Dergiler / Bartın Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 13

KELÂMCILARA GÖRE GÂİYYE

Teleology of Theologians

Sayfa
107–124
Yayın Tarihi
2020-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Buna rağmen bütün kelâmcılar, Allah-u Teâlâ'nın fiillerinde gayenin varlığı, insanlara dönen bir faydanın olduğu, bunun Allah'ın kendisi için olmadığı ve O'nun alemlerden müstağni olduğu hususunda ittifak etmişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma gâiyye mefhumunu incelemektedir. Âlem için gaybî bir açıklama getiren bu mefhum, kısaca şöyle ifade edilebilir: Allah tarafından yaratılan âlem, boşuna değil de bir takım amaçlarla yaratılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Zira kelâm âlimlerinin gâiyye konusundaki görüşleri farklılık arz etmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Buna rağmen bütün kelâmcılar, Allah-u Teâlâ'nın fiillerinde gayenin varlığı, insanlara dönen bir faydanın olduğu, bunun Allah'ın kendisi için olmadığı ve O'nun alemlerden müstağni olduğu hususunda ittifak etmişlerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Theology · Theologians · Teleology

Özet

Bu araştırma gâiyye mefhumunu incelemektedir. Âlem için gaybî bir açıklama getiren bu mefhum, kısaca şöyle ifade edilebilir: Allah tarafından yaratılan âlem, boşuna değil de bir takım amaçlarla yaratılmıştır. Bu amaçların tamamı en büyük gayede toplanmıştır ki, o da Allah’a kulluk ve evreni imâr etmektir. Ayrıca bu araştırma, bahsedilen mefhumu çeşitli açılardan da ele almaktadır. Konuya ilişkin kelâm âlimlerinin bu meselelerle ilgili görüşleri incelenecektir. Zira kelâm âlimlerinin gâiyye konusundaki görüşleri farklılık arz etmektedir. Sözgelimi Allah'ın ezelî olarak yaratan varlık olması, sıfatları, fiilleri, benzememesi, mahlûk olmaması, alemin varlığının hâdis, mahlûk olması ve Allah'ın onun hâlikı olması, onda çeşitli gayeler, hedeflerle onu yoktan yaratması gibi konularda farklı görüşlere sahiptirler. Aynı şekilde O, hikmet, hedefler ve gayelerle dinleri ve şeriatleri göndermiştir. Kelâmcılar bu konuyla ilgili olarak çeşitli meseleler ortaya koydular. Hatta bu konuda onların görüşleri arasında çatışmalar ortaya çıktı. Örneğin Allah'ın fiillerinde gayenin vücubiyyeti veya vücubiyyetin olmaması, gayelerden geri dönme yahut gayelerden geri dönmenin olmaması, hikmetin varlığının keyfiyyeti, Allah'ın fiillerindeki gaye vb. Buna rağmen bütün kelâmcılar, Allah-u Teâlâ'nın fiillerinde gayenin varlığı, insanlara dönen bir faydanın olduğu, bunun Allah'ın kendisi için olmadığı ve O'nun alemlerden müstağni olduğu hususunda ittifak etmişlerdir.

Abstract

This research focuses on the concept of teleology, which gives the world an unseen explanation that the world was not created in vain and that its Creator is Allah Almighty, has created the universe for various purposes that meet in greater and greater goals until it reaches one goal, which is the servitude of Allah Almighty, and the reconstruction of the universe. This research studies also its related issues of teleology which is the different views of theologians towards teleology. The core of this research is the existence of an eternal Creator, who is Allah Almighty, with Attributes and actions that are not like any creature, and the existence of an interim creature that Allah Almighty has created, and created its goals and objectives, and He also revealed religions and laws for purposes, goals, and wisdom. But the problem that the theologians faced and whose views differed about is the issue of the necessity of the purpose of the actions of Allah Almighty, or the non-necessity of it. And the return of the goals to him, or its non-return to him. And how there are wisdom and the purpose in his actions Almighty; In the end, everyone agrees that the purpose exists in Allah’s actions, that the benefit belongs to the servants and not to the Allah Almighty, for he is self-sufficient in the worlds.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AL-QASSAB, A. H. Y. (2020). KELÂMCILARA GÖRE GÂİYYE. Bartın Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 13, 107–124. https://ajindex.com/articles/119866

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (2)

  1. Abduh, Muhammed b. Hasen Hayrillâh et-Türkmânî el-Mısrî. Ḥâşiyeʿalâ Şerḥi Celâleddîn ed-Devvânîʿ ʿalâ Aḳīdeti’l-ʿAḍuḍiyye. Kahire: el-Matbaatü’l-hayriyye, 1322/1905.
  2. Abduh, Muhammed b. Hasen Hayrillâh et-Türkmânî el-Mısrî. Risâletü’t-tevḥîd, Kahire: Dârun’n-nasr, 1996. Âmidî, Ebü’l-Hasen (Ebü’l-Kāsım) Seyfüddîn Alî b. Muhammed b. Sâlim es-Sa‘lebî. el-İḥkâm fî uṣûlü’l-eḥkâm. thk. Abdürrezâk Afîfî. 4 Cilt. Dimeşk: el-Mektebetü’l-İslâmî, ts. Âmidî, Ebü’l-Hasen (Ebü’l-Kāsım) Seyfüddîn Alî b. Muhammed b. Sâlim es-Sa‘lebî. Ġāyetü’l-merâm fî ʿilmi’l-kelâm. thk. Ahmed Ferîd el-Mezîdî. Lübnan: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1424/2004. Âmidî, Ebü’l-Hasen (Ebü’l-Kāsım) Seyfüddîn Alî b. Muhammed b. Sâlim es-Sa‘lebî. Ebkârü’l-efkâr fî uṣûli’d-dîn. thk. Ahmed Ferîd el-Mezîdî. 4 Cilt. Lübnan: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1424/2003. Âmidî, Ebü’l-Hasen (Ebü’l-Kāsım) Seyfüddîn Alî b. Muhammed b. Sâlim es-Sa‘lebî. el-Mübîn fî meʿânî elfâẓı’l-ḥukemâ ve’l-mütekellimîn. thk. Ahmed Ferîd el-Mezîdî. Lübnan: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1424/2005. Bâcurî, İbrâhîm b. Muhammed b. Ahmed. Ḥâşiye ʿalâ Senûsiyye. 4 Cilt. b.y.: 1319/1901. Bâkıllânî, Ebû Bekr Muhammed b. Tayyib b. Muhammed el-Basrî. Temhîdü’l-evâʾil ve telḫîṣü’d-delâʾil. thk. Imâdüddîn Ahmed Haydar. Beyrut: Müessesetü’l-kütübi’s-sekâfiyye, 1407/1987. Bûtî, Muhammed Saîd Ramazân. Kübre’l-yaḳīniyyâti’l-kevniyye. Dımaşk: Dâru’l-fikr, 1424/2003. Celâlüddin ed-Dîvânî, Muhammed b. Es’ad. Şerḥu’l-ʿAḳāʾidi’l-Aḍuḍiyye. İstanbul: el-Matbaatü’l-Osmâniyye, 1316/1899. Cemîl Salîba. el-Mu‘cemü’l-felsefî. 2 Cilt. Lübnan: Dâru’l-kütübi’l-Lübnânî, Kahire:Dâru’l-kitâbi’l-Mısrî, ts. Cevherî, Ebû Nasr İsmâîl b. Hammâd el-Cevherî. es-Ṣıḥâḥ Tâcü’l-luġa. Ṣıḥâḥu’l-Arabiyye. thk. Ahmed Abdulgafûr Attâr. 6 Cilt. Beyrut: Dâru’l-İlm, 3. Basım. 1404/1984. Cürcânî, Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed b. Alî es-Seyyid eş-Şerîf el-Cürcânî el-Hanefî. et-Ta‘rîfât. Irak: Dâru’ş-şuûni’s-sekâfiyye el-âmme, ts. Cürcânî, Ebü’l-Hasen Alî b. Muhammed b. Alî es-Seyyid eş-Şerîf el-Cürcânî el-Hanefî. Şerḥu’l-Mevâḳıf. 4 Cilt. Lübnan: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1419/1988. Emîr Pâdişâh, Muhammed Emîn b. Mahmûd. Teysîru’t-taḥrîr. Beyrut: Dâru’l-fikr, ts. Ermevî, Safiyyüddîn Muhammed b. Abdurrahîm. er-Risâletü’t-tis‘îniyye fi’l-usûli’d-dîniyye. thk. Abdünnasîr Ahmed eş-Şâfiî el-Milyebêrî. Kahire: Dâru’l-besâir, 1430/2009. Eş‘arî, Ebü’l-Hasen Alî b. İsmâîl b. Ebî Bişr İshâk b. Sâlim el-Eş‘arî el-Basrî. Risâle ilâ ehli’s-Seġr, thk. Abdullah Şâkir Muhammed el-Cüneydî. el-Medîne el-Münevvere: Mekt