Dergiler / Mediterranean Agricultural Sciences / 2002 / Volume: 15 Issue: 2

Bazı Domates Çeşitlerinin Antalya Koşullarında Açıkta Yetiştirilme Olanakları Üzerinde Bir Araştırma

A Research on Open Field Growing Possibilities of Some Tomato Cultivars in Antalya Conditions

Sayfa
101–105
Yayın Tarihi
2002-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın sonucunda Kostnoma, XPH5811, La la fa ve Master çeşitlerinin en yüksek verim değerine sahip olduğu saptanmış, ancak Master çeşidinin zayıf bitki gelişimi ve bunun sonucunda oluşan meyve yanıklıkları nedeniyle yaz aylarında Antalya’da yetiştirilmeye uygun olmadığı, La la fa çeşidinin ise çatlamaya eğilimi göstermesi nedeniyle yetiştiricilik için uygun bir çeşit olmadığı gözlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Araştırma Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama alanında açık tarla koşullarında yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Denemede 7 domates çeşidi (Leopold, Blogovest, Margarita, Kostnoma, Portland, Master, La la fa) ile iki tanık (Lady Fl ye XPH 5811) çeşit yer almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın sonucunda Kostnoma, XPH5811, La la fa ve Master çeşitlerinin en yüksek verim değerine sahip olduğu saptanmış, ancak Master çeşidinin zayıf bitki gelişimi ve bunun sonucunda oluşan meyve yanıklıkları nedeniyle yaz aylarında Antalya’da yetiştirilmeye uygun olmadığı, La la fa çeşidinin ise çatlamaya eğilimi göstermesi nedeniyle yetiştiricilik için uygun bir çeşit olmadığı gözlenmiştir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Domates (Lycopersicon esculentum Mill.) · Açıkta Yetiştiricilik · Bitkisel Özellikler

Özet

Araştırma Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama alanında açık tarla koşullarında yapılmıştır. Denemede 7 domates çeşidi (Leopold, Blogovest, Margarita, Kostnoma, Portland, Master, La la fa) ile iki tanık (Lady Fl ye XPH 5811) çeşit yer almıştır. Tohumlar 10 Mart 2000 tarihinde ekilmiş, fideler 7 Nisan 2000 tarihinde araziye dikilmiştir. Verim, ortalama meyve ağırlığı, meyve eni, meyve boyu ve SÇKM değerleri MSTATC istatistik programında varyans analizine tabi tutulmuş, farklılık gösteren ortalamalar Duncan testiyle grup1andırılmıştır (p<0.05). Habitus, meyve şekli, lokul sayısı, dilimlilik, sertlik, çatlama gibi özelliklere ait veriler çizelgeler halinde verilmiştir. Çalışmanın sonucunda Kostnoma, XPH5811, La la fa ve Master çeşitlerinin en yüksek verim değerine sahip olduğu saptanmış, ancak Master çeşidinin zayıf bitki gelişimi ve bunun sonucunda oluşan meyve yanıklıkları nedeniyle yaz aylarında Antalya’da yetiştirilmeye uygun olmadığı, La la fa çeşidinin ise çatlamaya eğilimi göstermesi nedeniyle yetiştiricilik için uygun bir çeşit olmadığı gözlenmiştir.

Abstract

This study was conducted at open field condition of Agricultural Faculty , Akdeniz University. In this study, seven tomato cultivars (Leopold, Blogovest, Margarita, Kostnoma, Portland, Master, La la fa) and two control cultivars (Lady Fl ye XPH 5811) were used. Seeds of cultivars were sown on 10 March 2000 and seedlings were planted on 7 April 2000. Analysis of variance for yield, mean fruit weight, fruith width, fruit length and TSS were conducted and Duncan’s Multiple range Test was carried out at 0.05 level. Some properties such as growth habit, fruit shape, the number of locule, fruit firmness, fruit cracking were presented. At the end of the study it was determined that the cultivars Kostnoma, XPH5811, La la fa and Master had the highest yield. But one also should take into consideration that Master cultivar has a weak habitus and it is, therefore, sensitive to sun scald. The other highest yielding cultivar La la fa has tendency to cracking. It is therefore possible to suggest that these two cultivars are not suitable for this region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ercan, N., Ayar, F., Şensoy, A. S., Temirkaynak, M. (2002). Bazı Domates Çeşitlerinin Antalya Koşullarında Açıkta Yetiştirilme Olanakları Üzerinde Bir Araştırma. Mediterranean Agricultural Sciences, Volume: 15 Issue: 2, 101–105. https://ajindex.com/articles/1170699

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Annonymous, 2000. FAO internet kayıtları. www.fao.org.
  2. Charles, W.B. and Harris, R.E., 1972. Tomato fruit set at high and low temperature. Can. J. Plant. Sci. 52, 497.
  3. Dempsey, W.H., 1970. Effect of temperature on pollen germination and tube growth. Tomato Genet. Coop. 20, 15.
  4. DİE, 1999. Tarım istatistikleri özeti. DİE yayınları. DİE Matbaası, Ankara.
  5. El Ahmadi, A.B., and Stevens, M.A., 1979. Reproductive responses of heat-tolerant tomatoes to high temperatures. J. Amer. Soc. Hort. Sci. 104(5): 686-691.
  6. Kaloo, G., 1988. Breeding vegetable crops for tolerance to stress environments. In: Vegetable Breeding.Vol.II.CRC press, Boca Raton, Florida, 165-202.
  7. Kaloo, G., 1991. Breeding for environmental stress resistance in tomato. In: Genetic improvement of tomato (ed. by Kaloo, G.).Monographs on Theoretical and Applied Genetics, Vol. 14. Springer-Verlag Berlin Heidelberg. 153-165.
  8. Levy, A., Rabinowitch, H.D., and Kedar, M., 1978. Morphological and physiological characters affecting flower drop and fruit set of tomatoes at high temperatures, Euphytica, 27, 211.
  9. Rick, C.M. and Dempsey, W.H., 1969. Position of the stigma in relation to fruit setting of the tomato.Bot.Gaz., 130, 180.
  10. Rudich, J., Zamski, E., and Ragev,Y., 1977. Genotypic variation for sensitivity to high temperature on the tomato pollination and fruit set. Bot.Gaz., 138, 448.
  11. Tigchelaar, E.C., 1986. Tomato breeding. In: Breeding VegetableCrrops (Ed. by Basset, M.J.)AVI publishing company, Westport, Connecticut.135-171.
  12. Tigchelaar, E.C. and Foley, V.L., 1991. Horticultural technology: a case study. HortTechnology 1:7-16.
  13. Weaver, M.L. and Timm, H., 1989. Screening tomato for high temperature tolerance through pollen viability tests. HortScience 24:493-495.