Dergiler / Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi / 2010 / Cilt: 9 - Sayı: 2

ADLİ BİLİMLERDE DNA ANALİZLERİ

Sayfa
1–8
Yayın Tarihi
2010-10-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bugün olay ile ilgili deliller üzerinde bulunan tek bir sağlam hücreden elde edilen DNA molekülü bile değerlendirilebilmekte ve mahkemeye %99.999 olasılık ile sonuç verilebilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:DNA teknolojisi içinde bulunduğumuz yüzyılın en önemli bilimsel gelişmelerinden biri olarak her alanda günlük hayatımıza girmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geçmişte bireyler arası farklılıkları gözönüne alınarak kimliklendirmede kullanılan kan grupları ve enzim analizlerinin yerini bugün polimorfizm açısından avantajları sebebi ile DNA polimorfizmleri almıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bugün olay ile ilgili deliller üzerinde bulunan tek bir sağlam hücreden elde edilen DNA molekülü bile değerlendirilebilmekte ve mahkemeye %99.999 olasılık ile sonuç verilebilmektedir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Adli DNA Analizleri · Adli Bilimler · Polimorfizm

Özet

DNA teknolojisi içinde bulunduğumuz yüzyılın en önemli bilimsel gelişmelerinden biri olarak her alanda günlük hayatımıza girmiştir. Özellikle tıp ve ziraat alanında yoğun olarak kullanılan bu teknoloji son yıllarda adli bilimler için de vazgeçilmez hale gelmiştir. Geçmişte bireyler arası farklılıkları gözönüne alınarak kimliklendirmede kullanılan kan grupları ve enzim analizlerinin yerini bugün polimorfizm açısından avantajları sebebi ile DNA polimorfizmleri almıştır. Günümüzde mahkemelerde de kabul gören ve adli alanda en güvenilir delillerden birisi kabul edilen DNA profillendirmesinin bugünkü aşamaya gelmesi elli yılı aşan araştırmaların sonucudur. Başlangıçta yüksek kalitede DNA örneğine ihtiyaç duyulan teknikler ile gerçekleştirildiğinden adli olaylar açısından kısıtlayıcı yönleri olan analizler PCR’ın keşfi ile büyük ölçüde DNA’nın kalitesinden bağımsız hale gelmiş ve iz miktarda elde edilen delillere bile uygulanabilir hale gelmiştir. Bu gelişme olay yerinden elde edilen biyolojik delillerin önemini arttırmıştır. Bugün olay ile ilgili deliller üzerinde bulunan tek bir sağlam hücreden elde edilen DNA molekülü bile değerlendirilebilmekte ve mahkemeye %99.999 olasılık ile sonuç verilebilmektedir

Abstract

DNA technology, one of the most important scientific developments of this century, has entered our daily lives in all fields. Along with the intensive applications in medicine and agriculture, recently the technology has also become indispensable in forensic sciences. Formerly, taking into account that they differ between individuals, blood groups and enzymes were evaluated for personel identification. Nowadays, DNA polymorphism take place of this applications, in consideration of the advantages in polymorphism rates. After fifty years of scientific research, today DNA polymorphism is accepted by the court as one of the most reliable evidences in crime scene. Although in the beginning the analysis on DNA polymorphism requiring high quality of DNA had some technical limitations, the invention of PCR technology has overcome this problem and made it possible to evaluate trace amounts of sample. This development have increased the importance of the biological evidences on the crime scene. Today, DNA molecule derived from a single cell found in a crime scene can be evaluated and can give a % 99.999 accurate result for the court.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALAKOÇ, Y. D. (2010). ADLİ BİLİMLERDE DNA ANALİZLERİ. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 1–8. https://ajindex.com/articles/115595

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Eckert WG. Introduction to the forensic sciences. In “Introduction to Forensic Sciences” Ed. Eckert WG. CRC Press, New York, 1992, p. 1–10.
  2. Horswell J, Fowler C. Associative evidence - the Locard exchange principle. In “The practice of Crime Scene Investigation” Ed. Horswell J. CRC Press, 2004, p:45–57. Jeffreys AJ. Individual specific “fingerprints of Human DNA. Nature. 1985;316, 76–79. Benecke M. DNA typing in forensic medicine and in criminal investigations: a current survey. Naturwissenschaften. 1997; 84, 181–188.
  3. Duncan GT., Tracey ML. Serology and DNA Typing. In “Introduction to Forensic Sciences” Ed. Eckert WG. CRC Press. New York. 1992; p. 233–294. Witkowski JA. Milestones in The Development of DNA Technology. In “Forensic DNA Technology” Ed. Farley MA and Harrington JJ. Lewis Publishers. 1991; p. 10–17.
  4. Sensabaugh GF., Beroldingen CV. The Polymerase Chain Reaction: An Application to The Analysis of Biological Evidence. In “Forensic DNA Technology” Ed. Farley MA and Harrington JJ. Lewis Publishers. 1991; p. 66–78. Başaran N. Tıbbi Genetik. Nobel ve Tıp yayınevi. 1999; p. 59–76. Akar N. Klinik Moleküler Patoloji’ye Giriş. Antıp AŞ Yayınları. Ankara, 1999; s. 262 Kahn R. An Introduction to DNA Structure and Genome Organization. In “Forensic DNA Technology” Ed. Farley MA and Harrington JJ. Lewis Publishers. 1991; p. 25–38. Özçelik T. DNA Polimorfizmi ve Tıbbi Önemi. Hacettepe Tıp Dergisi. 1996;27(1):72–76. Özçelik T. Adli Amaçlı DNA Analizleri. Hacettepe Tıp Dergisi. 1996;27(2):50-52). Tracey M. Short Tandem Repeat-Based Identification of Individuals and Parents. Croatian Medical Journal. 2001;42(3):233–238.
  5. Gill P., Jeffreys AJ., Werrett DJ. Forensic Applications of DNA Fingerprints. Nature. 1985; 318, 577–579.
  6. Bilge Y, Kedici PS, Alakoç YD, Ulküer KU, Ilkyaz YY. The identification of a dismembered human body: a multidisciplinary approach. Forensic Sci Int. 2003 Nov 26;137(2-3):141-6.
  7. Prinz M, Carracedo A, Mayr WR, Morling N, Parsons TJ, Sajantila A, Scheithauer R, Schmitter H, Schneider PM. DNA Commission of the International Society for Forensic Genetics (ISFG): recommendations regarding the role of forensic genetics for disaster victim identification (DVI). Forensic Sci Int Genet. 2007;1(1):3–12.
  8. Gerstenberger J, Hummel S, Schultes T, Häck B, Herrmann B. Reconstruction of a historical genealogy by means of STR analysis and Y-haplotyping of ancient DNA. Eur J Hum Genet. 1999;7(4):469–77.
  9. Finkeldey R, Leinemann L, Gailing O. Molecular genetic tools