KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 1

REKABETÇİ DAVRANIŞLARIN STRATEJİ YÜRÜTME ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: OTOMOTİV SEKTÖRÜ ÜZERİNDE BİR UYGULAMA

Yunus Emre TAŞGİT
Mehmet DURAK
Sayfa
256–287
Yayın Tarihi
2021-03-26
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca strateji yürütme unsurlarının, rekabetçi davranışların hangi boyutu ile daha fazla ilişkili olduğu konusunda önemli bulgular elde edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın temel amacı, rekabetçi davranışların strateji yürütme üzerindeki etkisinin tespit edilmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem olarak ise nicel araştırma yönteminden yararlanılmış, veriler anket toplama tekniği ile elde edilmiş ve araştırmanın analizinde kullanılmak üzere 185 anket değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca strateji yürütme unsurlarının, rekabetçi davranışların hangi boyutu ile daha fazla ilişkili olduğu konusunda önemli bulgular elde edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Rekabetçi Davranış · Strateji Yürütme · Otomotiv İşletmeleri

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, rekabetçi davranışların strateji yürütme üzerindeki etkisinin tespit edilmesidir. Araştırmanın evrenini, Düzce ve Sakarya illerinde faaliyet gösteren otomotiv firmaları yöneticileri oluşturmaktadır. Yöntem olarak ise nicel araştırma yönteminden yararlanılmış, veriler anket toplama tekniği ile elde edilmiş ve araştırmanın analizinde kullanılmak üzere 185 anket değerlendirilmiştir. Değişkenlerin yapısını incelemek için yapılan faktör analizi sonucunda, rekabetçi davranış tarzları üç boyutlu olarak doğrulanırken, strateji yürütme unsurları üç boyutlu bir yapıda ele alınmıştır. Değişkenler arasındaki etkileşimi ortaya koymak amacı ile yapılan regresyon analizleri sonucunda rekabetçi davranış boyutlarından agresif rekabetçi davranış ve iş birlikçi rekabetçi davranış strateji yürütüme boyutlarının tamamına pozitif yönde, iş birlikçi rekabetçi davranışın ise strateji yürütme boyutlarından yapı boyutunu pozitif, enformasyon ve karar alma hakları- motivatörler boyutlarını negatif yönde etki ettiği belirlenmiştir. Ayrıca strateji yürütme unsurlarının, rekabetçi davranışların hangi boyutu ile daha fazla ilişkili olduğu konusunda önemli bulgular elde edilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TAŞGİT, Y. E., DURAK, M. (2021). REKABETÇİ DAVRANIŞLARIN STRATEJİ YÜRÜTME ÜZERİNDEKİ ETKİSİ: OTOMOTİV SEKTÖRÜ ÜZERİNDE BİR UYGULAMA. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 256–287. https://ajindex.com/articles/115780

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Ackoff, R. L. (1999). On learning and the systems that facilitate it. Reflections: The SoL Journal, 1(1), 14-24.
  2. Ağraş, S., & Kılınç, İ. (2011). Rekabetçi Davranışların Oluşmasında Örgütsel Yeteneklerin Etkileri: Akdeniz Ve Ege Bölgesi Otellerine Yönelik Bir Araştırma. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1), 50-80.
  3. Akbolat, M. (2009). Türk Sağlık Sektöründe Miles ve Snow’un Stratejik Tipolojisi: Hastaneler Üzerine Bir Araştırma, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi,, 11(3), 127-146.
  4. Altuntaş, G., & Dömez, D. (2010). Girişimcilik yönelimi ve örgütsel performans ilişkisi: Çanakkale bölgesinde faaliyet gösteren otel işletmelerinde bir araştırma. Istanbul University Journal of the School of Business Administration, 39(1). Barutçugil, İ. (2013). Stratejik yönetim. Kariyer Yayıncılık. Bengtsson, M. ve Kock, S. (1999), Cooperation and Competition in Relationships Between Competitors in Business Networks, Journal of Business and Industrial Marketing, 14(3), pp. 178-194.
  5. Birkinshaw, J., Hood, N., & Young, S. (2005). Subsidiary entrepreneurship, internal and external competitive forces, and subsidiary performance. International business review, 14(2), 227-248.
  6. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri.(23. Baskı). Ankara:
  7. Pegem Akademi. Can H. ve Kavuncubaşı, Ş. 2001. Kamu ve Özel Kesimde İnsan Kaynakları Yönetimi, 4. Baskı,
  8. Siyasal Kitabevi,
  9. Ankara.
  10. Chin, K. S., Chan, B. L., & Lam, P. K. (2008). Identifying and prioritizing critical success factors for coopetition strategy. Industrial Management & Data Systems. Clark, B. H., & Montgomery, D. B. (1998). Competitive reputations, multimarket competition and entry deterrence. Journal of Strategic Marketing, 6(2), 81-96.
  11. Coulter, M. (2005), Strategic Management in Action, 3th Edition. Pearson Education International Inc. Upper Saddle River, New Jersey. Covin, J. G., & Covin, T. J. (1990). Competitive aggressiveness, environmental context, and small firm performance. Entrepreneurship Theory and Practice, 14(4), 35-50.
  12. Covin, J. G., & Slevin, D. P. (1991). A conceptual model of entrepreneurship as firm behavior. Entrepreneurship theory and practice, 16(1), 7-26.
  13. Davenport, T. H., & Prusak, L. (2001). Conocimiento en acción: Cómo las organizaciones manejan lo que saben. Pearson Educación. Dervişoğlu, H. G. (2004). Stratejik Bilgi Yönetimi. İstanbul:
  14. Dışbank. Erdemir, E. (2006). Bilgi Toplumunda İnsan Kaynakları Yön