Dergiler / Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2015 / Sayı: 46

Satış Elemanlarının Kurumsal Değerleri Benimseme Düzeyi ve Bu Değerler Arasındaki Farklılıklar: Mobilya Sektöründe Satış Elemanlarının Kurumsal Değerleri Benimseme Düzeylerinin Ölçülmesi

THE CORPARATE-VALUES-ADAPTION LEVEL OF SALES STAFF AND DIFFERENCES AMONG THESE VALUES: THE MEASUREMENT OF THE LEVEL OF ADOPTION OF CORPORATE VALUES BY THE SALES STAFF IN THE FURNITURE INDUSTRY

Sayfa
153–176
Yayın Tarihi
2015-11-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, Non-parametrik testlerle; mesleki tercih, çalışılan kurum, mağaza türü, eski-yeni çalışan grupların kendi içinde kurumsal değerleri benimsenme düzeylerine ilişkin anlamlı farklılıklar saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kurum kültürü ve kurumsallaşma gibi kavramların yapı taşı niteliğinde olan değerler, rekabet edebilmenin de öncülü haline gelmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Değerlerin soyutluğundan kaynaklanan sorunlar nedeni ile değerlerin belirlenmesi, belirlense bile çalışanlara benimsetilmesi, etkilerinin ölçülmesi konularında önemli boşluklar vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, Non-parametrik testlerle; mesleki tercih, çalışılan kurum, mağaza türü, eski-yeni çalışan grupların kendi içinde kurumsal değerleri benimsenme düzeylerine ilişkin anlamlı farklılıklar saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Bireysel Değer · Kültür · Kurumsal Değer

Özet

Kurum kültürü ve kurumsallaşma gibi kavramların yapı taşı niteliğinde olan değerler, rekabet edebilmenin de öncülü haline gelmiştir. Değerlerin soyutluğundan kaynaklanan sorunlar nedeni ile değerlerin belirlenmesi, belirlense bile çalışanlara benimsetilmesi, etkilerinin ölçülmesi konularında önemli boşluklar vardır. Bu makalenin amacı, ölçülebilir alt kurumsal değerler belirlemektir. Bu araştırmada, satış elemanlarının kurumsal değerleri benimseme düzeyi ölçülmüş ve değer ifadelerinin alt faktörleri incelenmektir. Bu bağlamda, Türkiye’nin öncü mobilya markalarından İstikbal ve Bellona bayi kanallarında çalışan satış elamanlarına yönelik bir anket uygulaması yapılmıştır. Araştırmada, Faktör Analizi ile sekiz değeri tanımlayan 25 parametre altı alt faktöre indirgenmiştir. Bu faktörlere; Katılımcılık, Sosyal sorumluluk, ekip ruhu, sonuç odaklılık, müşteri odaklılık ve adanmış şeklinde isimlendirilmiştir. Ayrıca, Non-parametrik testlerle; mesleki tercih, çalışılan kurum, mağaza türü, eski-yeni çalışan grupların kendi içinde kurumsal değerleri benimsenme düzeylerine ilişkin anlamlı farklılıklar saptanmıştır.

Abstract

As a key factor in the organizational culture as well as in the institutionalization, the values become premises for the competitiveness. However, the abstract definition of values leads to lack in their determination, adaptation by the employees, as well as in their impact measurement. The aim of this paper is to develop the measurable sub-corparate values. In this context, it is measured the level of corporate values adopted by the sales staffs and in this context, the level of adaption of corporate values by the sales staff is measured and sub-factors of corporate values were identified. This survey is conducted among the sales staffs in various sales staffs of Istikbal and Bellona, which are one of the leading furniture brands in Turkey. Eight values defined by 25 parameters and six sub factors are analysed by factor analysis. And these factors are named as participation, social responsibility, team working, results orientation, customer orientation and commitment. The outcomes of non-parametric tests show that there exists statistically significant differences in itself of the groups which are occupational preferences, working company, type of store, new/expericenced employees regarding the adaptation of corporate values.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Emirza, E., Babayiğit, S. (2015). Satış Elemanlarının Kurumsal Değerleri Benimseme Düzeyi ve Bu Değerler Arasındaki Farklılıklar: Mobilya Sektöründe Satış Elemanlarının Kurumsal Değerleri Benimseme Düzeylerinin Ölçülmesi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 46, 153–176. https://ajindex.com/articles/118983

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (50)

  1. AKINCI, Zeki; (2011), “Eleştirel Bir Yaklaşım: İşletmelerde Çalışanlar Bir
  2. “Kaynak” Mı Yoksa Bir “Kıymet” Midir?” Süleyman Demirel Üni- versitesi, Vizyoner Dergisi, 3(5), ss.28-32. ATAY, Salim; (2003), “Türk Yönetici Adaylarının, Siyasal ve Dinî Tercihleri ile Yaşam Değerleri Arasındaki İlişki”, Değerler Eğitimi Dergisi, 1(3), ss.87-120.
  3. BALTAŞ, Acar ve Handan O. UŞAKLIGİL; (2014), “Çalışan Bağlılığı Efsane- si”, Harvard Business Review Türkiye, Kasım, ss. 116-123.
  4. BARBOUR, George P.; Thomas W. FLETCHER and George A. SIPEL; (1986),
  5. Yerel Yönetimlerde Belediyelerde Başarının Yolları: Karşılaştırma- lı Örneklerle, Çev.: Şevki BULUT ve Selahattin YILDIRIM, İstanbul: Marmara ve Boğazları Belediyeler Birliği. BRADY, Michael K. and J. Josep CRONIN; (2001), “Customer Orientation:
  6. Effects on Customer Service Perceptions and Outcome Behaviors”, Jo- urnal of Service Research, 3, pp.241-251. CAN, Abdullah; (2014), SPSS ile Nicel Veri Analizi, İkinci Baskı, Ankara: Pegem Yayınları.
  7. DAULATRAM, B. Lund; (2003), “Organizational Culture and Job Satisfac- tion”, Journal of Business & Industrial Marketing, 18(3), pp.221.
  8. DEMİRTAŞ, Mine; (2010), “Örgütsel İletişimin Verimlilik ve Etkinliğinde
  9. Yararlanılan İletişim Araçları ve Halkla İlişkiler Filmleri Örneği”, Marmara Üniversitesi İİBF Dergisi, 18(1), ss. 411-444. ERHARD, Werner H.; Jensen JENSEN C. and Steven ZAFFRON; (2007), “In- tegrity: A Positive Model That Incorporates The Normative Phenomena
  10. Of Morality, Ethics, And Legality”, Negotiation, Organizations and Markets Research Papers, Barbados Group Working Paper, No: 06-0
  11. ERKMEN, Turhan; (2008), Yönetim ile ilişkisi Bakımından Örgüt Kültürü
  12. Süreci ve Uygulamaları, Yönetim, İletişim, Kültür, Birinci Baskı, İs- tanbul: Arıkan Yayıncılık. GATIGNON, Hubert and J. Marc XUEREB; (1997), “Stratejic Orientation of the Firm and New Product Performance”, Journal of Marketing Rese- arch, 34(1), pp.77-90.
  13. GUISO, Luigi; Paola SAPIENZA and Luigi ZINGALES; (2013), “The Value of
  14. Corporate Cultur” September, Internet Address: http://economics. mit.edu/ files/9721, Date of Access: 20.05.2015.
  15. GÜÇLÜ, Nezahat; (2003). “Örgüt Kültürü”, Kırgızistan Manas Üniversitesi
  16. Sosyal Bilimler Dergisi, 6, ss.147-159. HODGKINSON, Christopher.; (2008), Yönetim Felsefesi, Örgütsel Yaşamda
  17. Değerler ve Motivasyon, Çev.: İbrahim ANIL ve Binali DOĞAN, Bi- rinci Baskı, İstanbul: Beta Yayınları. HODGSON, Geoffrey M.; ( 1996), “Corporate Culture and the Nature of the Firm,” in Jo GROENEWEGEN (Ed.), Transaction Cost Economics and Beyond, Boston: Kluwer Academic Press, pp.249-269.
  18. HOWARD, Larry W.; (1998), “Validating the Competing Values Model as a
  19. Representation of Organizational Cultures”, International Journal of Organizational Analysis, 6(3), pp.231-250. ILANGOVAN, David and Aiyer DURGADOSS; (2009), “Value Congruence
  20. Personal Values and Corporate Values”,Curie Journal, 1(4), pp. 92-96. KLUCKHOHN, Clyde K.; (1951), “Values and Value Orientations in the Theory of Action”, in Talcott PARSONS and Edward A. SHILS
  21. (Ed.), Toward a General Theory of Action, Cambridge: Harvard Uni- versity Press, pp.388-344. KOTLER, Philip; (2000), Pazarlama Yönetimi, Çeviren: Nejat Muallimoğlu,
  22. Millennium Baskı, İstanbul: Beta Yayınları. KÖK, Sabahat B. ve Betül ÖZCAN; (2012). “Örgüt Kültürünün Oluşumunda
  23. Etkili Olan Faktörler ve Örgütsel Bağlılık İlişkisi: Bankacılık Sektörün- de Bir Uygulama”, Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 7(2), ss.113- KREPS, David, (1990), “Corporate Culture and Economic Theory” in Perspec- tives on Positive Political Economy”, in James E. ALT and Kenneth A.
  24. SHEPSLE (Ed.), Cambridge University Press, pp. 90-143. LINCOLN, James; Jon R. OLSO and Mitsuyo HANADA; (1986), “Cultural
  25. Effects on Organizational Structure: The Case of Japanese Firms in the United States”, American Sociological Review, 43(6), pp.829-847. MENGÜŞOĞLU, Takiyettin; (1997), Felsefeye Giriş, Üçüncü Baskı, İstanbul: Remzi Kitabevi.
  26. MORGAN, Gareth; (1986), Images of Organization, First Edition, Newbury Park: Sage.
  27. MURAT, Güven ve Banu AÇIKGÖZ; (2007), “Yöneticilerin Örgüt Kültürü
  28. Algılamalarına İlişkin Bir Analiz: Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Örneği”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 3(5), ss.1-20. NIDUMOLU, Ram; Jib ELLISON; John WHALEN ve Erin BILLMAN; (2014), “İşbirliği Mecburiyeti”, Harvard Business Review Türkiye, Nisan, ss.73-80.
  29. NOBLE, Charles H.; Rajiv K. SINHA and Ajith KUMAR; (2002), “Market
  30. Orientation and Alternative Strategic Orientations: A Longitudinal As- sessment of Performance Implications”, Journal of Marketing, 66(4), pp. 25-39. O’REILLY, Charles and A. Chatman CHATMAN and David F. Caldwell; (1991), “People and Organizational Culture: A Profile Comparison
  31. Approach to Assessing Person-Organization Fit”, Academy of Mana- gement Journal, 34(3), pp.487-516. O'REILLY, Charles; (1989), "Corporations, Culture and Commitment: Motiva- tion and Social Control in Organizations", California Management Review, 31(4), pp. 9-25.
  32. ÖZELSEN, Ertan; (2003), “Sosyolojik bir Olgu Olarak Değer”, Değerler Eği- timi Dergisi, 1(3), ss.217-239.
  33. ÖZEN, Şükrü; (1996), Bürokratik Kültür 1: Yönetsel Değerlerin Toplumsal
  34. Temelleri, Yayın No: 272, Ankara: TODAİE Yayınları. PETTIGREW, Andrew M.; (1979), “On Studying Organizational Cultures”.
  35. Administrarive Science Quarterly, 24 (4), pp. 570-580. QUINN, Robert E. and John R. KIMBERLY; (1984), “Paradox, Planning, and Perseverance: Guidelines for Managerial Practice”, in John
  36. R.KIMBERLY and Robert E. QUINN (Ed.), New Futures: The Chal- lenge of Managing Corporate Transitions, Homewood: Dow Jones- Irwin, pp.295-313. ROKEACH, Milton; (1973), The Nature of Human Values, New York: The Free Press.
  37. SABUNCUOĞLU, Zeyyad ve Melek TÜZ; (2008), Örgütsel Psikoloji, Seki- zinci Baskı, Bursa: Furkan Yayıncılık.
  38. SAĞNAK, Mesut; (2005), “Örgüt ve Yönetimde Değerlerin Önemi”, Milli Eği- tim Üç Aylık Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi, Bahar, 33(166), İn- ternet si:http://dhgm.meb.gov.tr/yayimlar/dergiler/Milli_Egitim_Dergisi/166/i ndex3-sagnak.htm, Erişim Tarihi: 18.08.2015. Adre
  39. SAUNDERS, Lewis Thornhill; (2000), Research Methods for Business Stu- dents, Second Edition, New Jersey: Prebtice-Hall Inc.
  40. SCHEIN, Edgar H.; (1985), Organizational Culture And Leadership, First
  41. Edition, San Francisco: Jossey-Bass. SHETH, Jagdish N.; Rajendra S. SISODIA and Arun SHARMA; (2000), “An- tecedents and Consequences of Customer-Centric Marketing”, Journal of the Acedemy of Marketing Science, 28 (1), pp.55-56.
  42. SMIREICH, Linda And Marta B. CALAS; (1987), “Organizational Culture: A
  43. Critical Assesment”, Handbook of Organizational Communication: An Interdisciplinary Perspective, pp. 195-227. SOSER, Emre; (2014), “Geleceği Satmak: Değişimin Farkında mısınız?”, Har- vard Business Review Türkiye, Nisan, ss. 112-118.
  44. TURGUT, Tülay; (1998), “Örgütsel Davranışta Değerlerin Yeri”, iç. Suna
  45. TEVRÜZ (Ed.), Endüstri ve Örgüt Psikolojisi II, Ankara: Türk Psiko- loglar Derneği Yayınları, ss.35-48. VARİNLİ, İnci; Eyüp YARAŞ ve Ahmet BAŞALP; (2009), “Satış elemanları- nın Duygusal Zekâsının Bir Göstergesi Olarak Algılanan Performans,
  46. Satış ve Müşteri Odaklılık”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 10(1), ss. 159-173. WELCH, Jack; (2008), Kazanmak İstiyorsanız, Birinci Baskı, İstanbul: Opti- mist Yayınları.
  47. WILLIAM, H. Mobley; Lena WANG and Kate FANG; (2005), “Organizational
  48. Culture: Measuring and Developing It Your Organization”, Internet Address: http://www.ceibs.edu/link/latest/images/ 20050701/1394.pdf, Date of Access: 17.08.2015.
  49. YAĞMURLU, Aslı; (1997), “Örgüt Kültürü: Tanımlar ve Yaklaşımlar” Ankara
  50. Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 52(1), ss. 717-724.