KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Çalışma ve Toplum / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 90

İşçiler Dezavantajlı Grup Mudur?

Are Employees a Disadvantaged Group?

Tijen Erdut(Dokuz Eylül Üniversitesi)0000-0002-2311-3169
Sayfa
1191–1222
Yayın Tarihi
2026-07-28
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu makalede, işçilerin üretimdeki rollerine dayanan sınıf politikalarından, tüketimdeki rollerine dayanan kimlik politikasına doğru geçilmesi sonucunda sosyal politikanın diğer politika alanlarından ayrılan özgün bakış açısının nasıl yitirileceği ele alınacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda, gözlenen en önemli gelişmelerden biri işçilerin sosyal sınıf yerine, dezavantajlı grup olarak tanımlanması yönündeki eğilimdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sosyal politikada işçiler dezavantajlı grup olarak kabul edilmemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu makalede, işçilerin üretimdeki rollerine dayanan sınıf politikalarından, tüketimdeki rollerine dayanan kimlik politikasına doğru geçilmesi sonucunda sosyal politikanın diğer politika alanlarından ayrılan özgün bakış açısının nasıl yitirileceği ele alınacaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sosyal Politika · İşçi Sınıfı · Dezavantajlı Gruplar

Özet

Son yıllarda, gözlenen en önemli gelişmelerden biri işçilerin sosyal sınıf yerine, dezavantajlı grup olarak tanımlanması yönündeki eğilimdir. Sosyal politikada işçiler dezavantajlı grup olarak kabul edilmemektedir. Ancak kapitalist sistemin ürettiği sınıfsal eşitsizliğin ekonomik odaktan uzaklaştırılmak istenmesi, işçi sınıfının ekonomik ve mesleki bir kategori olarak değil, yoksul, kadın, göçmen veya siyah gibi çeşitli kimliklere ayrılarak dezavantajlı birey ve gruplar olarak tanımlanmasına neden olmuştur. Bu nedenle, refahın dağılımında devletin oynadığı rol değişime uğratılarak yeniden dağıtım politikalarından vazgeçilmesi ile kimlik politikalarının öne çıkarılması arasında yakın bir ilgi bulunmaktadır. Bu makalede, işçilerin üretimdeki rollerine dayanan sınıf politikalarından, tüketimdeki rollerine dayanan kimlik politikasına doğru geçilmesi sonucunda sosyal politikanın diğer politika alanlarından ayrılan özgün bakış açısının nasıl yitirileceği ele alınacaktır.

Abstract

In recent years, one of the most significant developments observed is the trend towards defining employees not as a social class, but as a disadvantaged group. In social policy, employees are not considered a disadvantaged group. However, the desire to shift the focus away from the economic dimension of class inequality produced by the capitalist system has led to the definition of the working class not as an economic and professional category, but as disadvantaged individuals and groups divided into various identities such as poor, women, immigrants, or Black. Therefore, there is a close link between changing the role of the state in the distribution of welfare, abandoning redistribution policies, and bringing identity politics to the forefront. This article will examine how the unique perspective that distinguishes social policy from other policy areas is lost as a result of the shift from class politics based on employees’ roles in production to identity politics based on their roles in consumption.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Erdut, T. (2026). İşçiler Dezavantajlı Grup Mudur?. Çalışma ve Toplum, Cilt: 3 Sayı: 90, 1191–1222. https://doi.org/10.54752/ct.1993088

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (56)

  1. Arın, T. (1997). Anayasal İktisat ve Refah Devleti: TİSK ve TÜSİAD’ın Asgari Devlet Raporlarının Eleştirisi. Türk-İş Ekonomide Durum Dergisi, Bahar-Yaz, 41-106.
  2. Becker, R., Hadjar, A. (2013). “Individualisation” and class structure: how individual lives are still affected by social inequalities. International Social Science Journal, 64(213-214), 211-223. https://doi.org/10.1111/issj.12044
  3. Bhaduri, A. (2016). On Democracy, Corporations and Inequality. Economic and Political Weekly, 51(13), 31-34.
  4. Bottero, W. (2004). Class Identities and the Identity of Class. 38(5), 985-1003. DOI: 10.1177/0038038504047182
  5. Carrier, J. G. (2012). The Trouble with Class. European Journal of Sociology, 53(3), 263-284. https://doi.org/10.1017/S0003975612000148
  6. Clark, T. N., Lipset, S. M. (1991). Are Social-Classes Dying? International Sociology, 6(4), 397-410. https://doi.org/10.1177/026858091006004002
  7. Deacon, A., Mann, K. (1999). Agency, Modernity and Social Policy. Journal of Social Policy, 28(3), 413-435. https://doi.org/10.1017/S0047279499005644
  8. Dean, H. (2013). Welfare rights and social policy (2. Baskı). New York: Routledge.
  9. Dean, H. (2011). “Sosyalist Perspektif (Çev. Yıldırım, B.)” Alcock, P. vd. (der.) Sosyal Politika, Kuramlar ve Uygulamalar içinde, Ankara: Siyasal Kitabevi, 118-127.
  10. du Gay, P., Salaman, G. (1998). “The cult(ure) of the customer,” Mabey, C. vd. (der.) Strategic Human Resource Management içinde, London: Sage Publication, 58-67.
  11. EIGE; “Glossary & Thesaurus”, European Institute for Gender Equality, https://eige.europa.eu/publications-resources/thesaurus/terms/1453?language_content_entity=en (23.5.2026)
  12. Ferge, Z. (1997). The Changed Welfare Paradigm: The Individualization of The Social. Social Policy & Administration, 31(1), 20-44. https://doi.org/10.1111/1467-9515.00035
  13. Fraser, N., (1997). From Redistribution to Recognition? Dilemmas of Justice in a “Postsocialist” Age. Justice Interruptus içinde, New York: Routledge, 68-92. https://doi.org/10.4324/9781315822174
  14. Fraser, N. (2018). Recognition without ethics? 86-108. DOI:10.7765/9781526137708.00011
  15. Fraser, N., Honneth, A. (2003). “Redistribution or Recognition?” A Political-Philosophical Exchange (çev. Golb, J., Ingram, J. ve Wilke, C.). London: Verso.
  16. Fukuyama, F. (1989). The End of History? The National Interest. (16), 3-18. http://www.jstor.org/stable/24027184.
  17. Garrett, P. M. (2018). Welfare Words: Critical Social Work & Social Policy. London: Sage Publications.
  18. Gilbert, N. (2002). Transformation of the Welfare State: The Silent Surrender of Public Responsibility. New York: Oxford University Press.
  19. Gilman, M. E. (2022). Expanding Civil Rights to Combat Digital Discrimination on the Basis of Poverty. SMU Law Review, 75(3), 571-624. https://doi.org/10.25172/smulr.75.3.6.
  20. Gorman, T. J. (2017). Growing up Working Class: Hidden Injuries and the Development of Angry White Men and Women. Switzerland: Palgrave Macmillan.
  21. Göze, A. Liberal, Marxiste, Faşist ve Sosyal Devlet (3. Bası). İstanbul: Beta Yayınevi, 1995.
  22. Hebson, G. (2009). Renewing Class Analysis in Studies of the Workplace: A Comparison of Working-class and Middle-class Women's Aspirations and Identities. Sociology, 43(1), 27-44. DOI:10.1177/0038038508099096
  23. Huws, U. (2013). “The Underpinnings of Class in The Digital Age: Living, Labour and Value” Panitch, L. vd. (der.) Socialist Register: Registering Class içinde, London: The Merlin Press, 138-161.
  24. Jessop, B. (1999). The changing governance of welfare: Recent trends in its primary functions, scale, and modes of coordination. Social Policy&Administration, 33(4), 348-359. https://doi.org/10.1111/1467-9515.00157
  25. Kessler, G. (1945). İçtimai Siyaset (Çev. Tuna, O.). İstanbul: Gençlik Kitabevi.
  26. Kuhnle, S., Sander, A. (2021). “The Emergence of The Western Welfare State” Béland, D. vd. (der.) The Oxford Handbook of The Welfare State (Second edition) içinde, Oxford: Oxford University Press, 73-92.
  27. Kutal, M. (1978). Engelli ve Eski Hükümlülerin Sosyal Hukuk Alanında Korunmaları. İktisat ve Maliye Dergisi, (7), 321-326.
  28. Kutal, M. (1987). Toplu İş Hukukunda Barışçı Çözüm Yolları. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası (Prof. Dr. S. F. Ülgener’e Armağan), (43), 295-322.
  29. Kutal, M. (2011). Sendika Hürriyeti. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 13, 99-116. https://izlik.org/JA37WP38HX
  30. Land, H. (2011). Özgecilik, Karşılıklılık ve Yükümlülük. Alcock, P. vd. (der.) Sosyal Politika, Kuramlar ve Uygulamalar (Çev. Yıldırım, B.) içinde, Ankara: Siyasal Kitabevi, 75-84.
  31. Limantė, A. ve Теrеškinas, A. (2022). Vulnerable Groups: Defining the Ever-Changing Concept Definition of Vulnerable Groups. Limantė, A. Pūraitė-Andrikienė, D. (der.) Legal Protection of Vulnerable Groups in Lithuania, Latvia, Estonia and Poland: Trends and Perspectives içinde, Switzerland AG: Springer Nature, 3-29.
  32. Linkon, S. L. ve Russo, J. (2016). Twenty Years of Working-Class Studies: Tensions, Values, and Core Questions. Journal of Working-Class Studies. 1(1), 4-13. DOI:10.13001/jwcs.v1i1.5799
  33. Lv, M. ve Li, X. (2019). A Comparative Study on the “Social Disadvantaged Group” and “Social Vulnerable Group”. 5th Annual International Conference on Management, Economics and Social Development, Advances in Economics, Business and Management Research, DOI:10.2991/icmesd-19.2019.5
  34. Mann, M. ve Matzner, T. (2019). Challenging algorithmic profiling: The limits of data protection and anti-discrimination in responding to emergent discrimination. Big Data and Society, July-December, 1-11. DOI: 10.1177/2053951719895805
  35. Marshall, T. H. (1950). Citizenship and Social Class and other essays. London: The Syndics of The Cambridge University Press.
  36. Mckeen, W. E. (2006). Diminishing the concept of social policy: The shifting conceptual ground of social policy debate in Canada. Critical Social Policy, 26(4), 865-887. DOI:10.1177/0261018306068479
  37. Mead, L. M. (1991). The New Politics of the New Poverty. The Public Interest, 103, 3-20.
  38. OECD (2018). Personalised Pricing in the Digital Era. Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/db4d9c9c-en.
  39. Ornstein, A. C. (1971). Who Are the Disadvantaged? Young Children, 26(5), 264-272.
  40. Pintelon, O. vd. (2013). The social stratification of social risks: The relevance of class for social investment strategies. Journal of European Social Policy, 23(1), 52-67. DOI:10.1177/0958928712463156
  41. Rodriguez, M., Bravo-Ferrer, P. (2003). “İş Yaratma Politikalarında İş Hukukunun ve Endüstriyel İlişkilerin Rolü”. Marco Biagi (der.) İş Yaratma ve İş Hukuku, Korumadan Öngörülü Eyleme (Çev. Dicleli, Z., Kurdam, A.) içinde, İstanbul: Türkiye Metal Sanayicileri Sendikası. 31-42.
  42. Sage, D. (2012). A challenge to liberalism? The communitarianism of the Big Society and Blue Labour. Critical Social Policy, 32(3), 365-382. DOI: 10.1177/0261018312444411
  43. Savage, M. (2003). A New Class Paradigm? British Journal of Sociology of Education, 24(4), 535-541. DOI:10.1080/014259032000109431
  44. Savage, M. vd. (2013). A New Model of Social Class? Findings from the BBC’s Great British Class Survey Experiment. Sociology, 47(2), 219-250. DOI: 10.1177/0038038513481128
  45. Standing, G. (1990). The road to workfare: Alternative to welfare or threat to occupation? International Labour Review, 129(6), 677-691.
  46. Strangleman, T. (2007). The nostalgia for permanence at work? The end of work and its commentators. The Sociological Review, 55(1), 81-103. DOI:10.1111/j.1467-954X.2007.00683.x
  47. Strangleman, T. (2008). Sociology, Social Class and New Working Class Studies. Antipode, 40(1), 15-19. https://doi.org/10.1111/J.1467-8330.2008.00574.X
  48. Tabb, W. K. (2004). Economic governance in the age of globalization. New York: Columbia University Press.
  49. Talas, C. (1980). Ekonomik Sistemler (Genişletilmiş Dördüncü Bası), Ankara: S Yayınları.
  50. Talas, C. (1981). Toplumsal Politikaya Giriş. Ankara: S Yayınları.
  51. Talas, C. (1992). Türkiye’nin Açıklamalı Sosyal Politika Tarihi. İstanbul: Bilgi Yayınevi.
  52. Taylor, D. (1998). Social Identity and Social Policy: Engagements with Postmodern Theory. Journal of Social Policy, 27(3), 329-350. https://doi.org/10.1017/S0047279498005315
  53. Taylor-Gooby, P. (1997). In Defence of Second-best Theory: State, Class and Capital in Social Policy. Journal of Social Policy, 26(2), 171-192. DOI:10.1017/S0047279497004996
  54. Tentu, L. ve Reddy, K. (2025). Consumer Challenges of the Socio-Economically Disadvantaged in South Africa and the Role of Consumer Legislation. African Journal of Inter/Multidisciplinary Studies, 7(1), 1-13. DOI: https://doi.org/10.51415/ajims.v7i1.1588
  55. Tuna, O. ve Yalçıntaş, N. (1981). Sosyal Siyaset. İstanbul: Der Yayınları.
  56. van Houten, D. ve Jacobs, G. (2005). The empowerment of marginals: strategic paradoxes, Disability & Society, 20(6), 641-654, DOI: 10.1080/09687590500249066