Dergiler / Diyanet İlmi Dergi / 2021 / Cilt: 57 - Sayı: 1

İSLÂM CEZA HUKUKU HÜKÜMLERİ BAĞLAMINDA ZİMMÎLER

DHIMMĪS IN THE CONTEXT OF ISLAMIC CRIMINAL LAW PROVISIONS

Sayfa
171–204
Yayın Tarihi
2021-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Klasik İslâm hukuku kaynaklarında zimmîlere ilişkin nakledilen “Haklarımız, hakları, yükümlülüklerimiz de yükümlülükleridir.” anlamındaki söz, bazı özel nitelikli görevler dışında zimmîlerin hak ve yükümlülükler bakımından Müslümanlarla aynı konumda değerlendirilmeleri gereğinin temel dayanağını teşkil etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Zimmîler, İslâm ülkesinin gayrimüslim vatandaşlarıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Vatandaşlık, genel anlamda ülkede ikamet edenlerin devletin idari sisteminde esas aldığı İslâm dinine inanması ya da meşru devlet düzenine bağlılık sözleşmesi ile iktisap edilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Klasik İslâm hukuku kaynaklarında zimmîlere ilişkin nakledilen “Haklarımız, hakları, yükümlülüklerimiz de yükümlülükleridir.” anlamındaki söz, bazı özel nitelikli görevler dışında zimmîlerin hak ve yükümlülükler bakımından Müslümanlarla aynı konumda değerlendirilmeleri gereğinin temel dayanağını teşkil etmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslâm Hukuku · İslâm Ceza Hukuku · Zimmî

Özet

Zimmîler, İslâm ülkesinin gayrimüslim vatandaşlarıdır. Vatandaşlık, genel anlamda ülkede ikamet edenlerin devletin idari sisteminde esas aldığı İslâm dinine inanması ya da meşru devlet düzenine bağlılık sözleşmesi ile iktisap edilmektedir. Bu itibarla ülkenin vatandaşları, Müslüman ve zimmîlerden oluşmaktadır. İslâm dinine inanmadığı halde devletle olan sözleşmelerine istinaden gayrimüslim vatandaşlar olan zimmîlere İslâm hukukunun hükümlerinin uygulanıp uygulanmaması hem pratik hem de teorik açıdan bazı soru ve sorunları beraberinde getirmektedir. Bu soru ve sorunlar, ceza hukuku hükümleri gündeme geldiğinde daha da yoğunlaşmaktadır. Zira zimmînin inancına göre suç ya da yasak olarak nitelendirilemeyecek bazı eylemler İslâm hukuku açısından suç ve yasak niteliği taşımaktadır. Tarihsel sürece bakıldığında İslâm toplumlarında zimmîlerin temel hak ve hürriyetleri bağlamında haklarını haiz bir şekilde İslâm ülkelerinde yaşadıkları görülür. Klasik İslâm hukuku kaynaklarında zimmîlere ilişkin nakledilen “Haklarımız, hakları, yükümlülüklerimiz de yükümlülükleridir.” anlamındaki söz, bazı özel nitelikli görevler dışında zimmîlerin hak ve yükümlülükler bakımından Müslümanlarla aynı konumda değerlendirilmeleri gereğinin temel dayanağını teşkil etmektedir.

Abstract

Dhimmīs are non-Muslim citizens of the Islamic country. Citizenship is acquired by the people residing in the country by the way of believing in Islam which is based on the administrative system of the state or by committing to the legitimate state order. In this respect, the citizens of the country consist of Muslims and Dhimmis. However, whether the provisions of Islamic law are applied to Dhimmis who are non-Muslim citizens based on their contracts with the state although they do not believe in Islam bring about some questions and problems both practically and theoretically. These questions and problems become more intensified when the provisions of criminal law come to the agenda. Because, according to the belief of the Dhimmis, some actions that cannot be described as crimes or prohibitions have the nature of crime and prohibition in terms of Islamic law. The security of individuals, the fulfillment of their rights and responsibilities, and the provision of justice are important and fundamental issues that the law pays attention to realize. Considering the historical process, if some partial practices are left aside in Islamic societies, it is seen that Dhimmis live in Islamic countries with their rights in the context of their fundamental rights and freedoms. As quoted in classical Islamic law sources, “Our rights, their rights, our obligations are also their obligations.”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YİĞİT, Y. (2021). İSLÂM CEZA HUKUKU HÜKÜMLERİ BAĞLAMINDA ZİMMÎLER. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 57 - Sayı: 1, 171–204. https://ajindex.com/articles/115206

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Ahmet Rıza. Mu’cemu metni’l-lüga. Beyrût: 1958.
  2. Ali, Mansûr. eş-Şerîatü’l-İslâmiyye ve’l-kânunu’d-düveliyyü’l-âmm. Kahire: y.y., 1971. Âtıfî, M. Sadık. el-İslâm ve’l-alâkâtü’d-devliyye. Beyrût: 1406/1986.
  3. Avn, Abdürrauf. el-Fennü’l-harbî fi’l-İslâm. Kahire: 1961.
  4. Bardakoğlu, Ali. “Diyet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 9/473-479. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.
  5. Bardakoğlu, Ali. “Eşkıya”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 11/463-466. İstanbul: TDV Yayınları, 1995. Behnesî, Ahmed Fethi. el-Mevsûatü’l-cinâiyye fi’l-fıkhı’l-İslâmî. Beyrut: 1991. Behnesî, Ahmed Fethi. el-Cerâim fi’l-fıkhı’l-İslâmî. Kahire: 1988.
  6. Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukukı İslâmiyye ve Istılahatı Fıkhiyye Kamusu. İstanbul: Bilmen Yayınevi, 1985. Buhûtî, Mansûr b. Yunus b. İdrîs. Keşşâfu’l-kına’ an metni’l-ıkna’. Beyrût:1982. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali er-Razî. Ahkâmu’l-Kur’ân. Beyrut: Dârü’l Fikr, 1993.
  7. Çalışkan, İbrahim. İslâm Ceza Hukukunda Gayrimüslimlerin Statüsü. Ankara: Basılmamış Doktora Tezi, 1986.
  8. Çuçak, Muhammed. “İslâm Hukuk Literatüründe Dârulislâm ve Dârulharbın Sınırları”. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/1 (2016), 205-225.
  9. Dağcı, Şamil. İslâm Ceza Hukukunda Şahıslara Karşı Müessir Fiiller. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları. 1996. Desûkî, Muhammed b. Ahmed. Hâşiyetü’d-Desûkî. by: ts. Doi, Abdurrahman I. “Non-Muslims in a Müslim State”. The Muslim World League Journal 11/4 Mekke: 1984. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî. es-Sünen. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. Ebû Yûsuf, Yakub b. İbrahim. Kitâbu’l-harâc. Kâhire: 1396. Ebû Zehra, Muhammed. el-Ukûbe fi’l-fıkhı’l-İslâmî. Kahire: ts. Erkal, Mehmet. “Cizye”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 8/42-45. İstanbul: TDV Yayınları, 1993.
  10. Eryılmaz, Bilal. Osmanlı Devleti’nde Gayrimüslim Teb’anın Yönetimi. İstanbul: 1990.
  11. Fayda, Mustafa. Hz. Ömer Zamanında Gayrimüslimler. İstanbul: M.Ü.İ.Fakültesi Yayınları, 1989. Gannûşî, Raşid. İslâm Toplumunda Vatandaşlık Hakları, trc. Abdülmecit Can. İstanbul: 1996. Gazvî, M. Selim. el-Hurriyyâtü’l-âmme. İskenderiyye: ts. Hamidullah, Muhammed. Mecmûatü’l-vesâkı’s-siyâsiyye li ahdi’n-Nebeviyye ve’l-Hılâfeti’r Râşide. Beyrût: Dar’un Nefâis, 1987. Hamidullah Muhammed. İslâm’da Devlet İdâresi. trc. Kemal Kuşçu. Ankara: ts. Haraşî, Muhammed b. Abdillah. Şerhu muhtasarı Halîl. Beyrut: Dâru’s-Sâdır, ts. Harezmî, Celâluddin b. Şemsuddin. el-Kifâye (Şerhu fethı’l-kadir ile). Beyrût: ts. Hattâb, Ebû Abdullah Muhammed el-Mağribî. Mevâhibu’l-celî