.5798/dicletip.988065

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. WHO. (2013), World Health Organization, global health estimates 2013: deaths by cause, age, sex and regional grouping, 2000-2012, In: World Health Organization, Global health estimates Geneva, 08 Eylül 2015,
  2. Mathers CD, Bernard C, Iburg KM, et al.Global Burden of Disease in 2002: data sources, methods and results. [http://www.who.int/healthinfo/paper54.pdf]. GPE Discussion Paper No 54 Geneva, Switzerland:WHO; 2003, pp 1-118.