Dergiler / Siyasal: Journal of Political Sciences / 2016 / Issue: 55

Rusya Türkiye İlişkileri ve Hükümet Dışı Aktörler (HDA)

RUSSIA-TURKEY RELATIONS AND NON-GOVERNMENTAL ACTORS (NGOS)

Erhan Doğan(MARMARA ÜNİVERSİTESİ)
Burak Ülman(YILDIZ TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
21–41
Yayın Tarihi
2016-10-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yazı bu aktörlerin hangi yöntemleri kullandıklarını, Rusya-Türkiye ilişkilerine olan etkilerinin boyutlarını ve son olarak sınırlarını ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye ve Rusya arasındaki ilişkiler geleneksel olarak daha çok devletten devlete ilişkiler olarak ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bununla birlikte giderek artan ticaret hacmi ve insan hareketlerinin etkisiyle Hükümet Dışı Aktörlerin (HDA) de bu ilişkide etkili olmaya başladığı söylenebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Yazı bu aktörlerin hangi yöntemleri kullandıklarını, Rusya-Türkiye ilişkilerine olan etkilerinin boyutlarını ve son olarak sınırlarını ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Türk Dış Politikası · Rusyanın Türkiye Politikası · Hükümet Dışı Aktörler

Özet

Türkiye ve Rusya arasındaki ilişkiler geleneksel olarak daha çok devletten devlete ilişkiler olarak ele alınmıştır. Bununla birlikte giderek artan ticaret hacmi ve insan hareketlerinin etkisiyle Hükümet Dışı Aktörlerin (HDA) de bu ilişkide etkili olmaya başladığı söylenebilir. İşadamı örgütleri, karma evlilikler sonucu ortaya çıkan sosyal gruplar, etnik gruplar, Rus Ortodoks Kilisesi, Müslümanları temsil eden kurumlar, bilim insanları bu yazıda ele alınan aktörlerdir. Yazı bu aktörlerin hangi yöntemleri kullandıklarını, Rusya-Türkiye ilişkilerine olan etkilerinin boyutlarını ve son olarak sınırlarını ortaya koymaktadır.

Abstract

Turkey-Russia relations are generally considered and studied as state to state relations. However, together with the increasing volume of trade and human mobility, it could be claimed that Non-Governmental Actor’s also started to have a role in this relationship. Businessman associations, social groups that exist out of mixed marriages, various ethnic groups, Russian Orthodox Church, religious authorities that represent Russian Muslims and scientists are the actors that are focused within the scope of this article. The methods they use, potentials and limits of their influence are tried to be analyzed in this article.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Doğan, E., Ülman, B. (2016). Rusya Türkiye İlişkileri ve Hükümet Dışı Aktörler (HDA). Siyasal: Journal of Political Sciences, Issue: 55, 21–41. https://ajindex.com/articles/1169173

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Atasoy, Emin (2008). Rusya Federasyonu Sınırları İçinde Yer Alan Özerk Cumhuriyetlerin Etnocoğrafya Işığında Değerlendirilmesi. Turkish Studies (International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic), 3(7), 83-124.
  2. Borer, Douglas A. ve Jason J Morrissette (2006). Russian Authoritarian Pluralism: a Local and Global Trend? Cambridge Review of International Affairs, 19(4), 571-588.
  3. Crews, Robert D. (2014). Moscow and the Mosque. Co-opting Muslims in Putin’s Rusia. Foreign Affairs, 93(2), 125-134.
  4. Danreuter, Roland (2006). Islamic radicalization in Russia: an assessment. International Affairs, 86(1), 109-126.
  5. Grigoryan, Marianna (2012). Armenia: Labor Migration Program Causing Yerevan- Moscow Friction. http://www.eurasianet.org/node/66092, 23 Ekim, Erişim:4.1.2014.
  6. http://www.rtib.com/ erişim 9.1.2014.
  7. http://www.rutid.ru/ erişim 9.1.2014. Karagiannis, Emanuel (2011). Energy and Security in the Caucasus. Routledge Curzon, Oxon and New York.
  8. Karpat, Kemal (2004). Studies on Turkish Politics and Society: Selected Articles and Essays. Brill, Leiden.
  9. Kılıçbeyli, Elif Hatun (2003). Yeni Dönem Türk-Rus İlişkileri (1994-2000) Ticaret ve Yatırım Trendleri. (Der.) Gülten Kazgan ve Natalya Ulçenko, Dünden Bugüne Türkiye ve Rusya: Politik, Ekonomik ve Kültürel İlişkiler, içinde. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
  10. Levitsky, Steven ve Lucan A.Way (2002). Elections without Democracy- Rise of Competitive Authoritarianism. Journal of Democracy, 13(2), 51-65.
  11. Özsağlam, Muhittin T. (2006) “Geçmişten Günümüze Avrasyacılık” Kıbrıs Yazıları, No 3, ss.114-122.
  12. Özsağlam, Muhittin T. (2013). State Centric Russian Energy Policy and Reaproachment in Russia-Turkey Relations. YDÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2) 158-177.
  13. Rus Halk Meclisi (2012). On the state of civil society in the Russian Federation for 2012. http://www.oprf.ru/files/doklad_grazdanskoe_obshestvo.pdf, erişim 30.12.2013, s.113.
  14. Selvi, Abdülkadir (2013). Şangay’a alın AB’den kurtarın. Yeni Şafak, 22 Kasım. http:// yenisafak.com.tr/politika-haber/sangaya-alin-abden-kurtarin-23.11.2013-585183, erişim 9.1.2014.
  15. Sotnichenko, Alexander (2009). Islam-Orthodox Church Relations and the the State in Post-Communist Russia. Politics and Religion. 3(2), 263-275.
  16. Yinanç, Barçın (2013) “Armenian Diaspora: Focus on Russia rather than Turkey”, http:// www.hurriyetdailynews.com, 17 Aralık.
  17. http://dumrt.ru/en/news/news_983.html.