Dergiler / Diyanet İlmi Dergi / 2020 / Cilt: 56 - Sayı: 4

EBÛ HANÎFE’NİN SORULARI

THE QUESTIONS OF ABŪ HANĪFA

Sayfa
1349–1404
Yayın Tarihi
2020-12-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Makale, Ebû Hanîfe’nin sorularının, hukukun çeşitli konularını ele alan yapılandırılmış hukukî soruların geliştirilmesinde en açık nedensel etkiye sahip olduğu sonucuna varırken, rakip hukuk çevrelerinin sadece Ebû Hanîfe’nin sorularını taklit etmekle kalmayıp, daha ziyade kendi yasal proje anlayışlarını yansıtan sorular geliştirdiğini vurgulamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale, Ebû Hanîfe’nin (ö. 150/767) İslâm hukukunun gelişimine katkısını ‘hukukî soru’ veya ‘mesele’ çalışmasıyla değerlendirmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ayrıca, Ebû Hanîfe’nin sorularının öğrencilerinin, özellikle Muhammed bin Hasan eş-Şeybânî’nin (ö. 189/805) yazıları aracılığıyla yayılmasını da incelemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Makale, Ebû Hanîfe’nin sorularının, hukukun çeşitli konularını ele alan yapılandırılmış hukukî soruların geliştirilmesinde en açık nedensel etkiye sahip olduğu sonucuna varırken, rakip hukuk çevrelerinin sadece Ebû Hanîfe’nin sorularını taklit etmekle kalmayıp, daha ziyade kendi yasal proje anlayışlarını yansıtan sorular geliştirdiğini vurgulamaktadır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ebû Hanîfe · eş-Şeybânî · Mesele

Özet

Bu makale, Ebû Hanîfe’nin (ö. 150/767) İslâm hukukunun gelişimine katkısını ‘hukukî soru’ veya ‘mesele’ çalışmasıyla değerlendirmektedir. İlk bölüm, Ebû Hanîfe’nin sorularının doğasını ve kabulünü göstermek için anekdot niteliğinde açıklamalar sunmaktadır. Ayrıca, Ebû Hanîfe’nin sorularının öğrencilerinin, özellikle Muhammed bin Hasan eş-Şeybânî’nin (ö. 189/805) yazıları aracılığıyla yayılmasını da incelemektedir. İkinci bölüm, abdest alırken mestlerin (deri çorapların) mesh edilmesi konusunu ele alan hukukî soruların gelişimine yönelik araştırmaları (1) İslâm’ın ilk iki buçuk yüzyılındaki hukuki soruların gelişimini, (2) hukuk okullarının en önemli ikinci ve üçüncü yüzyıl metinlerinde ele aldığı soruların niteliğini ve (3) hukuk okullarının klasik dönem hukuk derlemelerinde temel okul doktrinini oluşturan soruları değerlendirerek sunmaktadır. Makale, Ebû Hanîfe’nin sorularının, hukukun çeşitli konularını ele alan yapılandırılmış hukukî soruların geliştirilmesinde en açık nedensel etkiye sahip olduğu sonucuna varırken, rakip hukuk çevrelerinin sadece Ebû Hanîfe’nin sorularını taklit etmekle kalmayıp, daha ziyade kendi yasal proje anlayışlarını yansıtan sorular geliştirdiğini vurgulamaktadır.

Abstract

This article assesses the contribution of Abū Ḥanīfa (d. 150/767) to the development of Islamic law through a study of the ‘legal question’, or masʾala. The first section presents anecdotal accounts to illustrate the nature and reception of Abū Ḥanīfa’s questions. It also studies the spread of Abū Ḥanīfa’s questions through the writings of his students, particularly Muḥammad ibn al-Ḥasan al-Shaybānī (d. 189/805). The second section presents investigations into the development of legal questions addressing the topic of wiping over khuffs (leather socks) in ritual ablutions, assessing (1) the development of legal questions in the first two-and-a-half centuries of Islam, (2) the nature of questions addressed by key second- and third-century texts of the legal schools, and (3) the questions that constituted core school doctrine in classical-era mukhtaṣars (legal digests) of the schools of law. The article concludes that Abū Ḥanīfa’s questions had the clearest causative effect on the development of structured legal questions addressing the various topics of law, while highlighting that competing juristic circles did not merely mimic Abū Ḥanīfa’s questions, but, rather, developed questions that reflected their own conceptions of the legal project.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

HANIF, S. (2020). EBÛ HANÎFE’NİN SORULARI. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 56 - Sayı: 4, 1349–1404. https://ajindex.com/articles/114610

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. ʿAbd Allāh ibn Aḥmad ibn Ḥanbal. Masāʾil al-Imām Aḥmad riwāyat ibnihi ʿAbd Allāh. Edited by Zuhayr al-Shāwīsh. Beirut: Al-Maktab al-Islāmī, 1981. ʿAbd al-Razzāq. Al-Muṣannaf. 11 vols. Beirut: al-Maktab al-Islāmī, 1982. Abū Dāwūd al-Sijistānī. Masāʾil al-Imām Aḥmad riwāyat Abī Dāwūd al-Sijistānī. Edited by Abū Muʿādh Ṭāriq ibn ʿAwḍ Allāh ibn Muḥammad. Cairo: Maktabat Ibn Taymiyya, 1999. Al-Baghdādī. Hadiyyat al-ʿārifīn. 2 vols. Istanbul: Wakālat al-Maʿārif al-Jalīla, 1951.
  2. Brockopp, Jonathan. “Early Islamic Jurisprudence in Egypt: Two Scholars and Their Mukhtasars.” International Journal of Middle East Studies, 30:2 (1998): 167-82.
  3. Brunschvig, Robert. “Polémiques médiévales autour du rite de Mālik,” al-Andalus, 15 (1950): 377-45.
  4. Burton, John. “Rewriting the Timetable of Early Islam.” Journal of the American Oriental Society, 115:3 (1995): 453–62.
  5. Calder, Norman. Studies in Early Muslim Jurisprudence. Oxford: Clarendon Press, 1993. Al-Dārimī. Musnad al-Dārimī al-maʿrūf bi-Sunan al-Dārimī. Edited by Ḥusayn Salīm Asad al-Dārānī. 4 vols. Riyadh: Dār al-Mughnī, 2000. Al-Dhahabī, Tārīkh al-Islām. Edited by ʿUmar ʿAbd al-Salām al-Tadmurī. 52 vols. Beirut: Dār al-Kitāb al-ʿArabī, 1993. --------. Siyar aʿlām al-nubalāʾ, ed. Shuʿayb al-Arnaʾūṭ, 25 vols. (Beirut: Muʾassasat al-Risāla, 1985).
  6. Dutton, Yasin. “ʿAmal v. Ḥadīth in Islamic Law: The Case of sadl alyadayn (Holding One’s Hands by One’s Sides) When Doing the Prayer.” Islamic Law and Society, 3:1 (1996): 13-40. --------. The Origins of Islamic Law: The Qur’an, the Muwaṭṭāʾ and Medinan ʿAmal. Curzon Press, 1999.
  7. Fadel, Mohammed. “‘Istiḥsān is Nine-Tenths of the Law’: The Puzzling Relationship of Uṣūl to Furūʿ.” Pages 161-76 in Studies in Islamic Legal Theory. Edited by Bernard Weiss. Leiden: Brill, 2002.
  8. Hallaq, Wael. “Considerations on the Function and Character of Sunnī Legal Theory” Journal of the American Oriental Society, 104.4 (1984): 679-89. --------. “On Dating Malik’s Muwatta.” UCLA Journal of Islamic and Near Eastern Law, 1 (2001): 47-65. --------. “Was al-Shāfiʿī the Master Architect of Islamic Jurisprudence?” International Journal of Middle Eastern Studies, 25.4 (1993): 587-605. Al-Ḥaṭṭāb, Mawāhib al-Jalīl sharḥ Mukhtaṣar Khalīl, 6 vols. (Beirut: Dāral-Fikr, 1992), 1:318. Ibn ʿAbd al-Barr. Jāmiʿ bayān al-ʿilm wa-faḍlihi. Edited by Abū al-Ashbāl al-Zuhayrī. 2 vols. Riyadh: Dār Ibn al-Jawzī, 1994. Ibn Abī al-ʿAwwām. Faḍāʾil Abī Ḥanīfa wa-akhbāruhu wa-manāqibuhu. Edited by Laṭīf al-Raḥmān al-Bahrāʾijī a