Dergiler / Balıkesir Medical Journal / 2026 / Cilt: 8 Sayı: 2

HASTANE PERSONELİ EĞİTİMİNDE İHTİYAÇ TEMELLİ BİR ÇALIŞMA

A Needs-Based Study in Hospital Staff Training

Sayfa
75–81
Yayın Tarihi
2024-08-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular Toplam 130 katılımcı ile yapılan anket sonuçlarına göre, katılımcıların %25,4'ü mesleki konularda yeni bilgiye ihtiyaç duymadığını, kendini yetersiz hissetmediğini, %74,6'sı ise ihtiyaç duyduğunu belirtmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç Eğitim sürekli ve aktif bir süreçtir ve sürekliliğin sağlanması önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sağlık personelinin eğitimi verimliliği artırmak için önemlidir ve ilk koşul eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular Toplam 130 katılımcı ile yapılan anket sonuçlarına göre, katılımcıların %25,4'ü mesleki konularda yeni bilgiye ihtiyaç duymadığını, kendini yetersiz hissetmediğini, %74,6'sı ise ihtiyaç duyduğunu belirtmiştir.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:130 katılımcı
⚙️Değişkenler:Eğitim · sağlık eğitimi · kalite geliştirme

Özet

Amaç Eğitim sürekli ve aktif bir süreçtir ve sürekliliğin sağlanması önemlidir. Sağlık personelinin eğitimi verimliliği artırmak için önemlidir ve ilk koşul eğitim ihtiyaçlarının belirlenmesidir. Bu çalışmada hastanemiz çalışanlarının eğitim ihtiyaçlarının analiz edilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Balıkesir Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde, Sağlıkta Kalite Standartlarına (SKS) göre hastane çalışanlarının eğitim ihtiyaçlarını belirlemek amacıyla yapılan anket çalışmasına çalışanlar dahil edilmiştir. Bulgular Toplam 130 katılımcı ile yapılan anket sonuçlarına göre, katılımcıların %25,4'ü mesleki konularda yeni bilgiye ihtiyaç duymadığını, kendini yetersiz hissetmediğini, %74,6'sı ise ihtiyaç duyduğunu belirtmiştir. Mesleki bilgi ve eğitim, özellikle yeni bir işe başlarken talep edilen tercihlerin başında geliyor. Çalışanlar ayrıca bilgiye internetten, kurumsal eğitim programlarından, kitaplardan ulaştıklarını ve en çok kurumsal rehber ve kaynaklardan yararlandıklarını belirtmişlerdir. Kurumsal eğitim programlarında Hasta ve Çalışan Hakları, Kardiyopulmoner Resüsitasyon ve Acil durumlar ve Afet Yönetimi konuları en çok talep edilen eğitim konuları olmuştur. Sonuç olarak: Her kurum belirli periyotlarda bu değerlendirmeleri yapmalı ve buna göre eğitim vermelidir. Bu çalışmada personelimizin eğitim ve tercihleri değerlendirilmiş ve bu iyileştirme çalışmaları planlanmıştır. İhtiyaç duyulan konularda eğitimler verilmesi, özellikle mesleğe yeni başlayanlara yönelik eğitimlerde daha aktif olunması ve kurumsal rehberlerin daha sık kullanılmasının faydalı olacağı sonucuna varılmıştır.

Abstract

Objective: Education is a continuous and active process, and training of health personnel is important to improve efficiency and the first condition is the identification of training needs. Materials and Methods: In the Hospital of Balıkesir University Faculty of Medicine, employees were included in the survey study, which was conducted to determine the training needs of hospital employees according to the Quality Standards in Health (SKS). Findings: According to the survey results with 130 participants, 25.4% of the respondents said they did not need new information in professional matters, they did not feel inadequate, and 74.6% said they needed it. Professional information and training, especially when starting a new job request preferences come first. Employees also stated that they have access to information from the internet, institutional training programs, books, and are most benefited from the institutional guides and resources. In the institutional training programs, the subjects of Patient and Employee Rights, Cardiopulmonary Resuscitation (CPR), and Emergency and Disaster Management have been the most requested training subjects. Results and Conclusion: Every institution should evaluate these in certain periods and train education accordingly. In this study, the training and preferences of our staff are assessed and these improvement works are planned. It was concluded that it would be beneficial to provide training on the needed subjects, be more active in training, especially for those new to the profession, and use institutional guides more frequently.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çağlar, Y., Gülmez, K. (2024). HASTANE PERSONELİ EĞİTİMİNDE İHTİYAÇ TEMELLİ BİR ÇALIŞMA. Balıkesir Medical Journal, Cilt: 8 Sayı: 2, 75–81. https://doi.org/10.33716/bmedj.1440078

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Altındiş, S., & Ergin, A. (2018). Kalite bağlamında sağlık personeli eğitimi. Sakarya Tıp Dergisi, 8(1), 157-169. Bugdayli, G., & Akyurek, C. (2017). The views of nurses about on-the-job training activites: a sample of a university hospital. Hemşirelikte Araştırma Geliştirme Dergisi (in Turkish), 19(1), 14-25.
  2. Çelen, Ö., Karaalp, T., Kaya, S., Demir, C., Teke, A., & Akdeniz, A. (2007). The considerations about and expectations from in-service training programs of the nurses working at the intensive care units of the education hospital of Gulhane Military Medical Faculty. Gülhane Tip Dergisi, 49(1), 25.
  3. Claflin, N. (2005). Continuing education needs assessment of acute care and long-term-care nurses in a Veterans Affairs Medical Center. In (Vol. 36, pp. 263-270): SLACK Incorporated Thorofare, NJ.
  4. Duman, Ç. S., Suluhan, D., & Durduran, Y. (2016). 3-Determination of non-physician health professionals’ in-service training requirements working in primary health care agencies. Medical Journal Of Bakirkoy, 12(3), 118-123.
  5. Grubu, İ. G. İ. (2014). İş Kazaları ve İşe Bağlı Sağlık Problemleri Araştırma Sonuçları 2013. Türkiye İstatistik Kurumu, İş Gücü ve Yaşam Koşulları Daire Başkanlığı.
  6. Güngör, F. E., & Tarhan, B. (2021). Hizmet İçi Eğitim Uygulamalarında Uzaktan Eğitim Modeli: Sağlık Çalışanları Üzerinde Bir İnceleme. Balıkesir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 2(2), 97-114.
  7. Kanber, N. A., & Gürlek, Ö. (2011). Hemşirelerin Uygulanan Hizmet İçi Eğitim Programından Beklentileri ve Bu Program İle İlgili Düşünceleri. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 14(3), 52-58.
  8. Kurumu, T. r. İ. (2014). İş Kazaları ve İşe Bağlı Sağlık Problemleri Araştırma Sonuçları. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu.
  9. Özpulat, F. (2006). Sağlık Bakanlığı Ankara Dış kapı Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde Çalışmakta Olan Sağlık Personelinin Hizmet İçi Eğitim Programına İlişkin Görüşlerinin Saptanması. Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Yüksek Lisans Tezi (Danışman: Prof Dr Şevkat Bahar Özvarış).
  10. Öztürk, H. (2008). Hemşirelerin hizmet içi eğitimlerle ilgili yaşadıkları sorunlar, beklenti ve önerileri. Florence Nightingale Journal of Nursing, 16(61), 41-49.
  11. Şenviren, B. (2014). Hizmet içi eğitim, türleri ve sağlık kurumlarında hizmet içi eğitim. Beykent Üniversitesi. Taşçioğullari, B., Kiyak, M., & Çiçek, I. (2011). Evaluating efficiency of training: An application in primary health centers using multiple comparison techniques. Hospital Topics, 89(2), 27-36.
  12. Ulupınar Alıcı, S., & Hastanede, Ç. A. H. Ö. B. (2009). Uygulanan Klinik Oryantasyon Programına İlişkin Görüşleri. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim Ve Sanatı Dergisi, 2, 45.
  13. Uskun, E., Uskun, S. B., Uysalgenc, M., & Yagız, M. (2008). Effectiveness of a training intervention on immunization to increase knowledge of primary healthcare workers and vaccination coverage rates. Public health, 122(9), 949-958.
  14. Uygun, H. (2015). İnsan kaynakları yönetiminde eğitim ve geliştirme faaliyetlerinin çalışan motivasyonuna etkileri ve sağlık sektöründen bir vaka analizi İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  15. Yalın, H. İ. (2001). Hizmet içi eğitim programlarının değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 150(3), 58-68.