KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2013 / Sayı: 41

YÖNETİCİLERLE AÇIKÇA KONUŞABİLME DÜZEYİNİN GENEL KONUŞMA NEDENLERİNE ETKİSİ: ÜNİVERSİTELERDE BİR ARAŞTIRMA

THE EFFECT OF SPEAKING UP TO SUPERIORS ON GENERALLY REASONS OF STAFF VOICE: A STUDY IN UNIVERSITIES

İbrahim DURAK
Sayfa
111–136
Yayın Tarihi
2015-05-21
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada öğretim elemanlarının çeşitli konularda yöneticileriyle konuşmalarının, onlarla açıkça konuşabilme durumuna göre genel olarak farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Günümüz küresel rekabet ortamında üniversiteler bilimsel bilgi üretmenin ve paylaşmanın merkezi konumundadırlar.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öğretim elemanları farklı, yeni ve yaratıcı çeşitli fikirlere sahiptirler.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada öğretim elemanlarının çeşitli konularda yöneticileriyle konuşmalarının, onlarla açıkça konuşabilme durumuna göre genel olarak farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Akademik Personel · Konuşma · Açıkça Konuşma.

Özet

Günümüz küresel rekabet ortamında üniversiteler bilimsel bilgi üretmenin ve paylaşmanın merkezi konumundadırlar. Öğretim elemanları farklı, yeni ve yaratıcı çeşitli fikirlere sahiptirler. Bunları açığa çıkarıp üretim sürecine katabilmenin yollarından biri de yöneticileriyle açıkça konuşabilmeleridir. Araştırmanın amacı ülkemiz üniversitelerinde görev yapan öğretim elemanlarının yöneticileriyle (bölüm başkanı, dekan rektör vb.) açıkça konuşabilme düzeyinin onlarla genel olarak konuşabilme nedenlerine etkisini belirlemeye yöneliktir. Araştırmada öğretim elemanlarının çeşitli konularda yöneticileriyle konuşmalarının, onlarla açıkça konuşabilme durumuna göre genel olarak farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Yöneticileriyle açıkça konuşabilen öğretim elemanlarının, çeşitli nedenlerle konuşma eğilimleri genel olarak daha yüksek çıkmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, öğretim elemanlarının kurumlarında daha çok konuşabilmeleri için çeşitli öneriler yer almaktadır.

Abstract

Universities are the focal point of scientific knowledge production and share in today’s competitive life. Academicians have different , new and creative ideas. One way to disseminate this creativity is to speak up to administrative superiors (i.e. chairmen, dean and rector). The aim of this study is to determine academic staff’s voice toadministrative superiors is different or not according to speaking up to them. It is found that speaking up levels are generally definitive on academicians’ voice to administrative superiors. In the study it is found generally differences between academician’s voice to administrator superiors and spekaing up to them. In the results section there are some proposals for academicians more speaking up in their institutions

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DURAK, İ. (2015). YÖNETİCİLERLE AÇIKÇA KONUŞABİLME DÜZEYİNİN GENEL KONUŞMA NEDENLERİNE ETKİSİ: ÜNİVERSİTELERDE BİR ARAŞTIRMA. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 41, 111–136. https://ajindex.com/articles/118957

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. AKTAN, Coşkun Can; (2006), “Organizasyonlarda Yanlış Uygulamalara Karşı Bir Sivil Erdem, Ahlaki Tepki ve Vicdani Red Davranışı: Whistleb- lowing”, Mercek Dergisi, Ekim, ss.1-13.
  2. AMAH, Okey E. and Chiwuba A. OKAFOR; (2008), “Relationship Among Silence Climate, Employee Silence Behavior and Work Attitudes: The Role of Self- Esteem and Locus of Control”, Asian Journal of Scien- tific Research 1 (1), pp.1-11.
  3. ASHCRAFT, Karen Lee; (2000), “Hearing Silence: Organizing From An Aest- hetic Perspective”: Human Studies, 23, pp.413-421.
  4. AVERY, Derek R. and Miguel A. QUINONES; (2004), “Individual Differen- ces and the Voice Effect: The Moderating Role of Value of Voice”, Group & Organization Management, 1, pp.106-124.
  5. BANERJEE, Abhijit and Rohini SOMANATHAN; (2001), “A Simple Model of Voice”, The Quarterly Journal of Economics, February, pp.189-227.
  6. BOTERO, Isabel C. and Linn Van DYNE; (2009), “Employee Voice Behavior Interactive Effects of LMX and Power Distance in the United States and Colombia”, Management Communication Quarterly, 23(1), pp.84- 104. BRINSFIELD, Chad T.; (2009), “Employee Silence: Investigation of Dimensi- onality, Development of Measures and Examination of Related Fac- tors”, Doctoral Dissertation, Ohio: The Ohio State University. ÇAKICI, Ayşehan; (2007), “Örgütlerde Sessizlik: Sessizliğin Teorik Temelleri ve Dinamikleri”, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), ss.145-162.
  7. ÇAKICI, Ayşehan; (2010),
  8. Örgütlerde İşgören Sessizliği, Neden Sessiz Kal- mayı Tercih Ediyoruz?, Ankara:
  9. Detay Yayıncılık. DOZIER, Janelle Brinker and Marcia P. MICELI; (1985), “Potential Predictors of Whistle-Blowing A Prosocial Behavior Perspective”, Academy of Management Review, 10(4), pp.823-836.
  10. DURAK, İbrahim; (2012),
  11. Korku Kültürü ve Örgütsel Sessizlik, Bursa: Ekin Yayınevi.
  12. DUTTON, Jane E. and Susan J. ASHFORD; (1993), “Selling Issues to Top Management”, The Academy of Management Review, 18(3), pp.397- 428. EDWARDS, Marissa S.; Neal M. ASHKANASY and John GARDNER; (2009), “Deciding to Speak Up or To Remain Sılent Following Obser- ved Wrongdoing: The Role of Discrete Emotions and Climate of Silen- ce”, in J. GREENBERG and M. EDWARDS (Ed.), Voice and Silence in Organizations, Bingley, UK: Emerald Group Publishing, pp.83- 109. EHTİYAR, Rüya and Melek YANARDAĞ; (2008), “Organızational Silence: A Survey on Employees Working In A Chain Hotel”, Tourism and Hos- pitality Management, 14(1), pp.51-68.
  13. ELLIS, Jennifer Butler and Linn Van DYNE; (2009), “Voice