Dergiler / Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 20 - Sayı: 78

YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÖLÇEĞİ’Nİ TÜRKÇEYE UYARLAMA ÇALIŞMASI

ADAPTATION OF THE GREEN HUMAN RESOURCES MANAGEMENT SCALE INTO TURKISH

Sayfa
731–744
Yayın Tarihi
2021-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Test-tekrar test güvenirliliği kapsamında farklı zamanlarda yapılan iki testin birbirleriyle olan korelasyon değerlerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, yeşil insan kaynakları yönetimi ölçek yapısının açıklanması ve geçerlilik ve güvenilirliğinin incelenerek Türkçeye uyarlanmasını sağlamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu maksatla görünüş ve içerik geçerliliği sağlandıktan sonra çapraz çeviriler yapılmış ve dilsel eşdeğerlilik analizleri tamamlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Test-tekrar test güvenirliliği kapsamında farklı zamanlarda yapılan iki testin birbirleriyle olan korelasyon değerlerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi · Sosyal sorumluluk · İş Tatmini

Özet

Bu çalışmanın amacı, yeşil insan kaynakları yönetimi ölçek yapısının açıklanması ve geçerlilik ve güvenilirliğinin incelenerek Türkçeye uyarlanmasını sağlamaktır. Bu maksatla görünüş ve içerik geçerliliği sağlandıktan sonra çapraz çeviriler yapılmış ve dilsel eşdeğerlilik analizleri tamamlanmıştır. Daha sonra çeşitli sektörlerde yönetici olarak çalışan 237 kişiden veri toplanmıştır. Yapı geçerliliği için Keşfedici Faktör Analizi ve Doğrulayıcı Faktör Analizleri gerçekleştirilmiştir. Birleşim, yordama ve eş zamanlılık geçerliliği kapsamında Yeşil İK ölçeği benzer bir kavram olan sosyal sorumluluk ve iş tatmini kavramıyla olan ilişkileri korelasyon ve regresyon analiziyle incelenmiştir. Test-tekrar test güvenirliliği kapsamında farklı zamanlarda yapılan iki testin birbirleriyle olan korelasyon değerlerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Tüm analiz sonuçları Yeşil İnsan Kaynakları Yönetimi Ölçeğinin Türkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir olduğunu ortaya koymuştur.

Abstract

The aim of this study is to explain the green human resources management scale structure and to examine its validity and reliability and to adapt it into Turkish. For this purpose, after achieving face and content validation, translation and back-translations were made and linguistic equivalence analyzes were completed. Then, data was collected from 237 people working as managers in various sectors. For construct validity, exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis were performed. For convergent, predictive and concurrent validity, relation between the Green Human Resources Management scale and job satisfaction and social responsibility, which have similar concepts, has been examined by correlation and regression analysis. Two tests performed at different times strongly correlates, which means that test-retest reliability has been ensured. As a result, all findings of analyses suggest that the Turkish version of the Green Human Resources Management Scale is valid and reliable.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TURAN, İ., SUNDU, M. (2021). YEŞİL İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ ÖLÇEĞİ’Nİ TÜRKÇEYE UYARLAMA ÇALIŞMASI. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 78, 731–744. https://ajindex.com/articles/117586

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Ambec, S., Cohen, M. A., Elgie, S., & Lanoie, P. (2013). The Porter hypothesis at 20: can environmental regulation enhance innovation and competitiveness?. Review of environmental economics and policy, 7(1), 2-22.
  2. Ahmad, S. (2015). Green human resource management: Policies and practices. Cogent business & management, 2(1), 1030817. Arulrajah, A. A., Opatha, H., & Nawaratne, N. (2015). Green human resource management practices: A review. Sri Lankan Journal of Human Resource Management, 5(1). Bowers, J. (1997). Sustainability and environmental economics: an alternative text. Addison Wesley Longman Ltd. Brislin, Richard W. - LonnerWalter J. - Thorndike Robert M, (1973).
  3. Cross Cultural Research Methods, New York, John Wiley - SonsPub. Brockett, J. (2007). ‘Prepare Now for Big rise in ‘Green’ Jobs’, People Management, 17 th May, 9. Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with Mplus: Basic concepts, applications, and programming. In Structural Equation Modeling with Mplus. https://doi.org/10.4324/9780203807644
  4. Carmines, E. G., & Zeller, R. A. (1979). Reliability and Validity Assessment. In Quantitative Applications in the Social Sciences. Coxon, T., & Blalock, H. M. (1975). Measurement in the Social Sciences: Theories and Strategies. The British Journal of Sociology, 26(3), 368. https://doi.org/10.2307/589859
  5. Crosbie, L., & Knight, K. (1995). Strategy for sustainable business: environmental opportunity and strategic choice. McGraw-Hill Companies. Cherian, J., & Jacob, J. (2012). A Study of Green HR Practices and its Effective Implementation in the Organization: A Review. International Journal of Business and Management, 7(21), 25–33. http://dx.doi.org/10.5539/ijbm.v7n21p25 Fernández, E., Junquera, B., & Ordiz, M. (2003). Organizational culture and human resources in the environmental issue: a review of the literature. International Journal of Human Resource Management, 14(4), 634-656.
  6. Franzen, M. D. (2013). Reliability and validity in neuropsychological assessment. Springer Science & Business Media. George, D., & Mallery, P. (2016). IBM SPSS statistics 23 step by step: A simple guide and reference. Routledge. Govindarajulu, N., & Daily, B. F. (2004). Motivating employees for environmental improvement. Industrial management & data systems, 104(4), 364-372.
  7. Graham, J. W., Hofer, S. M., & MacKinnon, D. P. (1996). Multivariate Behavioral Research. Multivariate Behavioral Research, 772810582, 37–41. https://doi.org/10.1207/s15327906mbr3102
  8. Haddock-Millar, J