Dergiler / Diyanet İlmi Dergi / 2020 / Cilt: 56 - Sayı: 4

İMÂM EBÛ HANÎFE’NİN EHL-İ BEYT MENSUPLARIYLA MÜNASEBETLERİ

THE RELATIONSHIPS OF IMAM ABU HANIFA WITH THE MEMBERS OF THE AHL AL-BAYT

Sayfa
1285–1302
Yayın Tarihi
2020-12-20
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Peygamber’in ailesi, yakın akrabası ve soyu” anlamında Ehl-i beyt’in fazileti, Ebû Hanîfe’nin Ehl-i beyt mensuplarına karşı tutum ve davranışı ele alınmış; maruz kaldıkları maddî-manevî sıkıntılar karşısında hep onların yanında yer aldığı, kalbî yakınlık duyduğu, yönetimlerin siyasi baskıları karşısında onların muhalif duruş ve hareketlerini haklı gördüğü tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:“İmâm Ebû Hanîfe’nin Ehl-i Beyt Mensuplarıyla Münasebetleri” konulu bu makalede, “Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:“İmâm Ebû Hanîfe’nin Ehl-i Beyt Mensuplarıyla Münasebetleri” konulu bu makalede, “Hz.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’in ailesi, yakın akrabası ve soyu” anlamında Ehl-i beyt’in fazileti, Ebû Hanîfe’nin Ehl-i beyt mensuplarına karşı tutum ve davranışı ele alınmış; maruz kaldıkları maddî-manevî sıkıntılar karşısında hep onların yanında yer aldığı, kalbî yakınlık duyduğu, yönetimlerin siyasi baskıları karşısında onların muhalif duruş ve hareketlerini haklı gördüğü tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ehl-i beyt · Ehl-i beyt mensupları · Ebû Hanîfe

Özet

“İmâm Ebû Hanîfe’nin Ehl-i Beyt Mensuplarıyla Münasebetleri” konulu bu makalede, “Hz. Peygamber’in ailesi, yakın akrabası ve soyu” anlamında Ehl-i beyt’in fazileti, Ebû Hanîfe’nin Ehl-i beyt mensuplarına karşı tutum ve davranışı ele alınmış; maruz kaldıkları maddî-manevî sıkıntılar karşısında hep onların yanında yer aldığı, kalbî yakınlık duyduğu, yönetimlerin siyasi baskıları karşısında onların muhalif duruş ve hareketlerini haklı gördüğü tespit edilmiştir.

Abstract

In this article on “The Relationships of Imam Abu Hanifa with Ahl al-Bayt Members”, the virtue of Ahl al-Bayt in the sense of the “Prophet’s family, close relative and lineage” and Abu Hanifa’s attitude and behavior towards the members of Ahl al-Bayt are discussed. It was determined that he always stood by them in the face of material and moral difficulties they were subjected to, felt a heartfelt closeness, and saw their opposition and actions justified in the face of political pressures of the administrations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜLER, Z. (2020). İMÂM EBÛ HANÎFE’NİN EHL-İ BEYT MENSUPLARIYLA MÜNASEBETLERİ. Diyanet İlmi Dergi, Cilt: 56 - Sayı: 4, 1285–1302. https://ajindex.com/articles/114607

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Ahmed b. Hanbel. Müsned. Kahire 1313. Açıkel, Yusuf. Kur’an ve Hadisler Işığında Geçmişten Günümüze Ehl-i Beyt. Ankara: 2009. el-Âlûsî, Ebû’l-Meâlî Cemalüddîn Mahmûd Şükrî. Muhtasaru’t-Tuhfeti’l- İsnâaşeriyye. (Nşr. Muhibbüddîn el-Hatîb), İstanbul: 1976.
  2. Aycan, İrfan. “Haccâc b. Yûsuf es-Sekafî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 14: 428. el-Bâkıllânî, Ebû Bekr Muhammed el-Basrî. el-İnsâf fîmâ yecibu i’tikâduhû ve lâ yecûzü el-cehlu bih. (Takdim: Muhammed Zâhid el-Kevserî), Kahire: 1950.
  3. Bedir, Mürteza. Ebû Hanîfe: Entelektüel Biyografi. Ankara: 2019. el-Bezzâzî (İbnü’l-Bezzâzî), Hâfızuddîn Muhammed el-Kerderî el-Hârizmî. Menâkıbu’l-İmâmi’l-A’zam Ebî Hanîfe. Beyrut: 1981. el-Cündî, Abdülhalîm. el-İmâm Ca’fer es-Sâdık. Kahire: 1986. ed-Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah. Sünen. Kahire: 1987.
  4. Doğrusözlü, Zekeriya, “Ehl-i Beyt Mensuplarının Dönemin İktidarları ile Olan İlişkileri”. İ.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi Güz 2016/7(2). Ebû Hanîfe, Nu’mân b. Sâbit. Risâletü Ebî Hanîfe ilâ Osman el-Bettî (Nşr. Muhammed Zâhid el-Kevserî. (Çev. Mustafa Öz, İmâm-ı Âzam’ın Beş Eseri içinde), İstanbul: 1981. Ebû Zehra, Muhammed, Ebû Hanîfe Hayâtuhû ve asruhû ârâuhû ve fıkhuh. Dâru’l-fikr el-Arabî, ts. el-Fîrûzâbâdî, Mecdüddîn Muhammed. es-Sılâtü ve’l-büşer fi’s-salâti alâ hayri’l-beşer. Thk. Muhammed Nureddin el-Cezâirî – Abdülkâdir el- Hıyârî – Muhammed Mutî’ el-Hâfız, Matbaatü Dâri’l-Kur’ân, 1980.
  5. Güler, Zekeriya. Hadis Tetkikleri. İstanbul: 2015. el-Hakîmî, Muhammed Rızâ, Levle’s-Senetân Leheleke’n-Nu’mân. baskı y.y., 1985.
  6. Hakyemez, Cemil, Abbasi Devletine Yönelik Ali Oğulları veya Şîî Tehdidi”. AÜSBED. 9/1 (2007). el-Hatîb el-Bağdâdî. Târîhu medîneti’s-selâm. Thk. Beşşâr Avvâd Ma’rûf, Tunus: 2015.
  7. Öz, Mustafa, “Ehl-i Beyt”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 10: 498-501.
  8. Öz, Mustafa.“Cafer es-Sâdık”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 7: 1-3.
  9. Öz, Mustafa.“Muhammed b. Abdullah el-Mehdî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, 30: 490. İbn Abdilberr, Ebû Ömer en-Nemerî el-Kurtubî, Câmiu beyâni’l-ılmi ve fadlih ve mâ yenbeğî fî rivâyetihî ve hamlih, Kahire: 1402. İbn Abdilberr, Ebû Ömer en-Nemerî el-Kurtubî. el-İntikâ fî fezâili’s-selâseti’l-eimmeti’l-fukahâ Mâlik ve’ş-Şâfiî ve Ebî Hanîfe. Beyrut: ts. İbn Asâkir, Ebû’l-Kâsım Ali b. el-Hasen ed-Dımaşkî. Târîhu medînet-i Dımaşk. Beyrut: 1995-1998. İbn Ebî Âsım, Ebû Bekir Amr eş-Şeybânî. Kitâbü’s-Sünne. Nşr. Muhammed Nâsıruddîn el-Elbânî, Beyrut: 1405/1985. İbn Maîn, Yahya. Târîh, Thk. Ahmed Muhammed