KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Anatolian Bryology / 2025 / Cilt: 11 Sayı: 2

Türkiye’den Nadir Bir Boynuzluot Türü Üzerine Notlar: Phymatoceros bulbiculosus (Brot.) Stotler, W.T. Doyle & Crand.-Stotl. (Anthocerotophyta)

Notes on a Rare Hornwort Species from Türkiye: Phymatoceros bulbiculosus (Brot.) Stotler, W.T. Doyle & Crand.-Stotl. (Anthocerotophyta)

Hatice Özenoğlu(ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-2600-7353
Gözde Aslan(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ, KOÇARLI MESLEK YÜKSEKOKULU)0000-0001-6157-1382
Mesut Kırmacı(AYDIN ADNAN MENDERES ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-8373-6520
Sayfa
149–153
Yayın Tarihi
2025-12-12
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca, Türkiye’deki Anthocerotophyta üyeleri için yenilenmiş bir teşhis anahtarı sunulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Phmatoceros bulbiculosus, Türkiye’den bilinen, nadir boynuzlu ot türlerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tür, ilk olarak 1906 yılında Bornmüller tarafından İzmir’den kaydedilmiş, ancak bu tanımlamanın doğruluğu sonradan tartışmalı bulunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca, Türkiye’deki Anthocerotophyta üyeleri için yenilenmiş bir teşhis anahtarı sunulmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anthocerotophyta · boynuzluot · Muğla

Özet

Phmatoceros bulbiculosus, Türkiye’den bilinen, nadir boynuzlu ot türlerinden biridir. Tür, ilk olarak 1906 yılında Bornmüller tarafından İzmir’den kaydedilmiş, ancak bu tanımlamanın doğruluğu sonradan tartışmalı bulunmuştur. Ventral yüzeyden çıkan belirgin saplı tüberler, iyi gelişmiş orta damar (midrib) ve düzgün yüzeyli sporlar, P. bulbiculosus’u, Phaeoceros laevis’ten açık biçimde ayıran karakterlerdir. Bu çalışmada, türün ayırt edilmesinde en önemli morfolojik özellik olan saplı tüberler açık biçimde ortaya konulmuştur. Ayrıca, Türkiye’deki Anthocerotophyta üyeleri için yenilenmiş bir teşhis anahtarı sunulmuştur.

Abstract

Phmatoceros bulbiculosus is one of the rare hornwort species known from Türkiye. The species was first recorded from İzmir by Bornmüller in 1906; however, the accuracy of this identification was later questioned. The presence of distinctly stalked ventral tubers, a well-developed midrib, and smooth spores clearly distinguishes P. bulbiculosus from Phaeoceros laevis. In the present study, the stalked tubers considered the most diagnostic morphological feature for separating this species are clearly illustrated and described. In addition, a revised identification key for the members of Anthocerotophyta in Türkiye are provided.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özenoğlu, H., Aslan, G., Kırmacı, M. (2025). Türkiye’den Nadir Bir Boynuzluot Türü Üzerine Notlar: Phymatoceros bulbiculosus (Brot.) Stotler, W.T. Doyle & Crand.-Stotl. (Anthocerotophyta). Anatolian Bryology, Cilt: 11 Sayı: 2, 149–153. https://doi.org/10.26672/anatolianbryology.1811585

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Aslan G. Özenoğlu H. Kırmacı M. 2024. New national and regional bryophyte records, 78. Journal of Bryology. 46:3, 226-243.
  2. Heyn C.C. Herrnstadt I. 2004. The Bryophyte Flora of Israel and Adjacent Regions. Jerusalem, Israel: Israel Academy of Sciences and Humanities.
  3. Bornmüller J. 1908. Florula Lydiae, Mittelungen des Thüringischen Botanischen Vereins, 24: 1-140.
  4. Bornmüller J. 1931. Zur Bryophyten-Flora Kleinasiens, Magyar Bot. Lapok. 30, 1-21.
  5. Erdağ A. Kürschner H. 2021. Bryophyte locality data from the Near and Middle East 1775–2019: Anthocerotophyta, Marchantiophyta (Vol. 1). Hiperlink. ISBN 9786257280662.
  6. Erdağ A. Kürschner H. 2024. Türkiye Bitkileri Listesi, Karayosunları: Eklentiler 2021 – 2023. Bağbahçe Bilim Dergisi. 11:1, 20-24. https://doi.org/10.35163/bagbahce.1403714.
  7. Frey W. Frahm J.P. Fischer E. Lobin W. 2006. The Liverworts, Mosses and Ferns of Europe (English edition revised and edited by T.L. Blockeel). Colchester: Harley Books, 512 p.
  8. Frey W. Stech M. 2005. A morpho-molecular classification of the Anthocerotophyta (hornworts). Nova Hedwigia. 80: 541-546.
  9. Glime J.M. 2017. Anthocerotophyta. Chapt. 2-8. In: Glime, J. M. Bryophyte Ecology. Volume 1. Physiological Ecology. Ebook 2-8-1 sponsored by Michigan Technological University and the International Association of Bryologists.
  10. Henderson D.M. 1961. Contributions to the bryophyte flora of Turkey IV, Notes, R.B.G. Edinburg. 23: 263-278.
  11. Hodgetts N.G. Lockhart N.D. 2020. Checklist and country status of European bryophytes – update 2020. National Parks and Wildlife Service, Department of Culture, Heritage and the Gaeltacht, Dublin, Ireland. pp 168.
  12. Kürschner H. Erdağ A. 2023. Türkiye Karayosunları Florası – Bryophyte Flora of Türkiye. Hiperyayın, İstanbul.
  13. Kürschner H. Frey W. 2011. Liverworts, mosses and horn worts of Southwest Asia. (Marchantiophyta, Bryophyta, Anthocerotophyta). Nova Hedwigia. 139: 1–240.
  14. Plášek V. Číhal L. Müller F. Pöltl M. Wierzgoń M. Ochyra R. 2024. Newly found and rediscovered hornworts (Anthocerotophyta) in Poland: Indicators of climate change impact in Central Europe. PhytoKeys. 248: 237-261. doi: 10.3897/phytokeys.248.134729. PMID: 39525526; PMCID: PMC11544306.
  15. Söderström L. Hagborg A. von Konrat M. Bartholomew-Began S. Bell D. Briscoe L. Brown E. Cargill D.C. Costa D.P. Crandall-Stotler B.J. et al. 2016. World checklist of hornworts and liverworts. PhytoKeys. 59: 1–828.
  16. Söylemez B. 2017. The bryophyte flora of Sinop Peninsula. Yüksek Lisans Tezi. Zonguldak: Bülent Ecevit Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
  17. Söylemez B. Ören M. Ursavaş S. Keçeli T. 2017. The bryophyte flora of Sinop Peninsula (Turkey). Biological Diversity and Conservation. 10:3, 120-129.
  18. Stotler R.E. Doyle, W.T. Crandall Stotler B.J. 2005. Phymatoceros Stotler, W. T. Doyle & Crand.-Stotl., Gen. Nov. (Anthocerotophyta). Phytologia. 87:2, 114-117.
  19. Reimers H. 1927. Die von K. Krause in Kleinasien besonders im Pontus, 1926 gesammelten Leber – und Laubmoose, Notizblatt Bot. Gart. Berlin. 10: 27-42.
  20. Villarreal A.J.C. Renzaglia K.S. 2006. Structure and development of Nostoc strands in Leiosporoceros dussii (Anthocerotophyta): A novel symbiosis in land plants. Amer. J. Bot. 93: 693-705.
  21. Walther K. 1967. Beitrage zur moosflora Westanatoliens I. Mitt Staatsinst Allg Bot.12, 129-186.