Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightGünümüze ulaşan ilk hadis kaynakları arasında kabul edilen Muvatta’da isnadı problemli Caʿfer es-Sâdık rivayetlerinin bulunması bu rivayetlerin isnad sıhhati bakımından incelenmelerinin gerekliliğini ortaya koymuştur.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makalede hicrî ikinci asrın iki önemli hadis ve fıkıh alimi Caʿfer es-Sâdık (v. 148/765) ve öğrencisi İmam Mâlik (v.179/795) arasındaki hadis rivayeti ilişkisi Muvatta’ bağlamında ele alınmıştır. Muvatta’da isnadında Caʿfer es-Sâdık’ın yer aldığı ve tamamını babası Muhammed el-Bâkır (v.114/732)’dan naklettiği 14 hadis/rivayet mevcuttur. Bunlar arasında isnadı muttasıl olmayan bu sebeple de problem arz edenler bulunmaktadır. Günümüze ulaşan ilk hadis kaynakları arasında kabul edilen Muvatta’da isnadı problemli Caʿfer es-Sâdık rivayetlerinin bulunması bu rivayetlerin isnad sıhhati bakımından incelenmelerinin gerekliliğini ortaya koymuştur. Bu araştırmanın hedefi hicrî ikinci asrın tanınmış iki alimi arasındaki hadis/rivayet bağını, bir isnad analizi denemesi çerçevesinde ortaya koymaya çalışmaktır. Araştırma sadece sened tenkidiyle sınırlandırılmıştır. Zira aynı hadisleri/rivayetleri bir de metin/muhteva tenkidine tabi tutmak bu makalenin sınırlarını aşacağından o konu başka araştırmaya/araştırmacıya bırakılmıştır. Aynı şekilde dönemin siyasî, itikâdî problem ve tartışmalarına da yer verilmemiştir.
Abstract
In this article, the hadith/narration relationship between two important hadith and fiqh scholars of the second century of Anno Hegirae (AH/Hijri), Ja‘far al-Sādiq (d. 148/765) and his student Imam Malik (d. 179/795), is discussed in the context of Muwatta'. In the Muwatta, there are 14 hadiths/narrations whose chain of transmission includes Ja‘far al-Sādiq, and which he narrated entirely from his father, Muhammad al-Baqir (d. 114/732). Among these, there are those whose chain of transmission is not continuous (muttasil) and therefore pose a problem. The presence of narrations with problematic chains of transmission (isnad) attributed to Ja'far al-Sadiq in the Muwatta, considered among the earliest hadith sources, has revealed the necessity of examining of these narrations in terms of the authenticity of their isnad.The aim of this research is to reveal the hadith/narration link between the two well-known scholars of the second century of Hijri under the framework of an attempt of isnad analysis. The research is limited only to the criticism of the isnad. Since subjecting the same hadiths / narrations to text / content criticism would exceed the limits of this article, that subject is left to another research / researcher. Similarly, the political and religious problems and debates of the period are not addressed.