KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2021 / Cilt: 18 Sayı: 3

Kahramanmaraş Yavşan Yaylası Ve Kalekaya Mahallesinde Bulunan Anıt Sedir Ağaçların Ekolojik Ortamlarının Araştırılması

İlhami Doğan(KAHRAMANMARAŞ SÜTÇÜ İMAM ÜNİVERSİTESİ, SOSYAL BİLİMLER ENSTİTÜSÜ, COĞRAFYA (DR) PROGRAMI)0000-0002-8488-3044
Sayfa
1996–2015
Yayın Tarihi
2021-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kalekaya mahallesindeki anıt sedirlerin bakı dağılımı ise heterojendir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ormanlar karasal ekosistemlerin en önemli parçalarından birisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ormanlar biyofiziksel özellikleri bakımından geniş ölçekte bakıldığında homojen vejetasyon topluluğu gibi görünse de, yakından bakıldığı zaman birbirinden farklı özelliklere sahip bireylerin bir arada toplandığı sistemdir.
💡
Sonuç & Katkı:Kalekaya mahallesindeki anıt sedirlerin bakı dağılımı ise heterojendir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anıt Ağaç · Coğrafi Bilgi Sistemleri · Sedir

Özet

Ormanlar karasal ekosistemlerin en önemli parçalarından birisidir. Orman ekosisteminin en önemli aktörü ise ağaçlardır. Ormanlar biyofiziksel özellikleri bakımından geniş ölçekte bakıldığında homojen vejetasyon topluluğu gibi görünse de, yakından bakıldığı zaman birbirinden farklı özelliklere sahip bireylerin bir arada toplandığı sistemdir. Bu farklı özelliklere sahip elemanlardan biri de anıt ağaçlardır. Anıt ağaçlar, geçmiş, günümüz ve gelecek arasında iletişim sağlayabilecek uzunlukta doğal ömre sahip olmalarından dolayı hem bilimsel hem de kültürel yönden bir öneme sahiptir. Çalışmada, Kahramanmaraş’ın güneybatısında, Yavşan Yaylası ve Kalekaya Mahallesindeki anıt ağaçların ekolojisinin (yükselti, eğim, bakı, toprak gibi) değerlendirilmesi amacıyla araziden rastgele örneklem metoduyla 50 ağaç noktası belirlenmiş ve anıt ağaç envanteri için Coğrafi Bilgi Sistemlerinden yararlanılmıştır Çalışmada belirlenen anıt ağaçların yükselti aralığı, Yavşan Yaylasında 1550 - 1650, Kalekaya mahallesinde ise 900 – 1050’mdir. Genel bakı ise Yavşan Yaylasında kuzey ve kuzey batı yönlü yamaçlarda, genel eğim değerleri ise 12 - 22° aralığındadır. Kalekaya mahallesindeki anıt sedirlerin bakı dağılımı ise heterojendir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Doğan, İ. (2021). Kahramanmaraş Yavşan Yaylası Ve Kalekaya Mahallesinde Bulunan Anıt Sedir Ağaçların Ekolojik Ortamlarının Araştırılması. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 3, 1996–2015. https://doi.org/10.33437/ksusbd.748055

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Asan, Ü. (1992). Anıt Ağaçların Birey Ve Toplum Psikolojisi Üzerindeki Etkileri. Yeşil Çerçeve Dergisi, 18-19.
  2. Atalay, İ. (1987). Sedir(Cedrus Libani A.Rich.) Ormalannm Yayılış Gösterdiği Alanlar Ve Yakın Çevresinin Genel Ekolojik Özellikleri. Ankara: Orm. Gen.Müd.
  3. Demirci, A. (2014). Araştırma Konusunun Belirlenmesi ve Planlanması. Y. A. Kaya içinde, Coğrafya Araştırma Yöntemleri (s. 51-72). Balıkesir: Coğrafyacılar Derneği.
  4. Efe, R. (2010). Zeytin Kitabı. R. Efe içinde, Edremitin Anıtsal ve Korunmaya Değer Ağaçları (s. 235-254). Balıkesir: Edremit Belediyesi.
  5. Evrendilek, F. (2004). Ekolojik Sistemlerin Analizi, Yönetimi ve Modellenmesi. Adana: Papatya Yayıncılık.
  6. Genç, M. (2011). Silvikültürün Temel Esasları. İsparta: Süleyman Demirel Üniversitesi Yayını.
  7. Genç, M., & Güner, Ş. T. (2001). Anıt Ağaç Envanteri ve Seçimi İçin Yeni Bir Yöntem. I. Ulusal Ormancılık Kongresi, (s. 234-251). Ankara.
  8. Kapluhan, E. (2014). Coğrafi Bilgi Sistemleri'nin (CBS) Coğrafya Öğretiminde Kullanımının Önemi ve Gerekliliği. Marmara Coğrafya Dergisi, 34-59.
  9. Karabulut, M. (2006). NOAA AVHRR Verilerini Kullanarak Türkiye’de Bitki Örtüsünün İzlenmesi ve İncelenmesi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 29-42.
  10. Karabulut, M. (2014). Coğrafi Bilgi Teknolojilerinin Coğrafi Araştırmalarda Kullanımı. A. Yılmaz, & İ. Kaya içinde, Coğrafya Araştırma Yöntemleri (s. 435-450). Balıkesir: Coğrafyacılar Derneği.
  11. Karabulut, M. (2014). Vejetasyon Coğrafyası ve Araştırma Yöntemleri. Y. A. Kaya içinde, Coğrafya Araştırma Yöntemleri (s. 355-366). Balıkesir: Coğrafyacılar Derneği.
  12. Karabulut, M., & Cosun, F. (2009). Kahramanmaras İlinde Yagısların Trend Analizi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 65-83.
  13. Karabulut, M., Karakoç, A., Gürbüz, M., & Kızılelma, Y. (2013). Coğrafi Bilgi Sistemleri Kullanarak Başkonuş Dağında (Kahramanmaraş) Orman Yangını Risk Alanlarının Belirlenmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 171-179.
  14. Karabulut, M., Küçükönder, M., Gürbüz, M., & Sandal, E. (2006). Kahramanmaraş Şehri ve Çevresinin Zamansal Değişiminin Uzaktan Algılama ve Cbs Kullanılarak İncelenmesi. 4. Cografi Bilgi Sistemleri Bilisim Günleri (s. 2-8). İstanbul: Fatih Üniversitesi.
  15. Korkmaz, H. (2001). Kahramanmaraş Havzasının Jeomorfolojisi. Kahramanmaraş: T.C. Kahramanmaraş Valiliği İl Kültür Müdürlüğü Yayınları.
  16. Sabuncu, A., Doğru, A., Özener, H., Turgut, B., & Halıcıoğlu, K. (2013). Anıt Ağaç Envanterinin Coğrafi Bilgi Sistemleriyle Oluşturulması. TMMOB Coğrafi Bilgi Sistemleri Kongresi (s. 2836). Ankara: Türkiye Mimarlar Odası Birliği.