KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 8 Sayı: 16

KRİZ İLETİŞİMİNDE MESAJ STRATEJİLERİ: ERMENEK KÖMÜR MADENİ KRİZİNE YÖNELİK UZMAN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

MESSAGE STRATEGIES IN CRISIS COMMUNICATION: INVESTIGATION OF EXPERTS’ EVALUATIONS TOWARD ERMENEK COAL MINE CRISIS

İbrahim Sani Mert(ANTALYA BİLİM ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-2850-1865
Oğuz Bayram Aydın
Sayfa
15–38
Yayın Tarihi
2018-10-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgulara göre; bilgilendirmenin niteliği, krizden etkilenenlerin duygu durumları, toplumun değerleri, kabullenme, tazminat ve sorumluluk konularının can kaybı ve yaralanmaların yaşandığı kriz durumlarında, paydaşlara iletilecek mesajların oluşturulmasında dikkat edilecek önemli hususlar olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Krizde paydaşlara verilen mesajlar, krizin paydaşlar üzerindeki etkisi ve dolayısıyla da kriz yönetiminin başarısı açısından önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kriz iletişimi çalışmaları incelendiğinde, mesaj stratejilerini içeren teorilerin daha çok ön plana çıktığı görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgulara göre; bilgilendirmenin niteliği, krizden etkilenenlerin duygu durumları, toplumun değerleri, kabullenme, tazminat ve sorumluluk konularının can kaybı ve yaralanmaların yaşandığı kriz durumlarında, paydaşlara iletilecek mesajların oluşturulmasında dikkat edilecek önemli hususlar olduğu belirlenmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2014 Verileri
⚙️Değişkenler:Kriz iletişimi · Mesaj Stratejileri · Kurumsal Savunma Teorisi

Özet

Krizde paydaşlara verilen mesajlar, krizin paydaşlar üzerindeki etkisi ve dolayısıyla da kriz yönetiminin başarısı açısından önemlidir. Kriz iletişimi çalışmaları incelendiğinde, mesaj stratejilerini içeren teorilerin daha çok ön plana çıktığı görülmektedir. Bu nedenle, paydaşlara yönelik mesaj stratejilerinin doğru seçilmesi önemlidir. Kamuoyunu bilgilendirmeye yönelik mesajların incelendiği bu çalışmada veriler, can kaybı ve yaralanmaların yaşandığı Ermenek kömür madeni krizine (28 Ekim 2014) yönelik 33 uzmanla yapılan görüşmelerle toplanmıştır. Araştırma verileri içerik analizi yöntemiyle incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre; bilgilendirmenin niteliği, krizden etkilenenlerin duygu durumları, toplumun değerleri, kabullenme, tazminat ve sorumluluk konularının can kaybı ve yaralanmaların yaşandığı kriz durumlarında, paydaşlara iletilecek mesajların oluşturulmasında dikkat edilecek önemli hususlar olduğu belirlenmiştir.

Abstract

The messages given to the stakeholders in the crisis are important for the impact of the crisis on the stakeholders and the crisis management’s success. When the studies of crisis communication are examined, it is seen that the theories involving message strategies are more prominent. For this reason, it is important to choose the right messages given to stakeholder. In this study, the data was gathered from 33 specialists by asking them to evaluate the messages that were given by the authorities to the stakeholders in the Ermenek coal mine crisis (October 28th, 2014) in which the loss of life and injuries were experienced. The research data were analyzed by content analysis method. According to findings; it has been determined that the important points that should be taken into consideration in the formation of messages for the stakeholders are information nature, the emotional state of the affected people, the values of the society, the acceptance, indemnification and responsibility.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Mert, İ. S., Aydın, O. B. (2018). KRİZ İLETİŞİMİNDE MESAJ STRATEJİLERİ: ERMENEK KÖMÜR MADENİ KRİZİNE YÖNELİK UZMAN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 16, 15–38. https://doi.org/10.29029/busbed.369880

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. BENOIT, W. L. (1997), Image repair discourse and crisis communication. Public Relations Review, Vol. 23, Issue 2, pp. 177–186. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(97)90023-0
  2. BERG, B. L., ve Lune, H. (2015), Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Konya: Eğitim Yaynıevi. CANPOLAT, N., ve ŞAHİNER, N. (2017), An investıgatıon of samsung galaxy note 7 safety crisis based on image restoration theory of message strategies. The Turkish Online Journal Of Design, Art And Communication, Vol. 7, Issue 2, pp.213–225. https://doi.org/10.7456/10702100/006
  3. COOMBS, W. T. (2007), Protecting Organization Reputations During a Crisis: The Development and Application of Situational Crisis Communication Theory. Corporate Reputation Review, Vol. 10, Issue 3, pp.163–176. https://doi.org/10.1057/palgrave.crr.1550049
  4. COOMBS, W. T. (2009a), Conceptualizing Crisis Communication. Içinde Handbook of risk and crisis communication (ss. 99–118).
  5. New York, NY: Routledge. COOMBS, W. T. (2009b),
  6. Crisis, Crisis Communication, Reputation, and Rhetoric. Içinde Rhetorical and Critical Approaches to Public Relations. (ss. 237–253). Hoboken: Taylor ve Francis. COOMBS, W. T. (2010), Parameters for Crisis Communication. Içinde The handbook of crisis communication (ss. 17–53).
  7. Chichester, U.K.; Malden, MA: Wiley-Blackwell. COOMBS, W. T. (2013), Situational Crisis Communication Theory. Içinde Encyclopedia of public relations (ss. 829–830).
  8. Thousand Oaks, California: SAGE Publications, Inc. COOMBS, W. T., ve HOLLADAY: J. (2008), Comparing apology to equivalent crisis response strategies: Clarifying apology’s role and value in crisis communication. Public Relations Review, Vol. 34, Issue 3, pp.252–257. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2008.04.001
  9. ÇETİN, M., ve TOPRAK, Y. E. (2016), Kriz iletişimi ve sosyal medya: emisyon krizinde volkswagen’in facebook kullanımı. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, Vol. 9, Issue 3, https://doi.org/10.18094/si.51665
  10. ÇINARLI, İ. (2014), Bir kriz iletişimi yönetimi vaka analizi: kaybolan malezya havayolları mh370 sefer sayılı uçağı. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Vol. 10, 3. FEARN-BANKS, K. (2007), Crisis communications: a casebook approach (3rd ed). Mahwah, N.J: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. GOFFMAN, E. (1972), Relations in public: microstudies of the public order. New York, NY: Harper ve Row. HEARIT, K. M. (2006), Crisis management by apology: corporate responses to allegations of wrongdoing. Mahwah, N.J: Lawrence Erlbaum Associates. HEARIT, K. M., ve Brown, J. (2004), Merrill Lynch: corporate apologia and business fraud. Public Relations Review, Vol. 30, Issue 4, pp. 459–466. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2004.08.008
  11. HEATH, R. L. (Ed.), (2009), Handbook of risk and crisis communication. New York, NY: Routledge. KAĞITÇIBAŞI, Ç., ve CEMALCILAR, Z. (2014), Dünden bugüne insan ve insanlar: sosyal psikolojiye giriş. KRIPPENDORFF, K. (2004), Content analysis: an introduction to its methodology (2nd ed). Thousand Oaks, Calif: Sage. MILES, M. B. ve HUBERMAN, A. M. (1984), Qualitative Data Analysis (2nd Ed.). CA: SAGE Thousand Oaks. MYERS, C. (2016), Apology, sympathy, and empathy: The legal ramifications of admitting fault in U.S. public relations practice. Public Relations Review, Vol. 42, Issue 1, pp. 176–183. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2015.10.004 ÖZDEMİ̇R, B. P., ve YAMANOĞLU, M. A. (2010), Durumsal kriz iletişimi teorisinin Türk eczacılar birliği (teb) örnek olayı çerçevesinde incelenmesi. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, Vol. 6, Issue 3, pp. 123–136. https://doi.org/10.18094/si.77886
  12. REGESTER, M., LARKİN, J., ve REGESTER, M. (2008), Risk issues and crisis management in public relations: a casebook of best practice (4th ed). London; Philadelphia: Kogan Page. RUFF, P., ve AZİZ, K. (2003), Managing communications in a crisis. Burlington, Vt: Gower. SILVERMAN, D. (2001), Interpreting Qualitative Data: Methods for Analysing Talk, Text and Interaction. London: SAGE Publication. SOLMAZ, B. (2006), Halkla ilişkilerde proaktif ve reaktif stratejiler. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi | Istanbul University Faculty of Communication Journal, 0(25). https://doi.org/10.17064/iüifhd.57446
  13. STURGES, D. L. (1994), Communicating through Crisis: A Strategy for Organizational Survival. Management Communication Quarterly, Vol. 7, Issue 3, 297–316. https://doi.org/10.1177/0893318994007003004
  14. TRAVERS, C. (1998), Handling the stress. Içinde Communicating out of a Crisis (ss. 143–159). London: Macmillan. BENOIT, W. L. (1997), Image repair discourse and crisis communication. Public Relations Review, Vol. 23, Issue 2, pp. 177–186. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(97)90023-0
  15. BERG, B. L., ve Lune, H. (2015), Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Konya: Eğitim Yaynıevi. CANPOLAT, N., ve ŞAHİNER, N. (2017), An investıgatıon of samsung galaxy note 7 safety crisis based on image restoration theory of message strategies. The Turkish Online Journal Of Design, Art And Communication, Vol. 7, Issue 2, pp.213–225. https://doi.org/10.7456/10702100/006
  16. COOMBS, W. T. (2007), Protecting Organization Reputations During a Crisis: The Development and Application of Situational Crisis Communication Theory. Corporate Reputation Review, Vol. 10, Issue 3, pp.163–176. https://doi.org/10.1057/palgrave.crr.1550049
  17. COOMBS, W. T. (2009a), Conceptualizing Crisis Communication. Içinde Handbook of risk and crisis communication (ss. 99–118).
  18. New York, NY: Routledge. COOMBS, W. T. (2009b),
  19. Crisis, Crisis Communication, Reputation, and Rhetoric. Içinde Rhetorical and Critical Approaches to Public Relations. (ss. 237–253). Hoboken: Taylor ve Francis. COOMBS, W. T. (2010), Parameters for Crisis Communication. Içinde The handbook of crisis communication (ss. 17–53).
  20. Chichester, U.K.; Malden, MA: Wiley-Blackwell. COOMBS, W. T. (2013), Situational Crisis Communication Theory. Içinde Encyclopedia of public relations (ss. 829–830).
  21. Thousand Oaks, California: SAGE Publications, Inc. COOMBS, W. T., ve HOLLADAY: J. (2008), Comparing apology to equivalent crisis response strategies: Clarifying apology’s role and value in crisis communication. Public Relations Review, Vol. 34, Issue 3, pp.252–257. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2008.04.001
  22. ÇETİN, M., ve TOPRAK, Y. E. (2016), Kriz iletişimi ve sosyal medya: emisyon krizinde volkswagen’in facebook kullanımı. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, Vol. 9, Issue 3, https://doi.org/10.18094/si.51665
  23. ÇINARLI, İ. (2014), Bir kriz iletişimi yönetimi vaka analizi: kaybolan malezya havayolları mh370 sefer sayılı uçağı. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, Vol. 10, 3. FEARN-BANKS, K. (2007), Crisis communications: a casebook approach (3rd ed). Mahwah, N.J: Lawrence Erlbaum Associates, Inc. GOFFMAN, E. (1972), Relations in public: microstudies of the public order. New York, NY: Harper ve Row. HEARIT, K. M. (2006), Crisis management by apology: corporate responses to allegations of wrongdoing. Mahwah, N.J: Lawrence Erlbaum Associates. HEARIT, K. M., ve Brown, J. (2004), Merrill Lynch: corporate apologia and business fraud. Public Relations Review, Vol. 30, Issue 4, pp. 459–466. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2004.08.008
  24. HEATH, R. L. (Ed.), (2009), Handbook of risk and crisis communication. New York, NY: Routledge. KAĞITÇIBAŞI, Ç., ve CEMALCILAR, Z. (2014), Dünden bugüne insan ve insanlar: sosyal psikolojiye giriş. KRIPPENDORFF, K. (2004), Content analysis: an introduction to its methodology (2nd ed). Thousand Oaks, Calif: Sage. MILES, M. B. ve HUBERMAN, A. M. (1984), Qualitative Data Analysis (2nd Ed.). CA: SAGE Thousand Oaks. MYERS, C. (2016), Apology, sympathy, and empathy: The legal ramifications of admitting fault in U.S. public relations practice. Public Relations Review, Vol. 42, Issue 1, pp. 176–183. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2015.10.004 ÖZDEMİ̇R, B. P., ve YAMANOĞLU, M. A. (2010), Durumsal kriz iletişimi teorisinin Türk eczacılar birliği (teb) örnek olayı çerçevesinde incelenmesi. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, Vol. 6, Issue 3, pp. 123–136. https://doi.org/10.18094/si.77886
  25. REGESTER, M., LARKİN, J., ve REGESTER, M. (2008), Risk issues and crisis management in public relations: a casebook of best practice (4th ed). London; Philadelphia: Kogan Page. RUFF, P., ve AZİZ, K. (2003), Managing communications in a crisis. Burlington, Vt: Gower. SILVERMAN, D. (2001), Interpreting Qualitative Data: Methods for Analysing Talk, Text and Interaction. London: SAGE Publication. SOLMAZ, B. (2006), Halkla ilişkilerde proaktif ve reaktif stratejiler. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi | Istanbul University Faculty of Communication Journal, 0(25). https://doi.org/10.17064/iüifhd.57446
  26. STURGES, D. L. (1994), Communicating through Crisis: A Strategy for Organizational Survival. Management Communication Quarterly, Vol. 7, Issue 3, 297–316. https://doi.org/10.1177/0893318994007003004
  27. TRAVERS, C. (1998), Handling the stress. Içinde Communicating out of a Crisis (ss. 143–159). London: Macmillan.