KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Diyanet İlmi Dergi / 2015 / Cilt: 51 - Sayı: 4

TARİHİ VE GÜNCEL BOYUTLARIYLA YUKARI ENLEMLERDE ORUÇ PROBLEMİ

THE PROBLEM OF FASTING IN THE UPPER LATITUDES FROM HISTORICAL AND CONTEMPORARY DIMENSIONS

MUSTAFA BÜLENT DADAŞ
Sayfa
11–58
Yayın Tarihi
2015-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mekke’nin iftar vakti, 45° enlem vakitleri ve bir sonraki gün oruç tutabilecek kadar yiyecek ve içecek almaya yetecek bir zamanın belirlenmesi gibi kriterler, takdiri benimseyenlerin esas aldıkları başlıca kriterlerdir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İbadetlerin kolaylıkla ve muntazam bir şekilde icra edilebilmesi için muayyen vakitler belirlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gündüz ve gece alametlerinin 24 saat zarfında zuhûr etmediği bölgelerde de oruç ve diğer ibadetler mutedil bölgelerde olduğu gibi farzdır.
💡
Sonuç & Katkı:Mekke’nin iftar vakti, 45° enlem vakitleri ve bir sonraki gün oruç tutabilecek kadar yiyecek ve içecek almaya yetecek bir zamanın belirlenmesi gibi kriterler, takdiri benimseyenlerin esas aldıkları başlıca kriterlerdir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fasting · sign · latitude

Özet

İbadetlerin kolaylıkla ve muntazam bir şekilde icra edilebilmesi için muayyen vakitler belirlenmiştir. Coğrafi koşullar sebebiyle bazı ibadetler için tayin edilen vakitlerin oluşmaması, emredilen ibadetin düşeceği anlamına gelmemelidir. Gündüz ve gece alametlerinin 24 saat zarfında zuhûr etmediği bölgelerde de oruç ve diğer ibadetler mutedil bölgelerde olduğu gibi farzdır. Gündüz süresinin 20 saati aştığı bölgelerde oruçlu geçirilecek sürenin tayini hususunda temelde iki farklı görüş oluşmuştur. Kadim fukaha ve muasır fakihlerin pek çoğu, oruç süresini tayin eden ayet ve hadislerin umûmî hitabını esas alarak orucun imsak ile güneşin batışı arasında tutulması gerektiğini savunmuşlardır. Buna mukabil muasır bazı fakihler, bu gibi bölgelerde takdire gidilmesi gerektiğini benimsemişlerdir. Takdiri benimseyen fakihler kendi aralarında esas alınacak ölçünün ne olacağı hususunda farklı kanaatlere sahip olmuşlardır. Mekke’nin iftar vakti, 45° enlem vakitleri ve bir sonraki gün oruç tutabilecek kadar yiyecek ve içecek almaya yetecek bir zamanın belirlenmesi gibi kriterler, takdiri benimseyenlerin esas aldıkları başlıca kriterlerdir

Abstract

The certain times were determined in order to perform the worships easily and regularly. The fact that not occurring of the determined time for some worships due to geographical conditions, should not mean the prescribed worship will be dropped. As in ordinary regions, the fasting and other worships are also obligatory in the regions where signs of night and day don’t emerge in 24 hours.There are basically two different views about determination of fasting times in regions where daylight exceeds 20 hours. Most of the ancient İslamic law scholars and contemporary İslamic jurists argued that the fasting time is between dawn and sunset based on the verses and hadiths that determine fasting time. Nevertheless, some contemporary Islamic jurists accepted the estimation in these areas. Islamic jurists those who

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DADAŞ, M. B. (2015). TARİHİ VE GÜNCEL BOYUTLARIYLA YUKARI ENLEMLERDE ORUÇ PROBLEMİ. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 51 - Sayı: 4, 11–58. https://ajindex.com/articles/114774

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. el-Kârî, Ali b.Sultan, Mirkâtü’l-mef âtih ve mişkâtü’l-mesâbih, Dâru’l-Fikr, Beyrut 2002. Âmilî, Muhammed b. Ali el-Mûsevî (ö. 1009), Medâriku’l-ahkâm fî şerhi şerâii‘l- ahkâm, Müessesetü Âli Beyt li İhyâi’-Turâs, Beyrut 1990. Beydâvî, Nâsuriddin, Abdullah b. Ömer, Tuhf etu’l-ebrâr şerhu mesâbihu’s-sünne, thk. Nureddin Tâlib b Vizâratü’l-Evkâf El-Kuveytiyye, Kuveyt 2012.
  2. Bigiyef, Musa Cârullah, Uzun Günlerde Oruç, sadeleştiren ve neşreden: Yusuf Ural- giray, Ankara 1975.
  3. Bilmen, Ömer Nasuhi, Büy ük İslam İlmihali, Bilmen Basım ve Yayınevi, İstanbul 1986. Buhârî, Alâuddin Abdulaziz, Keşf u’l-esrâr an usûli f ahri’l-İslam el-Pezdevî, nşr. Mu- hammed Mu’tasım el-Bağdâdî, Dâru’l-Kitâbi’l-Arabî, Beyrut 1997. Cîzâni, Muhammed b. Hüseyin, Fıkhu’n-nevâzil, Dâru ibni’l-Cevzî, Demmâm 2006. Curcânî, Ebu Yakup Yusuf b. Ali, Hizânetü’l-ekmel, Süleymaniye Ktp. Fatih bl., nr. 1627. Dâru’l-iftâ el-Mısriyye, el-Fetevâ’l-İslâmiyye, Kahire 2010, III, 239-249. Dihlevî, Alâ b. Alâ, el-Fetâvâ’t-Tâtarhâniyye, thk. Seccâd Hüseyin, Matbaatu Meclisi Dâiratu’n-Nu’maniyye, Haydarabâd ty. Ebu Gudde, Abdussettâr, “el-Hulûlu’ş-şeri’yye li’l-menâtiki’l-fâkideti liba’di evkâti’s- salat”, Meclisu’l-ift ’â ve’l-buhûs el-Avrûbbî, sy. 5, s. 291-302. Ebu Dâvud, Süleyman b. Eş’as, Sünen, thk. Şuayb Arnavût, Dâru’r-Risâle’l- Âlemiyye, Beyrut 2009. el-Mecma‘u’l-Fıkhiyyi’l-İslâmî, Karârât, Mekke 2010. el-Karârât ve’l-fetâvâ’s-sâdıra ani’l-meclisi’l-Avrubbî li’l-iftâ ve’l-buhûs, Müessesetür’r-Reyyân, Beyrut 2013. Endulusî, Ebu Hamid Muhammed b. Abdurrahim, Tuhf etu’l-elbâb ve nuhbetü’l- e’câb, thk. Ali Ömer, Mektebetu’s-Sekafeti’d-Diniyye, Kahire 2002. Ensârî, Zekeriyya b. Muhammed, Esnâ’l-metâlib şerhu Ravdu’t-tâlib, Dâru’l-kitab el-İslâmî, yy. ty. Halebî, İbrahim, Mültekâ’l-ebhur (Mecmau’l-enhur şerhiyle birlikte) Dâru’l-Kutubi’l- İlmiyye, Beyrut 1998. Halebî, İbrahim, Gunyetü’l-mümtelî şerhü münyeti’l-musallî, Dersaadât, İstanbul ty. Hamevî, Şihâbuddin Ebu Abdullah Yâkut, Mu’cemu’l-buldân, Dâru Sâdr, Beyrut 1995.
  4. Hamidullah, Muhammed, İslam’a Giriş (tercüme: Kemal Kuşçu), Ahmed Said Mat- baası, İstanbul 1965., “Ârâu Kâtip Çelebî fî ba’di mesâili’l-fıkhiyyeti’l-müteessirati bi ilmi’l- hey’eti’l-cedîd”, İslam Tetkikleri Enstitüsü Dergisi, Edebiyat Fakültesi Bası- mevi, İstanbul 1971, s. 153-215. Hancî, Celâleddin “Mevâkitu’l-ibâdât fî hutûti’l-ardi’l-kebîrati mukarebe felekiy- yeten şer’iyyeten cedîdeten”, E’malü mu’temeri’l-imârâti’l-f elekî’s-sânî Sem- pozy umu, (30 Mayıs-4 Haziran 2010), Mat