Dergiler / Arkeoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 1 Sayı: 34

Volkanik Kapadokya’da Yeni Bir Kalkolitik Kaya Üstü Yerleşme: Büyük Deller Kazısı Ön Değerlendirme

A New Chalcolithic Hilltop Settlement in Volcanic Cappadocia: Preliminary Results of the Büyük Deller Excavation

Pınar Çaylı(NEVŞEHİR HACI BEKTAŞ VELİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0833-5764
Sayfa
45–65
Yayın Tarihi
2025-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son araştırmalar, MÖ 5200’lere gelindiğinde, bölgede Geç Neolitik’in devamı niteliğindeki Erken Kalkolitik ova yerleşimlerinin yeni bir yer seçimi anlayışıyla terk edildiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Büyük Deller, Aksaray ili, Gülağaç ilçesi, Demirci Kasabası’nın yaklaşık 1,5 km kuzeyinde, sarp kayalık bir yükselti üzerinde yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:İlk olarak 1994 yılında Sevil Gülçur başkanlığında yürütülen “Aksaray, Nevşehir ve Niğde İlleri Yüzey Araştırması” sırasında tespit edilen yerleşmede kazılar 2021 yılında başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Son araştırmalar, MÖ 5200’lere gelindiğinde, bölgede Geç Neolitik’in devamı niteliğindeki Erken Kalkolitik ova yerleşimlerinin yeni bir yer seçimi anlayışıyla terk edildiğini göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2021 Verileri
⚙️Değişkenler:Büyük Deller · Güvercinkayası · Kalkolitik

Özet

Büyük Deller, Aksaray ili, Gülağaç ilçesi, Demirci Kasabası’nın yaklaşık 1,5 km kuzeyinde, sarp kayalık bir yükselti üzerinde yer almaktadır. İlk olarak 1994 yılında Sevil Gülçur başkanlığında yürütülen “Aksaray, Nevşehir ve Niğde İlleri Yüzey Araştırması” sırasında tespit edilen yerleşmede kazılar 2021 yılında başlamıştır. Hellenistik dönemde bir kale olarak kullanılan Büyük Deller, Anadolu tarihöncesinin en az bilinen kentleşme öncesi sürecine ait olup, göreli olarak Orta ve muhtemelen Son Kalkolitik döneme tarihlenmektedir. Son araştırmalar, MÖ 5200’lere gelindiğinde, bölgede Geç Neolitik’in devamı niteliğindeki Erken Kalkolitik ova yerleşimlerinin yeni bir yer seçimi anlayışıyla terk edildiğini göstermektedir. Büyük Deller’in çevresine hâkim konumdaki yer seçimi ve tarihöncesi toplumların kültürlerini biçimlendiren hammadde kaynaklarına yakınlığı dikkat çekmektedir. Yerleşmede, sürtme taş endüstrisinin yanı sıra standart dilgi üretimiyle yontmataş alet teknolojisi ve Güvercinkayası ve Köşk Höyük ile benzer koyu yüzlü açkılı çanak çömlek geleneği önem taşımaktadır. Aşağıda ilk sonuçlarına yer verilen Büyük Deller kazıları, kentleşme öncesi kalıcı yerleşimlerin oluşum sürecini anlamaya ve Kalkolitik Kapadokya’daki yerleşim modellerine yeni bir bakış açısı kazandırmaya yönelik yürütülmektedir.

Abstract

Büyük Deller is located on a steep rocky outcrop about 1. 5 km north of Demirci, in the Gülağaç district of Aksaray province . First identified in 1994 during the Aksaray, Nevşehir and Niğde Provinces survey directed by Sevil Gülçur, excavations at the site began in 2021. The site, which functioned as a fortress during the Hellenistic period, has been dated relatively to the Middle and, the Late Chalcolithic period, thus representing a relatively obscure phase of pre-urbanization in Anatolia. Recent research suggests that by 5200 BC, Early Chalcolithic settlements in the region were superseded by new patterns of site selection. The strategic location and proximity to sources of raw materials of the site of Büyük Deller were of great importance to prehistoric communities. An extensive chipped stone and ground stone industry, with a particular emphasis on standardized blade production, has been revealed. The ceramic assemblage is notable for its preponderance of dark burnished wares, similar to those found at Güvercinkayası and Köşk Höyük, suggesting a connection with the Middle Chalcolithic. Excavations at Büyük Deller, whose initial findings are outlined below, are conducted with the aim of understanding the formation process of permanent settlements prior to urbanisation, thereby offering a novel perspective on Chalcolithic Cappadocia settlement patterns.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çaylı, P. (2025). Volkanik Kapadokya’da Yeni Bir Kalkolitik Kaya Üstü Yerleşme: Büyük Deller Kazısı Ön Değerlendirme. Arkeoloji Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 34, 45–65. https://doi.org/10.51493/egearkeoloji.1660604

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (48)

  1. ARBUCKLE 2012: B. S. Arbuckle, “Animals and inequality in Chalcolithic Central Anatolia ”, Journal of Anthropological Archaeology, 3, 302–313.
  2. ATAKUMAN 2017: Ç. Atakuman, “Figurines of the Anatolian Early Bronze Age: the assemblage from Koçumbeli-Ankara”, Anatolian Studies, 67, 85–108.
  3. BAHŞALİYEV et al. 2024: V. B. Bahşaliyev, N. Ceylan, E. Bahşaliyev, H. Hasanova, “Tumbul Tepe’de Yapılan Arkeolojik Kazılar Bağlamında Güney Kafkasya’da Sioni Tipi Çanak Çömleğin Değerlendirilmesi”, TÜBA-AR, 34, 9-24.
  4. BALCI and ALTINBİLEK-ALGÜL 2019: S. Balcı, Ç. Altınbilek-Algül, ”Reflections from Prehistory: Obsidian Mirrors of Güvercinkayası”, Arkeolojiyle Geçen Yarım Asır: Sevil Gülçur Armağanı (Eds. P. Çaylı, I. Demirtaş, B. Eser), Bilgin Kültür Sanat Yayınları, Ankara. 553-568.
  5. BALKAN-ATLI et al. 1999: N. Balkan-Atlı, D. Binder, C. Cauvin, “Obsidien Sources, Workshops and Trade in Central Anatolia”, Neolithic in Turkey, (Eds. M. Özdoğan, N. Başgelen), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul. 133-145.
  6. BAYLAK 2019: H. M. Baylak, ” Karasu Havzası (Aksaray) Hidroğrafyası”, Social Sciences Studies Journal, 5(43), 4759-4770.
  7. BIÇAKÇI et al. 2012: E. Bıçakçı, M. Godon, Y. G. Çakan, “Tepecik-Çiftlik”, (Eds. M. Özdoğan, N. Başgelen, P. Kuniholm), The Neolithic In Turkey, Vol. 3, New Excavations & New Research: Central Turkey, Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul. 89-134.
  8. CANEVA and PALUMBI 2019: I. Caneva, G. Palumbi, The Chalcolithic at Mersin Yumuktepe. Level XVI Reconsidered, Ege Yayınları, İstanbul.
  9. CAYMAZ 2013: T. Caymaz, “Yeni Veriler Işığında Orta Batı Anadolu Kalkolitik Çağı Kültürü”, Arkeoloji Dergisi, XVIII, 39-122.
  10. ÇAYLI 2017: P. Çaylı, “Gelenekte Devamlılık Orta Kalkolitik Güvercinkayası ve Köşk Höyük I”, Samsat’tan Acemhöyük’e Eski Uygarlıkların İzinde Aliye Öztan’a Armağan, (Eds. S. Özkan, H. Hüryılmaz and A. Türker. ), Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir. 25-42. ÇAYLI 2018: P. Çaylı, Güvercinkayası Orta Kalkolitik Yerleşmesi Depo Kapları ve Depolama Alanlarının Değerlendirilmesi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi.
  11. ÇAYLI et al. 2023: P. Çaylı, I. Demirtaş, Y. Yılmaz, “Büyük Deller 2021 Yılı Kazısı”. 42. Kazı Sonuçları Toplantısı, IV, 423-446.
  12. ÇAYLI et al. 2024: P. Çaylı, I. Demirtaş, Y. Yılmaz, B. Tüysüz, M. Yıldız, B. Akkoca, K. Öztürk, H. Türkyılmaz, D. Güner, Ö. Simit, B. Günden, “Büyük Deller Kazısı 2022”, 43. Kazı Sonuçları Toplantısı, II, 409-428.
  13. ÇİLİNGİROĞLU 2009: Ç. Çilingiroğlu, “Of Stamps, Loom Weights and Spindle Whorls: Contextual Evidence on the Function(s) of Neolithic Stamps from Ulucak, İzmir, Turkey”, Journal of Mediterranean Archaeology, 22/1, 3-27.
  14. DEMİRTAŞ 2015: I. Demirtaş, “Güvercinkayası Damga Mühür ve Mühür Baskıları”, Arkeoloji Dergisi, XX, 21-37.
  15. DEMİRTAŞ 2019: I. Demirtaş, “Güvercinkayası Kabartma Betimli Çanak Çömleğinde Sembolizma”, Kapadokya Hafıza, Kimlik ve Kültürel Miras, (M. Hakman ed. ), Arkeoloji ve Sanat Yayınları, İstanbul 83-116.
  16. DEMİRTAŞ and ÇAYLI 2021: I. Demirtaş, P. Çaylı, “Tarihöncesi Dönemlerden İtibaren Obsidiyen Objeler: Güvercinkayası Örnekleri”, TÜBA-AR, 29, 11-32.
  17. DEMİRTAŞ et al. 2023: I. Demirtaş, P. Çaylı, Y. Kamış, N. Kayacan, M. Yıldız, “Aksaray Tarihöncesi Yüzey Araştırması (Akya) 2021 Yılı Çalışmaları”, 38. Araştırma Sonuçları Toplantısı, I, 459-476.
  18. DURU 2016: R. Duru, Tarımdan Yazıya Burdur Yöresi ve Yakın Çevresinin Altıbin Yılı, Batı Akdeniz Kalkınma Ajansı Yayınları, Antalya.
  19. ERDOĞU et al. 2003: B. Erdoğu, M. Özbaşaran, J. Chapman, “Prehistoric salt exploitation in Tuz Gölü, Central Anatolia: Preliminary Investigations”, Anatolia Antiqua, XI, 11-19.
  20. ERTURAÇ et al. 2017: M. H. Erturaç, H. Okur, B. Ersoy, “Göllüdağ Volkanik Kompleksi İçerisinde Kültürel ve Jeolojik Miras Öğeleri”, Türkiye Jeoloji Bülteni, 60/1, 17-34.
  21. ESİN and HARMANKAYA 1999: U. Esin, S. Harmankaya, “Aşıklı”, Neolithic in Turkey, The Cradle of Civilisation, New Discoveries, (Eds. M. Özdoğan, N. Başgelen), İstanbul,115- 132.
  22. FRENCH 1962: D. French, “Excavations at Can Hasan. First Preliminary Report,1961”, Anatolian Studies, XII: 27-40.
  23. FRENCH 1968: D. French, “Excavations at Can Hasan 1967; Seventh Preliminary Report”, Anatolian Studies, XVIII: 45-53.
  24. GÖNCÜOĞLU and Toprak 1992: M. C. Göncüoğlu, V. Toprak, Orta Anadolu'nun Neojen ve Kuvaterner volkanizması: Volkan Yapısal Bir Değerlendirme, Bull. de la Chapter Volcanologie, Soc. Geo, 26, 1-6.
  25. GÖNCÜOĞLU and TÜRELİ 1993: M. C. Göncüoğlu, K. Türeli, Orta Anadolu Ofiyolitlerinden (Aksaray-Türkiye) Plajiyogranitlerin Petrolojisi ve Jeodinamik Konumu, Türk. Günlük. Earth Science, 2, 195-203.
  26. GÜLÇUR 1999: S. Gülçur, “Aksaray, Nevşehir, Niğde İlleri 1994 Yüzey Araştırması”, Anadolu Araştırmaları, XIV, 105-136.
  27. GÜLÇUR 2003: S. Gülçur, “Kentleşme Yolunda”, (eds. M. Özdoğan, H. Hauptmann, N. Başgelen), Köyden Kente Yakındoğu’da İlk Yerleşimler 2, Ufuk ESİN'e Armağan, İstanbul. 491-509.
  28. GÜLÇUR 2004: S. Gülçur, “Güvercinkayası The Black dark Burnished Pottery: A Generel Overview”, TÜBA-AR 7, 141-164.
  29. GÜLÇUR 2012: S. Gülçur, “The Chalcolithic Period in Central Anatolia Aksaray-Niğde Region” ORIGINI, XXXIV, 213-227.
  30. GÜLÇUR and KİPER 2007: S. Gülçur, Y. Kiper, “Güvercinkayası 2005 Yılı Kazısı Ön Raporu”, 28. Kazı Sonuçları Toplantısı, II, 111-124. GÜLÇUR et al. 2010: S. Gülçur, I. Demirtaş, P. Çaylı, “Tarihöncesi Yerleşmeler ve Çevrenin Modellenmesinde Sözlü Tarih ve Etnoarkeolojinin Yeri”, TüBA-KED 8, 7-32.
  31. GÜLÇUR et al. 2018: S. Gülçur, P. Çaylı, I. Demirtaş, B. Eser, V. İndere, “Güvercinkayası und frühe Urbanisierung in Anatolien”, Anatolian Metal, VIII, (ed. Ü. Yalçın), Bochum. 43-56.
  32. HACAR 2018: A. Hacar, ” Niğde İli Çamardı Ulukışla ve Bor İlçeleri Yüzey Araştırması: 2017 Yılı”, 36. Araştırma Sonuçları Toplantısı, I, 1-22.
  33. HACAR 2019: A. Hacar, “Niğde İli Dağlık Bölgenin Orta Kalkolitik Dönem Buluntu Alanları”, Half A Century Dedicated To Archaeology: A Festschrıft In Honor Of Sevil Gülçur, (Eds. P. Çaylı, I. Demirtaş, B. Eser), Bilgin Kültür Sanat Yayınları, Ankara, 21-45.
  34. LICHTER and MERİÇ 2012: C. Lichter, R. Meriç, “Dedecik – Heybelitepe Excavations at a Neolithic Settlement in the Torbalı Plain”, (Eds. M. Özdoğan, N. Başgelen, P. Kuniholm), The Neolithic in Turkey – New Excavations & New Research: Werstern Turkey, Archaeology & Art Publications, İstanbul. 133-138.
  35. MELLAART 1965: J. Mellaart, “Çatalhöyük West”, Anatolian Studies,15, 135-156.
  36. MELLAART 1967: J. Mellaart, 1967, Çatalhöyük, A Neolithic Town in Anatolia, London.
  37. MELLAART 1970: J. Mellaart, Excavations at Hacılar, Edinburg University Press, Edinburg.
  38. MELLAART 1975: J. Mellaart, The Nelithic of the Near East, Thames and Hudson, London.
  39. MESKELL and NAKAMURA 2006: L. Meskell, C. Nakamura, “Çatalhöyük Figürinleri”, Topraktan Sonsuzluğa Çatalhöyük, 108.
  40. ÖRÜN and TEKŞEN 2014: N. G. Örün, M. Tekşen, “Nenezi Dağı’nın Florası (Bekarlar-­Gülağaç-­Aksaray)”, Bağbahçe Bilim Dergisi 1/1, 44-67.
  41. ÖZBUDAK 2012: O. Özbudak, “Kapadokya MÖ 6. Binyıl Kronolojisinin Kayıp Halkası: Gelveri Çanak Çömleği Üzerine En Son Çalışmalar”, Colloqium Anatolicum, XI: 267-298.
  42. ÖZKAN and ERDALKIRAN 2014: S. Özkan, M. Erdalkıran, “Yeni Buluntuların Işığında Çukurkent Neolitik Yerleşimi”, Adalya, XVII, 25-44.
  43. ÖZTAN 2002: A. Öztan, “Köşk Höyük: Anadolu Arkeolojisine Yeni katkılar / Köşk Höyük: New Contributions to Anatolian Archaeology”, TÜBA-AR, 5: 55- 69.
  44. ŘİDKY et al. 2019: J. Řidky, R. Üske, I. Pavlů, “Distribution of Macrolithic Artefacts at the site of Güvercinkayası”, Half A Century Dedıcated To Archaeology: A Festschrıft In Honor Of Sevil Gülçur, (Eds. P. Çaylı, I. Demirtaş, B. Eser), Bilgin Kültür Sanat Yayınları, Ankara, 401-422.
  45. THISSEN 1993: L. Thissen, “New Insights in Balkan-Anatolian Connections in the Late Chalcolithic: Old Evidence from the Turkish Black Sea Littoral”, Anatolian Studies, 43, 207-237. TODD 1980: I. A. Todd, The Prehistory Central Anatolia I: The Neolithic Period, Studies in Mediterranean Archaeology 60.
  46. TÜRKCAN 2013: A. U. Türkcan, “Çatalhöyük Stamp Seals From 2000-2008” (Ed. I. Hodder), Substantive Technologies At Çatalhöyük – Reports From 2000-2008 Seasons, Çatalhöyük Research Project Series Vol. 9, British Institute At Ankara, London, 235-246.
  47. TÜRKCAN 2006: A. U. Türkcan, “Some remarks on Çatalhöyük stamp seals” (Ed. I. Hodder), Changing Materialities at Çatalhöyük: Reports from the 1995–99 Seasons, McDonald Institute, Cambridge, 175-185.
  48. TÜYSÜZ et al. 2024: B. Tüysüz, I. Demirtaş, P. Çaylı, “Büyük Deller Hellenistik Dönem Seramikleri Üzerine Ön Değerlendirmeler”, Seleucia, XIV, 33-63. YENER 1993: A. K. Yener, “Göltepe Kazısı 1991 Sezonu”, 14. Kazı Sonuçları Toplantısı, I, 231-246. YILDIZ 2022: Ö. Yıldız, Neolitik Dönem Anadolu Damga Mühür Geleneği, Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bilecik. YILDIZ 2024: M. Yıldız, “Büyük Deller Kazısı 2022”, 43. Kazı Sonuçları Toplantısı (içinde), II, 409-428.