Dergiler / Diyanet İlmi Dergi / 2021 / Cilt: 57 - Sayı: 1

ASHÂBDAN BAZI KİMSELERİN TEBÛK SEFERİ DÖNÜŞÜNDE HZ. PEYGAMBER’E KARŞI SUİKAST GİRİŞİMİNDE BULUNDUKLARI İDDİASINA DAİR MÜLAHAZALAR

REMARKS REGARDING THE ALLEGATION THAT SOME OF THE COMPANIONS ATTEMPTED TO ASSASSINATE PROPHET MUHAMMAD (SAW) ON THE RETURN OF THE TABUK CAMPAIGN

Sayfa
403–434
Yayın Tarihi
2021-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öte yandan mezkûr suikast girişiminin ashâb tarafından değil; bazı temel kaynaklarda yer aldığı üzere münafıklarca gerçekleştirildiği yönündeki bilginin tarihî açıdan sıhhatinin ortaya konulması amaçlanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Peygamber, 610 yılında Hira Mağarası’ndaki ilk vahiyle birlikte Allah’tan aldığı emir ve yasakları insanlara tebliğ etmeye başlamıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak o, peygamberlik vazifesini ifa etmeye başladığı andan itibaren başta Mekkeli müşrikler olmak üzere Yahudiler ve Hristiyanlar gibi farklı inanç topluluklarının düşmanca tavırlarıyla karşılaşmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Öte yandan mezkûr suikast girişiminin ashâb tarafından değil; bazı temel kaynaklarda yer aldığı üzere münafıklarca gerçekleştirildiği yönündeki bilginin tarihî açıdan sıhhatinin ortaya konulması amaçlanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hz. Peygamber · Ashâb · Tebûk

Özet

Hz. Peygamber, 610 yılında Hira Mağarası’ndaki ilk vahiyle birlikte Allah’tan aldığı emir ve yasakları insanlara tebliğ etmeye başlamıştır. Ancak o, peygamberlik vazifesini ifa etmeye başladığı andan itibaren başta Mekkeli müşrikler olmak üzere Yahudiler ve Hristiyanlar gibi farklı inanç topluluklarının düşmanca tavırlarıyla karşılaşmıştır. Bazen bu düşmanlıklar, sözlü hakaretlerin ötesine geçerek fiilî saldırılara dönüşürken bazen suikastlar aracılığıyla onu ortadan kaldırma girişimleri şeklinde tezahür etmiştir. Bu bağlamda temel kaynaklara göre, yirmi üç yıllık nübüvveti süresince Hz. Peygamber’e pek çok defa suikast girişiminde bulunulmuştur. Bunlardan biri de hicretin 9. yılında Tebûk Seferi dönüşünde gerçekleştirilen teşebbüstür. Ancak bu olayı, diğerlerinden ayıran husus, bir kısım çevrelerce bu girişimin "ashâbdan bazı kimseler" tarafından yapıldığı iddiasıdır. Bu çalışmada söz konusu iddianın kaynağı ve temel siyer-megâzî ve tarih eserlerinde yer alan bilgiler açısından değeri irdelenecektir. Öte yandan mezkûr suikast girişiminin ashâb tarafından değil; bazı temel kaynaklarda yer aldığı üzere münafıklarca gerçekleştirildiği yönündeki bilginin tarihî açıdan sıhhatinin ortaya konulması amaçlanmaktadır.

Abstract

With the first revelation in Hira Cave in 610, Prophet Muhammad (saw) started to convey the orders and prohibitions he received from Allah (swt). However, from the moment he started performing his duty of prophethood, he faced the hostile attitudes of different faith groups such as Jews and Christians, especially the Meccan polytheists. Sometimes these hostilities went beyond verbal insults and turned into actual attacks, sometimes as attempts to eliminate him through assassinations. In this context, according to the basic sources, many attempts were made to assassinate Prophet Muhammad (saw) during his twenty-three years of prophethood. One of them is the attempt made on the return of Tabûk Campaign in the 9th year of the Migration (Hijra). However, the point that distinguishes this incident from other similarities is the claim by some circles that this attempt was made by "some people from the Companions". In this study, the basis of the aforementioned claim and its value in terms of the information contained in basic siyer-megazî and historical works will be examined. On the other hand, it is aimed to reveal the historical validity of the information that the assassination attempt was not carried out by the Companions, but by hypocrites as stated in some basic sources.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

AKDOĞAN, M. N. (2021). ASHÂBDAN BAZI KİMSELERİN TEBÛK SEFERİ DÖNÜŞÜNDE HZ. PEYGAMBER’E KARŞI SUİKAST GİRİŞİMİNDE BULUNDUKLARI İDDİASINA DAİR MÜLAHAZALAR. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 57 - Sayı: 1, 403–434. https://ajindex.com/articles/115213

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah Ahmed b. Muhammed eş-Şeybânî. Müsnedu el-İmam Ahmed b. Hanbel. 50 Cilt. Beyrût: Müessesetü’r-Risâle, 2001. Ayyâşî, Muhammed b. Mes‘ûd. Tefsîrü’l-Ayyâşî. 2 Cilt. Beyrût: Müessesetü’l- A‘lemî, 2010. Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdülkâhir b. Tâhir b. Muhammed Temîmî Abdülkâhir. el-Fark beyne’l-fırak ve beyânü’l-fırkati’n-nâciye minhum. Beyrût: Dârü’l-Âfâki’l-Cedîde, 1977.
  2. Bakkal, Ali. "Hz. Peygamber’in Düşmanlarından Korunması". Diyanet İlmî Dergi 56/2 (15 Haziran 2020), 245-274. Belâzürî, Ebü’l-Abbâs Ahmed b. Yahyâ b. Câbir. Ensâbü’l-eşrâf. 13 Cilt. Beyrût: Dârü’l-Fikr, 1996. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali. Delâilü’n-nübüvve ve ma’rifetu ahvâli sâhibi’ş-şerîa. 7 Cilt. Beyrût: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1988. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali. es-Sünenü’l-kübrâ. 10 Cilt. Beyrût: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed. Müsned (el-Bahru’z-Zahhâr). 18 Cilt. Medine: Mektebetü’l-ulûm ve’l-hikem, 2009. Bihbehânî, Muhammed Bâkır el-Vahîd. et-Ta’lîka alâ Menheci’l-mekâl. b.y.: y.y., ts. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm Cu’fî. Sahîhü’l- Buhârî. Dımaşk: Dâru Tavki’n-Necât, 1422. Burkaî, Ebu’l-Fazl İbnü’r-Rızâ. Kesrü’s-sanem. Ammân: Dârü’l-Beyârık, 1999.
  3. Çelebi, İlyas. "Nazzâm". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Erişim 22 Aralık 2020. https://İslâmansiklopedisi.org.tr/nazzam Ebû Nuaym el-İsfahânî, Ahmed b. Abdullah b. İshâk. Ma’rife tü’s-sahâbe. 7 Cilt. Riyâd: Dârü’l-Vatan, 1998.
  4. Erul, Bünyamin. "Huzeyfe b. el-Yemân ve Sır Katipliği". İslâmiyât 10/3 (2007), 153-175.
  5. Hamidullah, Muhammed. İslâm Peygamberi: Hayatı ve Eseri. çev. Mehmet Yazgan. İstanbul: Beyan Yayınları, 2004.
  6. Hizmetli, Sabri. İslâm Tarihi: -İlk Dönem-. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2019. Irâkî, Ebü’l-Fazl Zeynüddîn Abdürrahîm b. Hüseyin el-. Zeylu Mîzâni’l- i’tidâl. Beyrût: Dârü’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1995.
  7. İbn Abdilberr, Ebû Ömer Cemâleddîn Yûsuf b. Abdullah el-Kurtubî en-Nemerî. el-İstîâb fî ma’rifeti’l-ashâb. 4 Cilt. Beyrût: Dârü’l-Cîl, 1992. İbn Dâvûd el-Hillî, Takıyyüddin el-Hasan b. Ali. Kitâbü’r-Ricâl. Tahrân: İntişarat-ı Danişgâh-i Tahrân, 2005. İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahmân b. Muhammed. el-Cerh ve’t-ta‘dîl. 9 Cilt. Beyrut: Dâru ihyâi’t-türâsi’l-Arabî, 1952. İbn Ebî Şeybe, Ebû Bekr Abdullah b. Muhammed b. İbrâhim. el-Kitâbü’l-Musannef fi’l-ehâdîs ve’l-âsâr. 7 Cilt. Riyad: Mektebetü’r- Rüşd, 1989. İbn Ebi’l-Hadîd, Ebû Hamid İzzeddin Abdülhamid b. Hibetullah. Şerhu Nehci’l-belâga. 11 Cilt. Bağdât: Dârü’l