KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Karaelmas Fen ve Mühendislik Dergisi / 2026 / Cilt: 16 Sayı: 2

Karacaören II Baraj Gölü (Türkiye)’nde fizikokimyasal parametrelerin ve su kalite indeksinin (WQI) mevsimsel değişimi

Seasonal variations of physicochemical parameters and the water quality index (WQI) in Karacaören II Dam Lake (Türkiye)

Selda Tekin Özan(Süleyman Demirel Üniversitesi)0000-0002-8756-8859
Sayfa
166–180
Yayın Tarihi
2026-07-24
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

WQI sonuçlarına göre göl suyunun mükemmel su sınıfında yer aldığı belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Karacaören II Baraj Gölü Türkiye’nin güneybatısında yer almaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nisan 2023 ve Ocak 2024 arasında mevsimsel olarak yapılan bu çalışmada Karacaören II Baraj Gölü’nün su kalitesinin Su Kalite İndeksi (WQI) ve bazı istatistiksel yöntemler kullanılarak belirlenmesi amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:WQI sonuçlarına göre göl suyunun mükemmel su sınıfında yer aldığı belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2023 Verileri
⚙️Değişkenler:İçme suyu standartları · limnoloji · Pearson korelasyon analizi

Özet

Karacaören II Baraj Gölü Türkiye’nin güneybatısında yer almaktadır. Nisan 2023 ve Ocak 2024 arasında mevsimsel olarak yapılan bu çalışmada Karacaören II Baraj Gölü’nün su kalitesinin Su Kalite İndeksi (WQI) ve bazı istatistiksel yöntemler kullanılarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Gölden alınan su örneklerinde sıcaklık, pH, elektriksel iletkenlik, çözünmüş oksijen, oksijen doygunluğu, biyokimyasal oksijen ihtiyacı, klorür, sülfat, orto-fosfat fosforu, amonyum azotu ve nitrat azotu değerleri ölçülmüştür. Sonuçların değerlendirilmesi için WQI, Pearson Korelasyon Analizi ve Duncan Çoklu Karşılaştırma Testi yapılmıştır. Sonuçlar ulusal ve uluslararası kuruluşlar tarafından verilen içme suyu ve su kalitesi standart değerleri ile kıyaslanmış ve göl suyunun kalite sınıfları belirlenmiştir. Göl suyu, su sıcaklığı, pH, biyolojik oksijen ihtiyacı, klorür, sülfat ve elektriksel iletkenlik değerlerine göre tüm mevsimlerde I. kalite sınıfında yer almıştır. Oksijen doygunluğu değerlerine göre yaz mevsiminde III. kalite, diğer mevsimlerde ise II. kalite sınıfında olduğu belirlenmiştir. Nitrat azotu konsantrasyonlarına göre kış mevsiminde II. kalite, diğer mevsimlerde ise I. kalite sınıfında yer alırken, çözünmüş oksijen düzeyleri tüm mevsimlerde II. kalite su sınıfını göstermiştir. Göl suyunda ölçülen fizikokimyasal parametrelerin Avrupa Birliği (EU), Çevre Koruma Ajansı (EPA), Dünya Sağlık Örgütü (WHO), Türk Standardları Enstitüsü (TSE)’nün belirlediği içme suyu standartlarına göre kabul edilebilir değerler içerisinde olduğu belirlenmiştir. WQI sonuçlarına göre göl suyunun mükemmel su sınıfında yer aldığı belirlenmiştir.

Abstract

Karacaören II Dam Lake is located in southwestern Türkiye. This study, conducted seasonally between April 2023 and January 2024, aimed to determine the water quality of Karacaören II Dam Lake using the Water Quality Index (WQI) and some statistical analyses. In the water samples collected from the lake, temperature, pH, electrical conductivity, dissolved oxygen, oxygen saturation, biochemical oxygen demand, chloride, sulfate, orthophosphate phosphorus, ammonium nitrogen, and nitrate nitrogen values were measured. In order to evaluate the results, WQI, Pearson Correlation Analysis, and Duncan Multiple Comparison Test were performed. The results were compared with drinking water and water quality standard values established by national and international organizations, and the quality classes of the lake water were determined. The lake water was classified as Class I in all seasons based on water temperature, pH, biochemical oxygen demand, chloride, sulfate, and electrical conductivity values. According to oxygen saturation values, it was classified as Class III in summer and Class II in the other seasons. Based on nitrate nitrogen concentrations, the water was classified as Class II in winter and Class I in the remaining seasons, while dissolved oxygen levels indicated Class II water quality in all seasons. The physicochemical parameters measured in the lake water were within acceptable limits according to the drinking water standards specified by the European Union (EU), Environmental Protection Agency (EPA), World Health Organization (WHO), and Turkish Standards Institute (TS 266). According to the WQI results, the lake water falls into the excellent water class.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özan, S. T. (2026). Karacaören II Baraj Gölü (Türkiye)’nde fizikokimyasal parametrelerin ve su kalite indeksinin (WQI) mevsimsel değişimi. Karaelmas Fen ve Mühendislik Dergisi, Cilt: 16 Sayı: 2, 166–180. https://doi.org/10.7212/karaelmasfen.1943170

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (75)

  1. Abbasi, S.A. (2002). Water quality indices, state of the art report. Roorkee, India: Scientific Contribution Published, 73 s.
  2. Abbasi, T., & Abbasi, S.A. (2012). Water-quality indices: looking back, looking ahead. In T. Abbasi & S.A. Abbasi (Eds.), Water quality indices (pp. 353–356). Amsterdam, Netherlands: Elsevier.
  3. Ali, E.M., & Khairy, H.M. (2016). Environmental assessment of drainage water impacts on water quality and eutrophication level of Lake Idku, Egypt. Environmental Pollution, 216, 437–449. https://doi.org/10.1016/j.envpol.2016.05.064
  4. Alver, A., & Baştürk, E. (2019). Karasu Nehri su kalitesinin farklı su indeksleri açısından değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 23(2), 488–497. https://doi.org/10.19113/sdufenbed.528611
  5. APHA (American Public Health Association) (2017). Standard methods for the examination of water and wastewater (23rd ed.). APHA, AWWA, WPCF, Washington.
  6. Atıcı, T., Obalı, O., & Çalışkan, H. (2005). Control of water pollution and phytoplanktonic algal flora in Bayındır Dam Reservoir (Ankara). Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 22(1–2), 79–82.
  7. Bakioğlu-Acar, B. (2026). Kovada Gölü ve Kovada Kanalı (Isparta)’nın makrofit florası, ekolojik kalite, ağır metal riskleri ve fitoremediasyon potansiyelinin değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, 398 s.
  8. Bhateria, R., & Jain, D. (2016). Water quality assessment of lake water: a review. Sustainable Water Resources Management, 2, 161–173. https://doi.org/10.1007/s40899-015-0014-7
  9. Boyd C.E. (1990). Water quality in ponds for aquaculture. Auburn: Alabama Agricultural Experiment Station, Auburn University. 482 s.
  10. Brown, R.M., McClelland, N.I., Deininger, R.A., & O’Connor, M.F. (1972). A water quality index: crashing the psychological barrier. In W.A. Thomas (Ed.), Indicators of environmental quality (pp. 173–182). Heidelberg, Germany: Springer. https://doi.org/10.1007/978-1-4684-2856-8_15
  11. Brown, R.M., McClelland, N.I., Deininger, R.A., & Tozer, R.G. (1970). A water quality index: do we dare? Water and Sewage Works, 117(10), 339–343.
  12. Bulut, C., Atay, R., Uysal, K., & Köse, E. (2011). Karakuyu Gölü (Afyon) yüzey suyu kalitesindeki mevsimsel değişimlerin değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 24, 1–8.
  13. Chapman, D. (1996). Water quality assessments. UNESCO/WHO/UNEP. CRC Press, 60 p. Chaturvedi, M.K., & Bassin, J.K. (2009). Assessing the water quality index of water treatment plant and bore wells in Delhi, India. Environmental Monitoring and Assessment, 163(1–4), 449–453. https://doi.org/10.1007/s10661-009-0848-2
  14. Chen, M., Li, X.H., He, Y.H., Song, N., Cai, H.Y., Wang, C., & Jiang, H.L. (2016). Increasing sulfate concentrations result in higher sulfide production and phosphorous mobilization in a shallow eutrophic freshwater lake. Water Research, 96, 94–104. https://doi.org/10.1016/j.watres.2016.03.030
  15. Cude, C. (2001). Oregon water quality index: a tool for evaluating water quality management effectiveness. Journal of the American Water Resources Association, 37(1), 125–137. https://doi.org/10.1111/j.1752-1688.2001.tb05480.x
  16. Cüce, H., Kalıpcı, E., Taş, B., & Yılmaz, M. (2020). Rakım farklılığı nedeniyle oluşan meteorolojik değişimlerin su kalitesine olan etkilerinin CBS ile değerlendirilmesi: morfolojik olarak farklı iki göl için bir karşılaştırma. Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi, 10(1), 1–26. https://doi.org/10.31466/kfbd.649297
  17. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı (2025). Su kirliliği kontrol yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair yönetmelik. Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2025/10/20251023-3.htm (Erişim tarihi: 10 Ocak 2026).
  18. Debels, P., Figueroa, R., Urrutia, R., Barra, R., & Niell, X. (2005). Evaluation of water quality in the Chillán River (Central Chile) using physicochemical parameters and a modified water quality index. Environmental Monitoring and Assessment, 110, 301–322. https://doi.org/10.1007/s10661-005-8064-1
  19. Demir, H. (2011). Tarımsal kaynaklı nitrat kirliliği ve olumsuz etkileri. Uluslararası Katılımlı I. Ali Numan Kıraç Tarım Kongresi ve Fuarı, Eskişehir, Türkiye.
  20. Demirkıran, E., & Tekin-Özan, S. (2025). Karakuyu Gölü (Afyonkarahisar) su kalitesinin bazı indeks ve istatistiksel analizler kullanılarak belirlenmesi. LimnoFish, 11(1), 38–54. https://doi.org/10.17216/limnofish.1495007 Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (2024). Karacaören-2 Barajı ve hidroelektrik santrali. https://www.dsi.gov.tr
  21. Duncan, D.B. (1955). Multiple range and multiple F tests. Biometrics, 11(1), 1–42. https://doi.org/10.2307/3001478
  22. Ersoy, A.F., & Tonde, B.S. (2025). Ordu ili yüzey suyu kaynaklarının kalitesinin farklı su kalite indeksleri ile değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 15(3), 854-865. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.1654193
  23. EU (European Union) (2020). Directive (EU) 2020/2184 of the European Parliament and of the Council of 16 December 2020 on the quality of water intended for human consumption. Erişim adresi: https://eur-lex.europa.eu/eli/dir/2020/2184/oj/eng (Erişim tarihi: 22 Ocak 2026).
  24. Fisher, R.A. (1928). The general sampling distribution of the multiple correlation coefficient. Proceedings of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences, 121(788), 654–673. https://doi.org/10.1098/rspa.1928.0224
  25. Gleick, P.H. (1996). Basic water requirements for human activities: meeting basic needs. Water International, 21(2), 83–92. https://doi.org/10.1080/02508069608686494
  26. Göksu, M.Z.L. (2014). Su kirliliği. Ankara: Akademisyen Kitabevi, 200 s.
  27. Gölbaşı, S., & Şen, B. (2019). Atatürk Baraj Gölü’ne dökülen Kahta Çayı’nın (Adıyaman) su kalitesi. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 36(4), 337–346. https://doi.org/10.12714/egejfas.36.4.04
  28. Gültekin, F., & Hatipoğlu Temizel, E. (2025). Atasu Barajı havzasının (Maçka-Trabzon) su kalitesi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 31(2), 288-301. https://doi.org/10.5505/pajes.2024.65712
  29. Gümüş, N.E. (2021). Akarçay Akarsuyu (Afyonkarahisar) su kalitesi ve ağır metal kirliliğinin belirlenmesi. Anadolu Çevre ve Hayvancılık Bilimleri Dergisi, 6(1), 120–127. https://doi.org/10.35229/jaes.839147 Gümüş, N.E., & Akköz, C. (2020). Eber Gölü (Afyonkarahisar) su kalitesinin araştırılması. LimnoFish, 6(2), 153–163. https://doi.org/10.17216/limnofish.638567
  30. Horton, R.K. (1965). An index number system for rating water quality. Journal of the Water Pollution Control Federation, 37, 300–306.
  31. Imneisi, I.B., & Aydın, M. (2016). Water quality index (WQI) for main source of drinking water (Karaçomak Dam) in Kastamonu City, Türkiye. Journal of Environmental & Analytical Toxicology, 6(5), 1–8. https://doi.org/10.4172/2161-0525.1000407
  32. Jindal, R., Thakur, R.K., Singh, U.B., & Ahluwalia, A.S. (2014). Phytoplankton dynamics and water quality of Prashar Lake, Himachal Pradesh, India. Sustainable Water Quality and Ecology, 3–4, 101–113. https://doi.org/10.1016/j.swaqe.2014.12.003
  33. Kalff, J. (2002). Limnology: inland water ecosystems. New Jersey: Prentice Hall, 592 p.
  34. Kangabam, R.D., Bhoominathan, S.D., Kanagaraj, S., & Govindaraju, M. (2017). Development of a water quality index (WQI) for the Loktak Lake in India. Applied Water Science, 7, 2907–2918. https://doi.org/10.1007/s13201-017-0579-4
  35. Khan, A.A., Paterson, R., & Khan, H. (2003). Modification and application of the CCME WQI for the communication of drinking water quality data in Newfoundland and Labrador. 38th Central Symposium on Water Quality Research, Burlington, Canada.
  36. Kocataş, A. (2008). Ekoloji çevre biyolojisi (10. Baskı). İzmir: Ege Üniversitesi Fen Fakültesi Ders Kitapları Serisi, 585 s.
  37. Kutlu, B., Sesli, A., Tepe, R., & Mutlu, E. (2015). Assessment of physico-chemical water quality of Birecik Dam, Şanlıurfa, West East Region, Turkey. Turkish Journal of Agriculture - Food Science and Technology, 3(7), 623–628. https://doi.org/10.24925/turjaf.v3i7.623-628.423
  38. Kükrer, S., & Mutlu, E. (2019). Assessment of surface water quality using water quality index and multivariate statistical analysis in Saraydüzü Dam Lake, Turkey. Environmental Monitoring and Assessment, 191(2), 1–16. https://doi.org/10.1007/s10661-019-7197-6
  39. Lumb, A., Sharma, T.C., & Bibeault, J.F. (2011). A review of genesis and evolution of water quality index (WQI) and some future directions. Water Quality, Exposure and Health, 3, 11–24. https://doi.org/10.1007/s12403-011-0040-0
  40. Nisbet, M., & Verneaux, J. (1970). Composants chimiques des eaux courantes: discussion et propositions des classes en tant que base d’interprétation des analyses chimiques. Annales de Limnologie, 6(2), 161–190.
  41. Odioko, E., & Becer, Z.A. (2025). Evaluation of the seasonal changes associated with the water quality of Karacaören I Dam Lake using water quality index (WQI) method. Aquaculture Studies, 25(6), 335–344. https://doi.org/10.4194/AQUAST2446
  42. Odum, E.P., & Barrett, G.W. (2008). Ekolojinin temel ilkeleri. Ankara: Palme Yayıncılık, 624 s.
  43. Özçelik, Ş., & Tekin-Özan, S. (2024). Evaluation of selected heavy metal and selenium pollution in water and sediments of Lake Eğirdir (Isparta/Türkiye) using statistical analysis and pollution indices. Oceanological and Hydrobiological Studies, 53(2), 186–207. https://doi.org/10.26881/oahs-2024.2.09
  44. Özer, Ç., & Köklü, R. (2019). Aşağı Sakarya Nehri su kalitesinin sulama suyu açısından değerlendirilmesi. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 5(2), 237–246. https://doi.org/10.21324/dacd.483146
  45. Pearson, K. (1992). On the criterion that a given system of deviations from the probable in the case of a correlated system of variables is such that it can be reasonably supposed to have arisen from random sampling. In S. Kotz & N.L. Johnson (Eds.), Breakthroughs in statistics volume II: methodology and distribution. New York: Springer, 628 s.
  46. Sancer, O., & Tekin-Özan, S. (2016). Seasonal changes of metal accumulation in water, sediment and Phragmites australis (Cav.) Trin. ex Steudel growing in Lake Kovada (Isparta, Türkiye). Süleyman Demirel Üniversitesi Journal of Science, 11(2), 45-60.
  47. Stumm, W., & Morgan, J.J. (1996). Aquatic chemistry: chemical equilibria and rates in natural waters. New York: Wiley-Interscience, 1005 p.
  48. Sutadian, A.D., Muttil, N., Yılmaz, A.G., & Perera, B.J.C. (2016). Development of water quality indices: a review. Environmental Monitoring and Assessment, 188, 58. https://doi.org/10.1007/s10661-015-5050-0
  49. Şener, E., Şener, Ş., & Bulut, C. (2023). Assessment of heavy metal pollution and quality in lake water and sediment by various index methods and GIS: a case study in Beyşehir Lake, Turkey. Marine Pollution Bulletin, 192, 115101. https://doi.org/10.1016/j.marpolbul.2023.115101
  50. Şener, Ş., & Şener, E. (2022). Tavşanlı (Kütahya) Ovası yüzey sularının hidrojeokimyası ve su kalite indeks (WQI) yöntemi ile su kalitesinin değerlendirilmesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 10(2), 380–391. https://doi.org/10.21923/jesd.1017100
  51. Taner, M.Ü. (2007). Development of water quality index as a sustainability indicator in Küçükçekmece watershed, Istanbul. Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi, 114 s.
  52. Tanyolaç, J. (2009). Limnoloji: tatlı su bilimi (5. Baskı). Ankara: Hatiboğlu Yayıncılık, 294 s.
  53. Tarım ve Orman Bakanlığı (2023). Yerüstü su kalitesi yönetmeliğinde değişiklik yapılmasına dair yönetmelik. Erişim adresi: https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2021/06/20210616-1.htm (Erişim tarihi: 10 Ocak 2026).
  54. Taş, B. (2011). Gaga Gölü (Ordu, Türkiye) su kalitesinin incelenmesi. Karadeniz Fen Bilimleri Dergisi, 2(1), 43–61.
  55. Taş, B., Aydın, G., & Tepe, Y. (2021a). Surface water quality assessment using water quality index and multivariate statistical methods. Environmental Monitoring and Assessment, 193, 87. https://doi.org/10.1007/s10661-021-08843-8
  56. Taş, B., Yılmaz, Ö., & Ustaoğlu, F. (2021b). Ilıman bir Türkiye nehir havzasında dere su kalitesinin çok değişkenli analiz ve biyolojik yaklaşımlarla değerlendirilmesi. Acta Aquatica Turcica, 17(1), 34–55. https://doi.org/10.22392/actaquatr.751773
  57. Tekin-Özan, S., Tunç, M., & Bakioğlu-Acar, B. (2024). Evaluation of heavy metals and selenium pollution in Karataş Lake (Burdur/Turkey) using various pollution indices and statistical analysis. Marine Pollution Bulletin, 199, 115927. https://doi.org/10.1016/j.marpolbul.2023.115927
  58. Temponeras, M., Kristiansen, J., & Moustaka-Gouni, M. (2000). Seasonal variation in phytoplankton composition and physical-chemical features of the shallow Lake Doirani, Macedonia, Greece. Hydrobiologia, 424(1), 109–122. https://doi.org/10.1023/A:1003909229980
  59. Tepe, Y. (2009). Reyhanlı Yenişehir Gölü (Hatay) su kalitesinin belirlenmesi. Ekoloji, 18(70), 38–46. https://doi.org/10.5053/ekoloji.2009.706
  60. Tokatlı, C. (2020). Water quality assessment of Ergene River Basin using multivariate statistical analysis. LimnoFish, 6(1), 38–46. https://doi.org/10.17216/limnofish.524036
  61. Tunç, M. (2025). Işıklı (Çivril) ve Gökgöl Sulak Alanı (Denizli)’nın makrofit florası, ekolojik kalite, ağır metal riskleri ve fitoremediasyon potansiyelinin değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, 526 s.
  62. TSE (Türk Standardları Enstitüsü) (2005). Sular - insani tüketim amaçlı sular - TS266. Ankara: Türk Standardları Enstitüsü, 20 s.
  63. Uddin, G.M., Nash, S., & Olbert, A.I. (2021). A review of water quality index models and their use for assessing surface water quality. Ecological Indicators, 122, 107218. https://doi.org/10.1016/j.ecolind.2020.107218
  64. Ulusoy, M. (2023). Aksu Çayı üst havzası yüzey sularının hidrojeokimyasal özellikleri ve su kalitesinin belirlenmesi. Doktora Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, 254 s.
  65. UNESCO (2020). The United Nations world water development report 2020: water and climate change. UNESCO Publishing. https://unesdoc.unesco.org/
  66. EPA (United States Environmental Protection Agency) (2018). 2018 edition of the drinking water standards and health advisories tables. Erişim adresi: https://www.epa.gov/system/files/documents/2022-01/dwtable2018.pdf (Erişim tarihi: 22 Ocak 2026).
  67. United States Geological Survey (2023). How much water is there on Earth? https://www.usgs.gov/water-science-school/science/how-much-water-there-earth
  68. UN-Water (2018). Sustainable development goal 6: synthesis report on water and sanitation 2018. https://www.unwater.org/
  69. Ünlü, A., Çoban, F., & Tunç, M.S. (2008). Hazar Gölü su kalitesinin fiziksel ve inorganik-kimyasal parametreler açısından incelenmesi. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, 23(1), 119–127.
  70. Varol, M. (2020). Spatio-temporal changes in surface water quality and sediment phosphorus content of a large reservoir in Turkey. Environmental Pollution, 259, 113860. https://doi.org/10.1016/j.envpol.2019.113860
  71. Varol, S., & Ulusoy, M. (2023). Karacaören Baraj Gölleri ve çevresi için standartlaştırılmış yağış indeksi (SYİ) yöntemi ile kuraklık sınıflaması ve etkisinin belirlenmesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 11(3), 1142–1153.
  72. Wetzel, R.G. (2001). Limnology. United States: Academic Press, 1006 s.
  73. WHO (World Health Organization) (2022). Guidelines for drinking-water quality (4th ed., incorporating the first addendum). Erişim adresi: https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/254637/9789241549950-eng.pdf?sequence=1 (Erişim tarihi: 03 Temmuz 2024).
  74. Wu, Z., Wang, X., Chen, Y., Cai, Y., & Deng, J. (2018). Assessing river water quality using water quality index in Lake Taihu Basin, China. Science of the Total Environment, 612, 914–922. https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2017.08.293
  75. Xiao, J., Wang, L., Deng, L., & Jin, Z. (2019). Characteristics, sources, water quality and health risk assessment of trace elements in river water and well water in the Chinese Loess Plateau. Science of the Total Environment, 650, 2004–2012. https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2018.09.322