KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi / 2018 / Cilt: 17 Sayı: 2

Hemşirelik Öğrencilerinin Sosyo-kültürel ve Demografik Özelliklerinin Çocuk İstismarı ve İhmali Farkındalığı İle İlişkisi

The Relationship between Socio-cultural and Demographic Characteristics of Student Nurses with Child Abuse and Neglect Awareness

Damla Özçevik(KOÇ ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ)0000-0001-5850-8147
Özlem Deniz Güneş(KOÇ ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ)
Ayşe Ferda Ocakçı(KOÇ ÜNİVERSİTESİ, HEMŞİRELİK FAKÜLTESİ)
Sayfa
16–27
Yayın Tarihi
2018-12-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular : Çocuk istismarı ve ihmali farkındalık puan ortalaması 79.17 ± 9.45 olarak bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:ÖZ Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinin sosyo-kültürel ve demografik özelliklerinin çocuk istismarı ve ihmali farkındalığı ile ilişkisini incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini 121 öğrenci oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular : Çocuk istismarı ve ihmali farkındalık puan ortalaması 79.17 ± 9.45 olarak bulunmuştur.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk istismarı · ihmal · kültür

Özet

ÖZ Amaç: Bu çalışmanın amacı, hemşirelik öğrencilerinin sosyo-kültürel ve demografik özelliklerinin çocuk istismarı ve ihmali farkındalığı ile ilişkisini incelemektir. Yöntem : Çalışma tanımlayıcı tiptedir. Araştırmanın örneklemini 121 öğrenci oluşturmuştur. Çocuk istismarı ve ihmali farkındalığını değerlendirmek için Altan tarafından geliştirilen Çocuk İstismarı ve İhmali Farkındalık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Bulgular : Çocuk istismarı ve ihmali farkındalık puan ortalaması 79.17 ± 9.45 olarak bulunmuştur. Hemşirelik öğrencilerinin farkındalık düzeylerini yaş, sınıf, kardeş sayısı, kendini davranışlarında tanımlama biçimi ve algılanan sosyal destek düzeylerinin etkilediği belirlenmiştir. Sonuç : Mevcut çalışmada, hemşirelik öğrencilerinin çocuk istismarı ve ihmali konusunda farkındalık düzeylerinin iyi olduğu belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Çocuk istismarı, ihmal, farkındalık, hemşirelik öğrencileri

Abstract

Aim: The aim of this study was to investigate the relationship between socio-cultural and demographic characteristics of nursing students with awareness of child abuse and neglect. Methods : This is a descriptive type study. Sample is composed of 121 students. A questionnaire developed by Altan was used to assess awareness towards child abuse and neglect. The data were evaluated using Mann Whitney U and Kruskal Wallis test. Results : The mean total awareness score related with child abuse and neglect was found to be 79.17 ± 9.45. It was determined that nursing students' awareness levels were affected by age, class, number of siblings, self-defined behavior and perceived social support levels. Conclusion: In the current study, it was determined that nursing students’ awareness levels of child abuse and neglect were good. Keywords: Child abuse, neglect, awareness, nursing students

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özçevik, D., Güneş, Ö. D., Ocakçı, A. F. (2018). Hemşirelik Öğrencilerinin Sosyo-kültürel ve Demografik Özelliklerinin Çocuk İstismarı ve İhmali Farkındalığı İle İlişkisi. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 2, 16–27. https://ajindex.com/articles/1164966

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. AKGÜN KOSTAK, M. & VATANSEVER, C. 2015. Sağlık Bilimleri Fakültesi Öğrencilerinin Çocuk İstismar ve İhmali İle İlgili Görüş ve Düşünceleri. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi, 2, 1-11.
  2. ALTAN, H. 2015. Üniversite Öğrencisi Gençlere Çocuk İstismarı Ve İhmali Konusunda Yapılan Eğitimin Bilgi Ve Farkındalıklarına Etkisi. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  3. BURÇ, A. & GÜDÜCÜ TÜFEKÇI, F. 2015. Hemşirelerin Çocuk İstismarı ve İhmalinin Belirti ve Risklerini Tanılama Düzeyleri. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6, 144-151.
  4. DEMATTEI, R., SHERRY, J., ROGERS, J. & FREEMAN, J. 2009. What future health care providers will need to know about child abuse and neglect. Health Care Manager, 28, 320-327.
  5. DERAKHSHANPOUR, F., SHAHINI, N., HAJEBI, A., VAKILI, M. A. & YAZDI, A. S. H. 2017. Demographic characteristics and risk actors of children and parents in child abuse subtypes: Findings from a psychosocial support department. Journal of Fundamentals of Mental Health, 19, 481-490.
  6. ELAROUSY, W., HELAL, H. & VILLIERS, L. 2012. Child Abuse and Neglect: Student Nurses' Knowledge and Attitude. Journal of American Science, 8, 665-674.
  7. ELLIOTT, K. & URQUIZA, A. 2006. Ethnicity, Culture, and Child Maltreatment. Journal of Social Issues, 62, 787-809.
  8. FONTES, L.A. 2005. Child abuse and culture: working with diverse families. Guildford Press.
  9. HAZAR BODRUMLU, E., AVŞAR, A. & ARSLAN, S. 2018. Assessment of knowledge and attitudes of dental students in regard to child abuse in Turkey. European Journal of Dental Education, 22, 40-46.
  10. HUGHES, T. 2006. The neglect of children and culture: responding to child maltreatment with cultural competence and a review of child abuse and culture: working with diverse families. Family Court Review, 44, 501-510.
  11. KOCAER, Ü. 2006. Hekim ve hemşirelerin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik farkındalık düzeyleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  12. KORBIN, J. E. 1983. Child abuse and neglect: Cross-cultural perspectives. University of California Press.
  13. KORBIN, J. E. 1991. Cross-cultural perspectives and research directions for the 21st century. Child Abuse & Neglect, 15, 67-77.
  14. KORBIN, J. E. 2002. Culture and child maltreatment: cultural competence and beyond. Child Abuse Negl, 26, 637-44.
  15. LEWALLEN, L. P. 2011. The importance of culture in childbearing. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs, 40, 4-8.
  16. MAGUIRE-JACK, K., LANIER, P., JOHNSON-MOTOYAMA, M., WELCH, H. & DINEEN, M. 2015. Geographic variation in racial disparities in child maltreatment: The influence of county poverty and population density. Child Abuse & Neglect, 47, 1-13.
  17. MANEA, S., FAVERO, G. A., STELLINI, E., ROMOLI, L., MAZZUCATO, M. & FACCHIN, P. 2007. Dentists' perceptions, attitudes, knowledge, and experience about child abuse and neglect in northeast Italy. The Journal of Clinical Pediatric Dentistry, 32, 19-25.
  18. NADAN, Y., SPILSBURY, J. C. & KORBIN, J. E. 2015. Culture and context in understanding child maltreatment: Contributions of intersectionality and neighborhood-based research. Child Abuse & Neglect, 41, 40-48.
  19. PILTZ, A. & WACHTEL, T. 2009. Barriers that inhibit nurses reporting suspected cases of child abuse and neglect. Australian Journal of Advanced Nursing, 26, 93-100.
  20. POREDDI, V., PASHAPU, D. R., KATHYAYANI, B., GANDHI, S., EL-AROUSY, W. & MATH, S. B. 2016. Nursing students' knowledge of child abuse and neglect in India. British journal of nursing, 25, 264-268.
  21. RAMAN, S. & HODES, D. 2012. Cultural issues in child maltreatment. J Paediatr Child Health, 48, 30-7.
  22. SAĞIR, M. & GÖZLER, A. 2013. Sınıf öğretmenlerinin çocuk istismarı ve ihmaline yönelik görüşleri ve farkındalık düzeyleri. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 3, 67-102.
  23. SETHI, D., BELLIS, M., HUGHES, K., GILBERT, R., MITIS, F. & GALEA, G. 2013. European report on preventing child maltreatment. World Health Organization.
  24. TAYLOR, J. & LAZENBATT, A. 2014. Child Maltreatment and High Risk Families: Protecting children and young people. Dunedin Academic Press, Edinburgh.
  25. TEZDIĞ, C. C. 2017. Öğretmen adaylarının çocuk istismarı ve ihmaline yönelik farkındalık düzeylerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yakın Doğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Lefkoşa.
  26. YILMAZ, B. 2015. Bir Hastanede Çalışan Hemşirelerin Çocuk İhmal ve İstismarına Yönelik Bilgi ve Yaklaşımlarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.