KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2020 / Cilt: 18 Sayı: 2

Zamanın ve Mesafenin Ötesinde Öğrenme Çabası: Sınıf Öğretmenliği Uzaktan Eğitim Sisteminin CIPP Modeli Açısından Katılımcı Odaklı Değerlendirilmesi

The Learning Efforts Beyond Time and Distance: A Participant-oriented Evaluation of Distance Education of Classroom Teaching by CIPP Model

Burcu Gürkan(HASAN KALYONCU UNIVERSITY)0000-0003-3942-6407
Sayfa
819–852
Yayın Tarihi
2020-12-28
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmada tüm veri kaynaklarından elde edilen nitel veriler, içerik analizi yoluyla bulgulara dönüştürülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada eş zamanlı (senkronize) sürdürülen bir sınıf öğretmenliği uzaktan eğitim sisteminin öğrenme sürecine etkisinin CIPP modeline göre katılımcı odaklı değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma 2019-2020 bahar yarıyılında 15 sınıf öğretmeni adayı, 5 öğretim elemanı ve 2 yönetici ile gerçekleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmada tüm veri kaynaklarından elde edilen nitel veriler, içerik analizi yoluyla bulgulara dönüştürülmüştür.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2019-2020 Verileri
⚙️Değişkenler:CIPP model · SWOT analizi · Program değerlendirme

Özet

Bu araştırmada eş zamanlı (senkronize) sürdürülen bir sınıf öğretmenliği uzaktan eğitim sisteminin öğrenme sürecine etkisinin CIPP modeline göre katılımcı odaklı değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma yaklaşımlarından durum çalışmasına göre yürütülen araştırma bütüncül tek duruma göre desenlenmiştir. Araştırma 2019-2020 bahar yarıyılında 15 sınıf öğretmeni adayı, 5 öğretim elemanı ve 2 yönetici ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler araştırmacı tarafından geliştirilen demografik özellikler formu, sistem değerlendirme formları, odak grup görüşmeleri ve yansıtıcı yazılar aracılığıyla toplanmıştır. Veri toplama süreci online sistemler (Zoom, Google Meet, Google Form) üzerinden yürütülmüştür. Veri toplama araçları uzaktan eğitim sisteminin “bağlam, girdi, süreç, çıktı” boyutlarının sorgulanmasını sağlayacak sorulardan oluşmuştur ve SWOT analiziyle incelenmiştir. Araştırmada tüm veri kaynaklarından elde edilen nitel veriler, içerik analizi yoluyla bulgulara dönüştürülmüştür. Araştırmadan elde edilen sonuçlar senkronize uygulanabilen sınıf öğretmenliği uzaktan eğitim sisteminin öğrenme ihtiyacının karşılanmasında güçlü ve zayıf yanlarının olduğunu, öğrenme süreci için fırsatlar sunduğunu ve bu süreçte öğrenmeyi sekteye uğratabilecek tehditlerle de karşılaşabileceğini ortaya koymaktadır. Tüm bu sonuçlar sınıf öğretmenliği lisans eğitim programlarının öğretim süreçlerinde bağlam, girdi ve süreç boyutlarında gerekli tedbirlerin alınması ve iyileştirmelerin yapılması halinde senkronize eğitim veren uzaktan eğitim sistemlerinden yararlanabileceğini göstermektedir.

Abstract

This study aimed to investigate the effects of synchronous classroom teaching-distance education programs on learning by participant evaluations and the CIPP model. The study was designed on a single holistic approach and carried out with 15 pre-service teachers, five lecturers, and two administrators in the spring term of 2019-2020. The data were collected through a demographic information form developed by the researcher, system/curriculum evaluation forms, focus group interviews, and reflective writings. The data collection was carried out through online systems (Zoom, Google Meet, and Google Form). The instruments consisted of questions involving the "context, input, process, output" dimensions of the distance education system and were analyzed with SWOT analysis. The qualitative data obtained from all data sources were transformed into findings by content analysis. The study results revealed that the synchronized distance education in primary school teaching had advantages and disadvantages and provided learning opportunities. However, it is also stressed that there are barriers that may disrupt the learning process. These findings proved that necessary measures should be taken in terms of context, input, and process dimensions of primary education undergraduate programs, and through improvements in teaching, distance education systems could be advantageous.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Gürkan, B. (2020). Zamanın ve Mesafenin Ötesinde Öğrenme Çabası: Sınıf Öğretmenliği Uzaktan Eğitim Sisteminin CIPP Modeli Açısından Katılımcı Odaklı Değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 2, 819–852. https://doi.org/10.37217/tebd.770192

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (80)

  1. Abrami, P. C., & Bures, E. M. (2009). Computer‐supported collaborative learning and distance education. Journal American Journal of Distance Education, 10(1996), 37-42. doi: 10.1080/08923649609526920
  2. Aggarwal, A. K., & Bento, R. (2000). Web-based education. In A. K. Aggarwal (Ed.), Webbased learning and teaching technologies: opportunities and challenges (pp. 2-16). Hershey, PA: Idea Group Publishing.
  3. Alaswad, Z., & Nadolny, L. (2015). Designing for game-based learning: the effective integration of technology to support learning. Journal of Educational Technology Systems, 43(4), 389–402. doi:10.1177/0047239515588164
  4. Bahçekapılı, E., & Karaman, S. (2015). Uzaktan eğitimde kişilik özellikleri ve akademik başarı: Bir literatür incelemesi. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 4(3), 26-34.
  5. Balay, R. (2004). Küreselleşme, bilgi toplumu ve eğitimi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 61-82.
  6. Baylor, A. L., & Ritchieb, D. (2002). What factors facilitate teacher skill, teacher morale, and perceived student learning in technology-using classrooms? Computers & Education, 39(2002), 395–414.
  7. Beldarrain, Y. (2006). Distance education trends: Integrating new technologies to foster student interaction and collaboration. Distance Education, 27(2), 139-153. doi: 10.1080/01587910600789498
  8. Bilgiç, H. G., & Tüzün, H. (2015). Yükseköğretim kurumları web tabanlı uzaktan eğitim programlarında yaşanan sorunlar. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(3), 26‐50.
  9. Bourn, D. (2000). The challenge of delivering a professionally and academically credited postqualifying social work management programme in supervision and mentorship by distance learning. Journal of Vocational Education and Training, 52(1), 31-48. doi:10.1080/13636820000200105
  10. Bozkurt, A. (2015). Kitlesel açık çevrimiçi dersler (Massive Online Open Courses - MOOCs) 56 ve sayısal bilgi çağında yaşam boyu öğrenme fırsatı. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 1(1), 56-81.
  11. Cansu, T. (2010). Anadolu Üniversitesi ilköğretimde teknoloji uygulamaları e-sertifika programının öğrenen görüşüne göre bağlam-girdi-süreç-ürün (CIPP) modeli ile değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
  12. Cavanaugh, C., Gillian, K. J., Kromrey, J., Hess, M., & Blomeyer, R. (2004). The effects of distance education on K–12 student outcomes: A meta-analysis. Retrieved May 02, 2020, from https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED489533.pdf
  13. Cook, D. A., & Ellaway, R. H. (2015). Evaluating technologyenhanced learning: A comprehensive framework. Medical Teacher, 37(10), 961-970. doi: 10.3109/0142159X.2015.1009024
  14. Di, W., Danxia, X., Chun, L. (2019). The effects of learner factors on higher‑order thinking in the smart classroom environment. Journal of Computers in Education, 6, 483–498.
  15. Dumford, A. D., & Miller, A. L. (2018). Online learning in higher education: Exploring advantages and disadvantages for engagement. Journal of Computing in Higher Education, 30(2018), 452–465. doi:10.1007/s12528-018-9179-z
  16. Dwivedi, P., & Alavalapati, J. R. R. (2009). Stakeholders’ perceptions on forest biomass-based bioenergy development the southern US. Energy Policy, 37(2009), 1999–2007. doi:10.1016/j.enpol.2009.02.004
  17. Dyson, R. G. (2004). Strategic development and SWOT analysis at the University of Warwick. European Journal of Operational Research, 152(2004), 631–640. doi:10.1016/S0377-2217(03)00062-6
  18. Erdos, R. F. (1980). Uzaktan eğitim ders notunun hazırlanması (Çev. A. Hızal). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, 13(1), 477-485.
  19. Eroğlu, F., & Kalaycı, N. (2020). Üniversitelerdeki zorunlu ortak derslerden yabancı dil dersinin uzaktan eğitim uygulamasının değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 18(1), 236-265. doi: 10.37217/tebd.683250
  20. Fullan, M., & Steigelbauer, S. (1991). The meaning of educational change (2nd ed.). New York: Teachers College Press.
  21. Galusha, J. M. (1998). Barriers to learning in distance education. Retrieved May 02, 2020, from https://eric.ed.gov/?id=ED416377
  22. Garrison, D. R., & Shale, D. (1987). Mapping the boundaries of distance education: Problems in defining the field. American Journal of Distance Education, 1(1), 7-13.
  23. Gunawardena, C. N., & McIsaac, M. S. (2003). Distance education. In D. Jonassen (Ed.), Handbook for research on educational communications and technology (pp: 355-396). New York: Simon and Schuster.
  24. Guskey, T. R. (2002). Does it make a difference? Evaluating proffesional development. Educational Leadership, 59(6), 45–51.
  25. Ham, M. (2005). Students' perceptions of web-based distance learning: A study of satisfaction and success. The Journal of Continuing Higher Education, 53(1), 21-33. doi: 10.1080/07377366.2005.10400056
  26. Hızal, A. (1983). Eğitimde teknolojiden yararlanmak, eğitim teknolojisi midir?. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları, 16(1), 277-288.
  27. Holmberg, B. (2003). Distance education in essence: An overview of theory and practice in the early twenty-first century (2nd ed.). Oldenburg, Germany: Bibliotheks- und Informationssystem der Universität Oldenburg.
  28. İbicioğlu, H., & Antalyalı, Ö. L. (2005). Uzaktan eğitimin başarısında imkân, algı, motivasyon ve etkileşim faktörlerinin etkileri: karşılaştırmalı bir uygulama. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 325-338.
  29. Johnson, D. W., & Johnson, R. T. (2010). Cooperative learning and conflict resolution: Essential 21 st century skills. In J. Bellanca & R. Brandit (Eds.), 21 st century skills: Rethinking how students learn (pp. 841–851). Bloomington, IN: Solution Tree Press.
  30. Jones, A., & Issroff, K. (2005). Learning technologies: Affective and social issues in computer-supported collaborative learning. Computers & Education, 44(2005), 395–408.
  31. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Ankara: Pegem Yayıncılık.
  32. Keegan, D. (1995). Distance education technology for the new millennium: Compressed video teaching (ZIFF Papiere). Retrieved May 12, 2020, from https://eric.ed.gov/?id=ED389931
  33. Knebel, E. (2001). The use and effect of distance education in healthcare: What do we know?. Operations Research Issue Paper, 2(2), 1-24.
  34. Larson, L. C., & Miller, T. N. (2011). 21st century skills: Prepare students for the future. Kappa Delta Pi Record, 47(3), 121-123. doi:10.1080/00228958.2011.10516575
  35. Lee, J., & Choi, H. (2017). What affects learner's higher-order thinking in technology enhanced learning environments? The effects of learner factors. Computers & Education, 115(2017), 143-152. doi: 10.1016/j.compedu.2017.06.015
  36. Lee, J., Park, T., & Davis, R. O. (2018). What affects learner engagement in flipped learning and what predicts its outcomes?. British Journal of Educational Technology, 1(1), 1–18. doi: 10.1111/bjet.12717
  37. Machtmes, K., & Asher, J. W. (2000). A meta‐analysis of the effectiveness of telecourses in distance education. American Journal of Distance Education, 14(1), 27-46. doi: 10.1080/08923640009527043
  38. Martens, R., Bastiaens,T., & Kirschner, P. A. (2007). New learning design in distance education: The impact on student perception and motivation. Distance Education, 28(1), 81-93. doi: 10.1080/01587910701305327
  39. Marzano, R. J., & Heflebower, T. (2012). Teaching and assessing 21 st century skills: The classroom strategies series. Bloomington: Solution Tree Press.
  40. Miles, B. M., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2nd ed.). California: SAGE Publication, Thousand Oaks.
  41. Moore, M. G. (1989). Three types of interaction. The American Journal of Distance Education, 3(2), 1-6.
  42. Moore, M. G., & Kearsley, G. (2012). Distance education: A systems view of online learning (3 rd ed.). Boston, MA: Wadsworth Publishing.
  43. Mulcare, D. J. (2000) The two-way video classroom. Gerontology & Geriatrics Education, 20(4), 89-104. doi: 10.1300/J021v20n04_10
  44. Mupinga, D. M. (2005). Distance education in high schools: Benefits, challenges, and suggestions. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 78(3), 105-109. doi: 10.3200/TCHS.78.3.105-109
  45. Offir, B., Lev, Y., & Bezalel, R. (2008). Surface and deep learning processes in distance education: Synchronous versus asynchronous systems. Computers & Education, 51(2008), 1172–1183. doi:10.1016/j.compedu.2007.10.009
  46. O'Lawrence, H. (2005, June). A review of distance learning ınfluences on adult learners: Advantages and disadvantages. Proceedings of the 2005 Information Science and IT Education Joint Conference, Flagstaff, Arizona, USA.
  47. Orhan, A. (2016). Uzaktan eğitimle yürütülen yabancı dil dersi öğretim programının bağlam, girdi, süreç ve ürün (CIPP) modeli ile değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Düzce.
  48. Ormond, S. (2013). Student retention in distance education: Are we failing our students?. Open Learning: The Journal of Open, Distance and e-Learning, 28(2), 105-119. doi: 10.1080/02680513.2013.847363
  49. Özbay, Ö. (2015). Dünyada ve Türkiye’de uzaktan eğitimin güncel durumu. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(5), 376-394.
  50. Özköse, H., Arı, S., & Çakır, Ö. (2013). Uzaktan eğitim süreci için SWOT analizi. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, 5, 41-55
  51. Park, S., & Yun, H. (2017). Relationships between motivational strategies and cognitive learning in distance education courses. Distance Education, 38(3), 302-320. doi: 10.1080/01587919.2017.1369007
  52. Pearlman, B. (2010). Designing new learning environments to support 21 st century skills. In J. Bellanca & R. Brandit (Eds.), 21 st century skills: Rethinking how students learn (pp. 116–147). Bloomington, IN: Solution Tree Press.
  53. Pilli, O., & Admiral, W. (2017). Öğrencilerin kitlesel açık erişim çevrimiçi derslerdeki kazanımları: Ders tasarımına yönelik bazı öneriler. Yükseköğretim Dergisi, 7(1), 46–71.
  54. Rauch, P. (2007). SWOT analyses and SWOT strategy formulation for forest owner cooperations in Austria. European Journal of Forest Research, 126, 413-420. doi:10.1007/s10342-006-0162-2
  55. Ropp, M. M. (1999). Exploring individual characteristics associated with learning to use computers in pre-service teacher preparation. Journal of Research on Computing in Education, 31(4), 402-424. doi: 10.1080/08886504.1999.10782262
  56. Rovai, A. P. (2003). A practical framework for evaluating online distance education programs. Internet and Higher Education, 6 (2003), 109–124. doi:10.1016/S1096-7516(03)00019-8
  57. Sancar Tokmak, H., Baturay, M., & Fadde, P. (2013). Applying the context, input, process, product evaluation model for evaluation, research, and redesign of an online master’s program. The International Review of Research in Open and Distance Learning, 14(3), 273-293.
  58. Seferoğlu, S. S. (2004). Öğretmen yeterlikleri ve mesleki gelişim. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 58, 40-45.
  59. Sezgin, M. E. (2009). Çok ortamlı öğrenmede bilişsel kuram ilkelerine göre hazırlanan öğretim yazılımının bilişsel yüke, öğrenme düzeylerine ve kalıcılığa etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
  60. Sharp, J. H. & Huett, J. B. (2006). Importance of learner-learner interactionin distance education. Information Systems Education Journal, 4(46), 1-10.
  61. Shih, Y. C. D., & Yuan, Y. P. (2019). Evaluating an English elite program in Taiwan using the CIPP model. THE JOURNAL OF ASIA TEFL, 16(1), 200-219. doi: 10.18823/asiatefl.2019.16.1.13.200
  62. Shin, N., & Chan, J. K. Y. (2004). Direct and indirect effects of online learning on distance education. British Journal of Educational Technology, 35(3), 275–288.
  63. Simonson, M., Smaldino, S., & Zvacek, S. (2015). Teaching and learning at a distance: Foundations of distance education. North Carolina: Information Age Publishing.
  64. Stufflebeam, D. L. (1971). The relevance of the CIPP evaluation model for educational accountability. Retrieved May 12, 2020, from https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED062385.pdf
  65. Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP model for evaluation. In T. Kellaghan & D. Stufflebeam (Eds.) International Handbook of Educational Evaluation (pp. 31–62). Dordrecht: Kluwer Academic Publishers.
  66. Sun, P. C., Tsai, R. J., Finger, G., Chen, Y. Y., & Yeh, D. (2008). What drives a successful e-learning? An empirical investigation of the critical factors influencing learner satisfaction. Computers & Education, 50(4), 1183–1202. doi: 10.1016/j.compedu.2006.11.007
  67. Swanson, C. B. (1995). How technology in the chemistry classroom affects students' attitudes and motivation. Teaching and Change, 3(1), 63-75.
  68. The United Nations International Children’s Fund (UNICEF). (2020). Eğitim pasaportu platformu. Retrieved May 02, 2020, from https://unicefturk.org/yazi/egitimpasaportu
  69. Tok, H., Özgan, H., & Döş, B. (2010). Assessing metacognitive awareness and learning strategies as positive predictors for success in a distance learning class. Mustafa Kemal University Journal of Social Sciences Institute, 7(14), 123-134.
  70. Voogt, J., & Roblin, N. P. (2012). A comparative analysis of international frameworks for 21st century competences: Implications for national curriculum policies. Journal of Curriculum Studies, 44(3), 299-321. doi: 10.1080/00220272.2012.668938
  71. Yalın, H. İ. (2008). İnternet temelli eğitim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
  72. Yang, Y. T. C., Newby, T. J., & Bill, R. L. (2005). Using socratic questioning to promote critical thinking skills through asynchronous discussion forums in distance learning environments. The American Journal of Distance Education, 19(3), 163-181. doi: 10.1207/s15389286ajde1903_4
  73. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (11. bs.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  74. Yin, R. K. (2009). Case study research: Desing and methods. Thousand Oaks, CA: SAGE Publication
  75. Yin, R. K. (2011). Qualitative research from start to finish. New York: The Guilford Press.
  76. Yorgancı, S. (2014). Web tabanlı uzaktan eğitim yönteminin öğrencilerin matematik başarılarına etkileri. K. Ü. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(3), 1401-1420
  77. Yükseköğretim Kurumu (YÖK). (2020). Üniversitelerimizde küresel salgın sürecinde uzaktan öğretim uygulamaları anket sonuçları. Retrieved May 21, 2020, from https://covid19.yok.gov.tr/Documents/AnaSayfa/uzaktan-ogretim-anketi.pdf
  78. Yükseköğretim Kurumu (YÖK). (2020). Yükseköğretimde uzaktan eğitim ve kalite güvencesi sistemi. May 21, 2020, from https://yokak.gov.tr/yuksekogretimde-uzaktan-egitim-ve-kalite-guvencesi-sistemi-123
  79. Zhang, J., Burgos, D., & Dawson, S. (2019). Advancing open, flexible and distance learning through learning analytics. Distance Education, 40(3), 303-308. doi: 10.1080/01587919.2019.1656151
  80. Bahçekapılı, E., & Karaman, S. (2015). Uzaktan eğitimde kişilik özellikleri ve akademik başarı: Bir literatür incelemesi. Journal of Instructional Technologies and Teacher Education, 4(3), 26-34.