KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi / 2013 / Sayı: 35

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN TELEVİZYON İZLEME SÜRESİNE GÖRE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

AN INVESTIGATION OF THE LONELINESS LEVELS OF UNIVERSITY STUDENTS ACCORDING TO THEIR TELEVISION VIEWING TIME

Şüheda ÖZBEN
Sayfa
198–206
Yayın Tarihi
2013-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Üniversite öğrencilerinin televizyon izleme süresi arttıkça yalnızlık puanlarının da arttığı görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin televizyon izleme süresine göre yalnızlık düzeylerini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örneklem, araştırmaya gönüllü olarak katılan 258 kız ve 267 erkek olmak üzere toplam 525 üniversite öğrencisinden oluşturulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Üniversite öğrencilerinin televizyon izleme süresi arttıkça yalnızlık puanlarının da arttığı görülmüştür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:üniversite öğrencisi · televizyon izleme süresi · yalnızlık düzeyi

Özet

Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerinin televizyon izleme süresine göre yalnızlık düzeylerini incelemektir. Çalışma, betimsel ve karşılaştırmalı bir araştırmadır. Örneklem, araştırmaya gönüllü olarak katılan 258 kız ve 267 erkek olmak üzere toplam 525 üniversite öğrencisinden oluşturulmuştur. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde tek- yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırma sonunda, televizyon izleme süresine göre öğrencilerin yalnızlık puanları arasındaki farklılığın anlamlı olduğu saptanmıştır. Üniversite öğrencilerinin televizyon izleme süresi arttıkça yalnızlık puanlarının da arttığı görülmüştür.

Abstract

The aim of this study was to investigate the loneliness levels of university students according to their television viewing time. It is a descriptive and comparative study. The sample consisted of 525 university students in Izmir. The UCLA Loneliness Scale and Personal Information Form were used in the study. The data were assessed through using one-way analysis of variance (ANOVA) and Scheffe test. A significant difference was found between loneliness scores of the students according to their television viewing time.The loneliness levels of more television viewers were significantly higher than the loneliness levels of less viewers

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZBEN, Ş. (2013). ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN TELEVİZYON İZLEME SÜRESİNE GÖRE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 35, 198–206. https://ajindex.com/articles/117733

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Aziz, A.(1975). Televizyonun Yetişkin Eğitimindeki Yeri ve Önemi. Ankara: Türkiye ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları No. 148. Brehm, S. (1985). Intimate Relatıonships. New York: Random House. Bruni, L. ve Luca Stanca, L.(2005). Watching alone: Relational Goods, Television and Happiness. http://dipeco.economia.unimib.it/pdf/pubblicazioni/wp90_05.pdf
  2. Bugay, A. (2007). Loneliness and life satisfaction of Turkish university students. Retrieved from http://www.ece.salford.ac.uk/presentations
  3. Cacioppo, J. T., Louise, C., Hawkley, L. C., Ernst, J. M., Burleson, M., Berntson, G.,Nouriani, B., ve Spiegel, D. (2006). Loneliness within a nomological net: an evolutionary perspective. Journal of Research in Personality, 40, 1054–1085. DOI: 10.1016/j.jrp.2005.11.007 Çakır, V. ve Çakır,V. (2011). Yalnızlık ve televizyon kullanımı.Selçuk İletişim Dergisi, 2011; 7(1):131-147.
  4. Demir, A.(1989). UCLA yalnızlık ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Psikoloji Dergisi, 7(23), 14-18.
  5. Demir, A. (1990). Üniversite Öğrencilerinin Yalnızlık Düzeylerini Etkileyen Bazı Etmenler. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi,
  6. Ankara.
  7. Ericson, E. (1963). Childhood and society (2nd ed.).New York: W.W.Norton. Hammermeister, J., Brock, B., Winterstein, D. ve Page, R. (2005). Life Without TV? Cultivation Theory and Psychosocial Health Characteristics of Television-Free Individuals and Their Television-Viewing Counterparts. Health Communication, 17(3), 253–264 Copyright © 2005,
  8. Lawrence Erlbaum Associates, Inc. Hibberd, J. (2009). Watching TV might not make you happy, but for some viewers it beats being alone. http://www.reuters.com/article/2009/04/28/us-loneliness-idUSTRE53R18G20090428
  9. Hogan M.J. (2001). Parents and other adults: models and monitors of healthy media habits. Singer D. Singer J. Handbook of children and the media Thousand Oaks (CA): Sage Publications: pp 663-680.
  10. Hoglund, C. L., & Collison, B. B. (1989). Loneliness and irrational beliefs among college students. Journal of college student development, 30, 53. Hojat, M.R.(1982). Loneliness as a function of selected personality variables. Journal of clinicial psychology. 38, 137-141.
  11. Kubey, R. ve Csikszentmihalyi, M. (2004). Television addiction is no mere metaphor, Scientific American Special Edition, 15512991, 14(1). Lamm, H. ve Stephan, E. (1987). Loneliness among German university students: some correlates. Social Behavior and Personality, 15 (2), 161-164.
  12. Maroldo, G.K. (1981). Shyness and loneliness among colle