KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Aydın Türklük Bilgisi / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 1

Şeyhî’nin Bir Beyti Üzerine Tâhir Olgun ile Ali Nihat Tarlan’ın Yazışmaları

Metin Akar(İSTANBUL AYDIN ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
15–36
Yayın Tarihi
2019-04-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca tartışma ve yazışma adabı  bakımından son derecede dikkatli olan dil ve zarafete dikkat çekilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:1949 yılında Giresun’da, bugün bile ticaret faaliyetinde bulunan  ve aynı adla bir gazeteyi yıllardır basan Yeşil Giresun Matbaası’nda, Tâhir  Olgun’un, meşhur adıyla Tâhirü’l-Mevlevî’nin Germiyanlı Şeyhî ve Harnâme’si  adlı kitabı neşredilir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Makalede, Şeyhî’nin Dîvân’ında  ve Hüsrev ü Şîrîn mesnevîsinde yer alan bir naՙtında geçen “heft”/yedi  kelimesinin nasıl anlaşılması gerektiği konusunda, hemen hemen aynı kültür  çevresinde yetişen, birbirine yakın zamanlarda yaşayan iki bilim ve sanat  adamının, Ali Nihat Tarlan ile Tâhir Olgun’un yazışmaları, iddiaları, tezleri  ve savunmaları ele alınmış, metin şerhi yöntemi açısından değerlendirilmiş  ve “haleflere” bırakılan karar ve hüküm tarafsız gözle verilmeye çalışılmış,  bilimde metodun önemi vurgulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca tartışma ve yazışma adabı  bakımından son derecede dikkatli olan dil ve zarafete dikkat çekilmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ali Nihat Tarlan · Tâhir Olgun · Şeyhî

Özet

1949 yılında Giresun’da, bugün bile ticaret faaliyetinde bulunan  ve aynı adla bir gazeteyi yıllardır basan Yeşil Giresun Matbaası’nda, Tâhir  Olgun’un, meşhur adıyla Tâhirü’l-Mevlevî’nin Germiyanlı Şeyhî ve Harnâme’si  adlı kitabı neşredilir. Bu eserde Şeyhî’nin hayatı, edebî şahsiyeti,  Dîvân’ının İstanbul kütüphanelerinde bulunan elyazması nüshaları, TDK  tarafından basılan Şeyhî Dîvânı hakkındaki bazı tespitleri, Har-nâme’nin  metni ve açıklamaları ve bu makalede söz konusu edilen “Neticesiz kalmış  bir muhavere” başlıklı bölümler vardır. Makalede, Şeyhî’nin Dîvân’ında  ve Hüsrev ü Şîrîn mesnevîsinde yer alan bir naՙtında geçen “heft”/yedi  kelimesinin nasıl anlaşılması gerektiği konusunda, hemen hemen aynı kültür  çevresinde yetişen, birbirine yakın zamanlarda yaşayan iki bilim ve sanat  adamının, Ali Nihat Tarlan ile Tâhir Olgun’un yazışmaları, iddiaları, tezleri  ve savunmaları ele alınmış, metin şerhi yöntemi açısından değerlendirilmiş  ve “haleflere” bırakılan karar ve hüküm tarafsız gözle verilmeye çalışılmış,  bilimde metodun önemi vurgulanmıştır. Ayrıca tartışma ve yazışma adabı  bakımından son derecede dikkatli olan dil ve zarafete dikkat çekilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akar, M. (2019). Şeyhî’nin Bir Beyti Üzerine Tâhir Olgun ile Ali Nihat Tarlan’ın Yazışmaları. Aydın Türklük Bilgisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 15–36. https://ajindex.com/articles/1182062

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Akar, Metin. (1987). Türk Edebiyatında Manzum Miՙrâc-nâmeler. 804, 1000 Temel Eser Dizisi: 131, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  2. Akay, Hasan. (1991). “Te’vîl”, İslâmî Terimler Sözlüğü. Genişletilmiş 2. baskı, İstanbul:
  3. İşaret Yayınları.
  4. Akün, Ömer Faruk. (1995). “Fâik Reşad”, DİA. C. 9, s. 103-109, İstanbul: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
  5. Altıkulaç, Tayyar. (2002). “Kurtubî, Muhammed b. Ahmed”, DİA. C. 26, s. 455, İstanbul: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
  6. Altuntaş, Halil; Şahin, Muzaffer. (2006). Kur’ân-ı Kerîm Meâli. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
  7. Ateş, Süleyman. (1995). Kur’ân-ı Kerîm Tefsîri. İstanbul: Yeni Ufuklar Neşriyat 1988, Milliyet 1995.
  8. Bolay, Süleyman Hayri. (1996). Felsefî Doktrinler ve Terimler Sözlüğü. Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş 6. baskı, Ankara:
  9. Akçağ Yayınları.
  10. Çantay, Hasan Basri. (1980). Kur’ân-ı Hakîm ve Meâl-i Kerîm, C. 1, İstanbul.
  11. Demirel, Şener. (2005). Tâhirü’l-Mevlevî (Olgun)’den Metin Şerhi Örnekleri, Ankara:
  12. Araştırma Yayınları.
  13. Erşahin, Seyfettin. (2005). “Osmanlı Toplumunun Hazret-i Muhammed Hakkındaki Bilgi Kaynakları Üzerine Bir Bibliyorafya Denemesi”, İslâmî Araştırmalar Dergisi, C. XVIII, S. 3, s. 367, Ankara.
  14. Gümüş, Sadreddin. (1993). “Cürcânî, Seyyid Şerîf”, DİA. C. 8, s. 134-136, İstanbul: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
  15. İsen, Mustafa; Kurnaz, Cemal. (1990). Şeyhî Divanı. Ankara: Akçağ Yayınları. Kahraman, Âlim. (2010). “Tâhirülmevlevi”, DİA. C. 39, s. 407-409, İstanbul: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
  16. Kürkçüoğlu, Kemal Edîb. (haz.). (1973). “Ön Söz”, Tâhir’ül-Mevlevî, Edebiyat Lügatı. İstanbul:
  17. Enderun Kitabevi.
  18. Olgun, Tâhir. (1949). Germiyanlı Şeyhî ve Harnâme’si. Gireson. Özek, Ali. (2002). “El Keşşâf”, DİA. C. 25, s. 329-330, İstanbul: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları.
  19. Şentürk, A. Atillâ. (1991). Tâhirü’l-Mevlevî Hayatı ve Eserleri, Nehir Yayınları,
  20. İstanbul.
  21. Tarlan, Ali Nihat. (1964). Şeyhî Divanı’nı Tetkik, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  22. Yeniterzi, Emine. (1993). Türk Edebiyatında Naՙtlar (Antoloji). Ankara:
  23. TDV Yayınları.
  24. Biltekin, Halit. (2018). Şeyhî Dîvânı. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr (Erişim: 10.12.2018).