Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBununla beraber, DCMK m. 6/2 vasıtasıyla, DCMK uygulamasında yeni tip gemiler bakımından bazı istisnalar getirmek ve böylece yeni tip gemilere ilişkin ar-ge faaliyetleri kapsamında deneme seferleri gerçekleştirilmesi gibi bazı hazırlıklar için bir hukuki çerçeve tesis etmek yolu açık görünmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yaklaşık on senedir birçok farklı proje kapsamında geliştirilen yeni tip gemiler, deniz hukukunun yerleşik birçok kuralını yeniden değerlendirmeye açmaktadır. Projelerin önemli bir kısmında, geminin yüksek otonomi seviyelerinde işletilebilmesi, gemi üzerinde kurulması gerekebilecek insan yönetiminin, kontrol merkezi aracılığıyla gerçekleştirilmesi ve geminin mürettebatsız sefer yapabilmesi öngörülmektedir. Bu durum, deniz idare hukukunun temel kaynaklarından olan ve denizde can ve mal güvenliğini sağlama amacı sebebiyle oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun (DCMK) bakımından dikkate değer bir nitelik taşımaktadır. Nitekim DCMK’nin hükümlerinin yarıdan fazlası kaptan veya diğer mürettebata ilişkin düzenlemeler içermektedir. Bu nedenle, bu çalışmada, DCMK hükümleri yeni tip gemilere uygulanabilme kabiliyeti yönünden, ilgili mevzuat hükümleri ve doktrindeki görüşler de dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Yapılan değerlendirme neticesinde, her ne kadar DCMK’nin bazı maddelerinin lafzı itibariyle yeni tip gemilere uygulanabilmesinin mümkün olduğu sonucuna varılmışsa da, özellikle liman çıkış belgesi verilmesi gibi esaslı hususları düzenleyen maddelerin mürettebatsız şekilde işletilen yeni tip gemiler bakımından problem teşkil etmeye müsait olduğu görülmüştür. Dolayısıyla DCMK’nin hükümlerinin büyük çoğunluğunun, yeni tip gemilerle uyumlu olmadığı ve hatta, kural olarak, yeni tip gemilerin Türk karasuları ve liman bölgelerinde sefer yapmasına engel oluşturabileceği söylenebilir. Bununla beraber, DCMK m. 6/2 vasıtasıyla, DCMK uygulamasında yeni tip gemiler bakımından bazı istisnalar getirmek ve böylece yeni tip gemilere ilişkin ar-ge faaliyetleri kapsamında deneme seferleri gerçekleştirilmesi gibi bazı hazırlıklar için bir hukuki çerçeve tesis etmek yolu açık görünmektedir.
Abstract
Autonomous vessels are designed to operate at higher degrees of autonomy and without crew. This shift challenges established principles of maritime law, particularly the Law on the Protection of Life and Property at Sea (LPLPS), one of the main sources of Turkish maritime administrative law. Since more than half of the LPLPS provisions explicitly relate to the duties and presence of the master and crew, this study aims to evaluate the applicability of said provisions to these new types of vessels. The findings reveal that while some articles appear applicable based on their literal interpretation, provisions governing essential operational requirements, most notably the issuance of a port clearance certificate, pose significant legal hurdles for unmanned vessels. Consequently, it is concluded that the majority of LPLPS provisions are incompatible with these new types of vessels and it is not possible for these new types of vessels to operate in Turkish territorial waters and port zones. However, it is argued here that Article 6/2 of the LPLPS might prove to be a crucial exception, allowing autonomous vessel trials or research and development activities in Turkish waters, thereby facilitating technological progress within the legal framework.