Dergiler / Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Sayı: 21

JUSTICE: THE DIALECTIC UNITY OF COMEDY AND TRAGEDY

Funda Günsoy(ULUDAĞ ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-8764-8368
Sayfa
11–20
Yayın Tarihi
2020-04-27
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu yazının perspektifinden bu tür bir refleksiyon, cebri düzenin trajik durumları dışlayan özgül sosyal tekniği olarak hukuk ile insani yaşamın belli bir açıdan sanatsal taklidi olarak tragedya tanımımıza meydan okumakla kalmaz; aynı zamanda tragedyanın modern hukukun temelinde yatan ama soğuk hukuk metinleri ve karmaşık kurumsal düzenlemeler ardına gizlenen trajik bir aporia’yı ifşa etme potansiyeli taşıdığını gösterebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Modern kültürün, yalnızca edebi bir tür olarak tragedyayı değil, aynı zamanda tutkuların yıkıcı potansiyelini ifade eden trajik yaşam duygusunu ortadan kaldıran rasyonelleşme fikrince örgütlendiği tezini temele alan bu yazı, hukuku tragedya ile birlikte düşünmenin oksimonik karakterini tartışmaya açarak hukukun kendi temelleri üstüne bir refleksiyona kapı aralamayı amaçlıyor.
📊
Temel Bulgular & Veri:Modern kültürün, yalnızca edebi bir tür olarak tragedyayı değil, aynı zamanda tutkuların yıkıcı potansiyelini ifade eden trajik yaşam duygusunu ortadan kaldıran rasyonelleşme fikrince örgütlendiği tezini temele alan bu yazı, hukuku tragedya ile birlikte düşünmenin oksimonik karakterini tartışmaya açarak hukukun kendi temelleri üstüne bir refleksiyona kapı aralamayı amaçlıyor.
💡
Sonuç & Katkı:Bu yazının perspektifinden bu tür bir refleksiyon, cebri düzenin trajik durumları dışlayan özgül sosyal tekniği olarak hukuk ile insani yaşamın belli bir açıdan sanatsal taklidi olarak tragedya tanımımıza meydan okumakla kalmaz; aynı zamanda tragedyanın modern hukukun temelinde yatan ama soğuk hukuk metinleri ve karmaşık kurumsal düzenlemeler ardına gizlenen trajik bir aporia’yı ifşa etme potansiyeli taşıdığını gösterebilir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tragedya · Komedi · Aeschylus

Özet

Modern kültürün, yalnızca edebi bir tür olarak tragedyayı değil, aynı zamanda tutkuların yıkıcı potansiyelini ifade eden trajik yaşam duygusunu ortadan kaldıran rasyonelleşme fikrince örgütlendiği tezini temele alan bu yazı, hukuku tragedya ile birlikte düşünmenin oksimonik karakterini tartışmaya açarak hukukun kendi temelleri üstüne bir refleksiyona kapı aralamayı amaçlıyor. Bu yazının perspektifinden bu tür bir refleksiyon, cebri düzenin trajik durumları dışlayan özgül sosyal tekniği olarak hukuk ile insani yaşamın belli bir açıdan sanatsal taklidi olarak tragedya tanımımıza meydan okumakla kalmaz; aynı zamanda tragedyanın modern hukukun temelinde yatan ama soğuk hukuk metinleri ve karmaşık kurumsal düzenlemeler ardına gizlenen trajik bir aporia’yı ifşa etme potansiyeli taşıdığını gösterebilir.

Abstract

Modern culture is organized by the idea of rationalization which extinguishes the feeling of the tragic life that represent not only tragedy as a literary genre or an aesthetical category, but also the insolubility of conflict between the good ones, the contradiction and conflict in regard to the essence of life, the unexplainable arbitrariness of factual circumstances, devastating potential of passions. This very fact shows that tragedy cannot be seen solely as a means of entertainment or a literary genre. If tragedy as an aesthetical category is the artistic expression of tragic experience, it can only be understood in a cultural context that underlies experience. Tragedies are the ethos of human existence. Indeed, ancient tragic dramas are based on the metaphysical suppostion that conflict, contradiction, arbitrariness and uncertainity is implict to both the structue of human beings and to the whole universe

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Günsoy, F. (2020). JUSTICE: THE DIALECTIC UNITY OF COMEDY AND TRAGEDY. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 21, 11–20. https://doi.org/10.29029/busbed.617761

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Aeschylus, Agamemnon, Libation-Bearers, Eumenides, Fragments, trans. H. Smyth, William Heinemann, London, 1926.Aeschylus, Eumenides, trans. Morshead, http://classics.mit.edu/Aeschylus/eumendides.html.Aeschylus, Oresteia, çev.Y.Onay, Mitos Boyut Yay, 2010.Agamben, Giorgio, Kutsal İnsan, Egemen İktidar ve Çıplak Hayat, çev.İ. Türkmen, Ayrıntı, 2001.Aiskhylos, Zincire Vurulmuş Prometheus, Çev: A. Erhat-S. Eyüboğlu, İş Bankası Kültür Yay, İst, 2000.Barker, Derek W.M, Tragedy and Citizenship, Suny Press, 2009.Cornford, F.M, From Religion to Philosophy, Harper&Brothers Publishers, 1957.McNeill,Will, “A ‘scarcely pondered word’. The place of tragedy: Heidegger, Aristotle, Sophocles”, Philosophy and Tragedy, eds.M.de Beistegui-S.Sparks, Routledge, 2000.Paksoy, Banu Kılan, Tragedya ve Siyaset, Mitos Boyut Yay, 2011.Spektorowski, Alberto, “Maistre, Donoso Cortes and the Legacy of Catholic Authoritarianism”, Journal of the History of Ideas, vol 63 no 2, University of Pennsylvania Press, 2002.