Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI Insightİnceleme sonucunda filmin Edward Hopper’ın tablolarını sinemasal bir anlatıya dönüştürdüğü ve Gérard Genette’in sınıflandırması çerçevesinde güçlü bir önmetin-hipermetin ilişkisi kurduğu sonucuna ulaşılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Görsel kültürün günümüzde oldukça farklı biçimlerinin ortaya çıkmasıyla sanatlar arası ilişkiler biçimsel ve anlamsal düzeyde etkileşim içerisinde girmiştir. Metinlerarasılık olarak da değerlendirilen bu etkileşim biçimi sadece yazılı metinlerle kalmamış, farklı sanat dalları arasında da anlam alışverişini mümkün kılmıştır. Julia Kristeva’nın ortaya attığı metinlerarasılık kavramı, görsel yapıtta ya da filmlerde yer alan göndermelerle de açıklanabilir. Gérard Genette’in kavramsallaştırmasıyla bu göndermeler sistematik hale getirilmiş ve özellikle önmetin ve hipermetin kavramları bir metnin başka bir metni dönüştürme biçimini somutlaştırmak için kullanılmıştır. Bu anlamda sinema ve resim ilişkisi de bu kuramsal çerçevenin kullanım alanları içerisine girmektedir. Sinema var olduğundan bu yana resim estetiğinden önemli ölçüde faydalanmış, kadraj, kompozisyon, ışık ve renk gibi unsurlar üzerinden bu diyalog sürmüştür. Özellikle çağdaş sinema belirli ressamların eserlerini sinematik anlayışla işlemiştir. Bu kapsamda Edward Hopper, sinema ile resim arasındaki ilişkinin görsel ve estetik açıdan en etkili referans isimlerinden biri olarak ele alınabilir. Hopper resimlerinde gündelik yaşamın sıradan izlerini taşırken, genellikle yalnız bireyler üzerinden durağan bir atmosfer oluşturur. Buna göre çalışmanın amacı Gustav Deutsch’un Shirley: Gerçekliğin Kehanetleri (2013) adlı filminin metinlerarasılık kuramı bağlamında Edward Hopper’a ait tablolarla kurduğu görsel ve anlatısal ilişkisini ortaya koymaktır. Çalışma, örneklem olarak seçilen filmi hipermetin, Edward Hopper’ın tablolarını ise önmetin olarak ele almaktadır. Film sahneleri arasındaki ilişkiler değerlendirilerek metinlerarasılığın görsel ve anlatı düzeyinde nasıl kurulduğu nitel metin çözümlemelerinden biri olan betimsel analiz yöntemiyle incelemiştir. İnceleme sonucunda filmin Edward Hopper’ın tablolarını sinemasal bir anlatıya dönüştürdüğü ve Gérard Genette’in sınıflandırması çerçevesinde güçlü bir önmetin-hipermetin ilişkisi kurduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Abstract
With the emergence of many different forms of visual culture today, interdisciplinary relationships between the arts have interacted at both formal and semantic levels. This form of interaction, also considered intertextuality, has not been limited to written texts but has also made possible the exchange of meaning between different art forms. The concept of intertextuality, introduced by Julia Kristeva, can also be explained through references found in visual works or films. With Gérard Genette's conceptualization, these references have been systematized, and the concepts of hypotext and hypertext have been used to concretize how one text transforms another. In this sense, the relationship between cinema and painting also falls within the scope of this theoretical framework. Since its existence, cinema has significantly benefited from the aesthetics of painting, and this dialogue has continued through elements such as framing, composition, light, and color. Contemporary cinema, in particular, has processed the works of certain painters with a cinematic understanding. In this context, Edward Hopper can be considered one of the most influential reference figures in the visual and aesthetic relationship between cinema and painting. Hopper's paintings, while reflecting the mundane traces of everyday life, generally create a static atmosphere through solitary individuals. Accordingly, the aim of this study is to reveal the visual and narrative relationship between Gustav Deutsch's film Shirley: Visions of Reality (2013) and Edward Hopper's paintings within the context of intertextuality theory. The study treats the film as hypertext and Edward Hopper's paintings as pretext. By evaluating the relationships between the film scenes, the study examines how intertextuality is established at the visual and narrative levels using descriptive analysis, a qualitative text analysis method. The analysis concludes that the film transforms Edward Hopper's paintings into a cinematic narrative and establishes a strong pretext-hypertext relationship within the framework of Gérard Genette's classification.