HEALTH SECTOR PUBLIC-PRIVATE PARTNERSHIP POLICY IN TURKEY

Amaç & Hipotez:Sağlık sektöründe kamu ve özel sektörün ortaklığına dayalı kamu-özel ortaklığı (KÖO) yöntemi Türk sağlık sektöründe de uygulanmaya başlamıştır.

📊

Temel Bulgular & Veri:Bu analiz yardımıyla politikanın kapsamı, aktörleri, yanında ve karşısında yer alanlar ile henüz bu politika ile ilgili bir taraf olmayanların pozisyon, etki ve güçleri, kaynakları, bu politika ile ilgili çıkarları veya karşı çıkış sebepleri, bu politikadan etkilenecek gruplar incelenmektedir.

💡

Sonuç & Katkı:Toplanan veriler PolicyMaker 4.0 programı ile analiz edilerek sonuçlar literatür ışığında tartışılmıştır

🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması

📍Kapsam:2009 Verileri

⚙️Değişkenler:Kamu-Özel Ortaklığı · Sağlık · Public-Private Partnerships

Özet

Sağlık sektöründe kamu ve özel sektörün ortaklığına dayalı kamu-özel ortaklığı (KÖO) yöntemi Türk sağlık sektöründe de uygulanmaya başlamıştır. Son yıllarda Türkiye sağlık sektörü büyük bir değişim göstermekte ve giderek artan şekilde KÖO’nı kullanmaktadır. Bu kapsamda çalışma Türkiye sağlık sektörü politikalarında yaşanan bu değişime odaklanmıştır. Çalışmada Türkiye sağlık altyapı yatırımlarında bir finansman yöntemi olarak KÖO politikasının politika haritalama yöntemi ile analiz edilmesi amaçlanmaktadır. Bu analiz yardımıyla politikanın kapsamı, aktörleri, yanında ve karşısında yer alanlar ile henüz bu politika ile ilgili bir taraf olmayanların pozisyon, etki ve güçleri, kaynakları, bu politika ile ilgili çıkarları veya karşı çıkış sebepleri, bu politikadan etkilenecek gruplar incelenmektedir. Bu çalışmanın evrenini, Türkiye sağlık sektöründe altyapı finansman yöntemi olarak KÖO politikası içinde yer alan kamu ve özel sektör temsilciler ve bu politika ile ilgili diğer kişi ve gruplar oluşturmaktadır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak doküman inceleme ve yarı yapılandırılmış soru formları ile yüz yüze görüşme yöntemleri kullanılmaktadır. Araştırma kapsamında MayısKasım 2009 tarihleri arasında 35 kişi ile görüşme yapılmıştır. Toplanan veriler PolicyMaker 4.0 programı ile analiz edilerek sonuçlar literatür ışığında tartışılmıştır

Abstract

Public-Private Partnership (PPP) models, public and private collaboration to service facility in for increasing demands, many governments such as the United Kingdom (UK) government look for ways to benefit from the efficiency of the private sector. As a result of this, an alternative financial method, Public-Private Partnerships (PPP) method, characterized as the second phase of liberilization movement, is used in public goods and services; from hospitals to highways, infrastructure to energy, defence to airports, and schools to jails [1]. In the UK, the approach is named as Private Finance Initiative (PFI) while in international literature it is stated as the PPP method. It is the most important project financing method used in developed countries especially in the European Union (EU).

Anahtar kelimeler

Kamu-Özel Ortaklığı Sağlık Public-Private Partnerships Health

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ALSANCAK, S., ALTINKAYNAK, H., ÖZGÖNCÜ, N., KURU, M., TEKIN, P. S., CELIK, Y. (2011). HEALTH SECTOR PUBLIC-PRIVATE PARTNERSHIP POLICY IN TURKEY. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, Cilt: 10 - Sayı: 1, 45–57. https://ajindex.com/articles/115578

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

Yeni Sekmede Aç ↗

↗Yeni Sekme

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

Akintoye A, Beck M, Hardcastle C. (Eds.) Public-Private Partnerships: Managing Risks and Opportunities. Oxford: Blackwell Pub., 2003. Aliyu ZY. Policy Mapping for Establishing A National Emergency Health Policy for Nigeria BMC International Health and Human Rights, Research Article, 2002, 2 (5). Allard G. Trabant, A. Public-Private Partnerships in Spain: Lessons and Opportunities, IE Business School Working Paper, 2007, 10–07. Available at: www.pwcglobal.com/uk/eng/about/svcs/pfp/ppp.html, Accessed May 2006. An item to the Health Services Basic Law No: 5396 in 2005. (Sağlık Hizmetleri Temel Kanununa Bir Ek Madde Eklenmesi Hakkında Kanun, Kanun No: 5396, Kabul Tarihi: 03.07.2005)
Bettignies J-E, Ross TW. The Economics of Public-Private Partnerships, Canadian Public Policy, Analyse De Politiques, 2004,Vol. XXX, No.2. Bult-Spiering M, Dewulf G. Strategic Issues in Public-Private Partnerships in International Perspective, Oxford: Blackwell Publishing, 2006. Eaton D. and Akbıyıklı R. Quantifying Quality: a Report on PFI and The Delivery of Public Services, Royal Institution of Chartered Surveyors (RICS), 2005, Available at: www.rics. org/pfi Accessed June Gider Ö. and Top M. Kamu Hastane Sektöründe Liberalleşme ve Türkiye’de Yansımaları, 2007, Available at:http://www.e-konomist.net/kamu-hastane-sektorunde-liberallesme-ve-turkiyede-yansimalari, Accessed May 2008.
Gilson L., Buse K., Murray SF. and Dickinson C. Future Directions for Health Policy Analysis: Atribute To The Work of Proffesor Gilt Walt Editorial, Health Policy and Planning, 2008, 23, 291–293.
Glassman A., Reich M.R., Laserson K. and Rojas F. Political Analysis of Health Reform in The Dominican Republic, Health Policy and Planning, 1999,14 (2), 115–126. Grout P. A. Public and Private Sector Discount Rates in Public-Private Partnerships, CMPO Working Paper Series No. 03/059, 2002. Available at: http://www.bris.ac.uk/cmpo/workingpapers/wp59.pdf, Accessed May 2007.
Hall J., Private Opportunity, Public Benefit?, Fiscal Studies, 1998, 19 (2). Hardcastle C. and Boothroyd K. Risk Overview in Public-Private Partnership, in A. Akintoye and M. Beck and C. Hardcastle (Eds.) Public-Private Partnerships Managing Risk and Opportunities, Blackwell Science, 2003, 31–57. Hart O. and Moore J. Property Rights and the Nature of the Firm, The Journal of Political Economy,, 98 (6), 1119–1158. Hemming R. Public Private Partnerships, Government Guarantees and Fiscal Risk, IMF, 2006,
Washington, DC. http://www.undp.org/pppu