KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Endüstri Mühendisliği / 2026 / Cilt: 31 Sayı: 0 Özel Sayı

YENİLİKÇİ İŞ DAVRANIŞINI BELİRLEYEN FAKTÖRLERİN AĞIRLIKLANDIRILMASI

Esra Ulusal(MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ)0000-0002-5905-8659
Oya Yüreğir(MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ)0000-0002-9607-8149
Sayfa
17–31
Yayın Tarihi
2020-03-15
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonucunda, katılımcılar tarafından yapılan yenilikçi iş davranışı belirleyicileri puanlamasının eşit önem düzeyi puanından farklılaştığı, ayrıca yapılan puanlamanın genel olarak cinsiyet, yeniliğe verilen önem, yaş ve öğrenim durumu gruplarına göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, personelin yenilikçi iş davranışı düzeyini belirleyecek olan karar destek sisteminin puan hesaplama algoritmasında kullanılmak üzere, yenilikçi iş davranışını belirleyen faktörlerin ağırlıklarının tespit edilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu doğrultuda, ilk olarak yenilikçi iş davranışını belirleyen faktörler tespit edilmiş, daha sonra faktörlerin puanlarını belirlemek için inovasyon deneyimi olan uzman niteliğindeki 52 kişiye anket uygulanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonucunda, katılımcılar tarafından yapılan yenilikçi iş davranışı belirleyicileri puanlamasının eşit önem düzeyi puanından farklılaştığı, ayrıca yapılan puanlamanın genel olarak cinsiyet, yeniliğe verilen önem, yaş ve öğrenim durumu gruplarına göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:bireysel yenilikçilik · inovasyon · inovatif iş davranışı

Özet

Bu çalışmada, personelin yenilikçi iş davranışı düzeyini belirleyecek olan karar destek sisteminin puan hesaplama algoritmasında kullanılmak üzere, yenilikçi iş davranışını belirleyen faktörlerin ağırlıklarının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda, ilk olarak yenilikçi iş davranışını belirleyen faktörler tespit edilmiş, daha sonra faktörlerin puanlarını belirlemek için inovasyon deneyimi olan uzman niteliğindeki 52 kişiye anket uygulanmıştır. Anketin ilk bölümünde demografik sorular, ikinci bölümünde inovasyon algısına ve deneyimine yönelik sorular, son bölümde ise faktörleri puanlama sorusu yer almaktadır. Anket verileri PASW Statistics 18 programı ile Wilcoxon İşaret Testi, Kruskal Walllis ve Man Whitney-U testleri kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz yaparken, katılımcılar tarafından yapılan yenilikçi iş davranışı belirleyicileri puanlamasının, belirleyicilerin eşit önem düzeyi puanından önemli bir farklılık gösterip göstermediği ile yapılan puanlamaların cinsiyete, yenilik önem düzeyine, öğrenim ve yaş gruplarına göre farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Analiz sonucunda, katılımcılar tarafından yapılan yenilikçi iş davranışı belirleyicileri puanlamasının eşit önem düzeyi puanından farklılaştığı, ayrıca yapılan puanlamanın genel olarak cinsiyet, yeniliğe verilen önem, yaş ve öğrenim durumu gruplarına göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Yapılan puanlama sonucunda, en yüksek puan ortalamasına sahip olarak en önemli bulunan ilk 3 belirleyici sırayla Fikir Üretme, İçsel İlgi ve Liderin Etkisi olurken, Yenilikçiliğin Beklenen Olumsuz İmaj Etkisi en düşük puan ortalamasına sahip belirleyici olmuştur.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ulusal, E., Yüreğir, O. (2020). YENİLİKÇİ İŞ DAVRANIŞINI BELİRLEYEN FAKTÖRLERİN AĞIRLIKLANDIRILMASI. Endüstri Mühendisliği, Cilt: 31 Sayı: 0 Özel Sayı, 17–31. https://ajindex.com/articles/1142474

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Amabile, T. M. (1988). A model of creativity and innovation in organizations. Research in Organization Behavior, 10, 123-167.
  2. Amabile, T. M., Conti, R., Coon, H., Lazenby, J. ve Herron, M. (1996). Assessing the work environment for creativity. The Academy of Management Journal, 39(5), 1154-1184.
  3. Axtell, C. M., Holman, D. J., Unsworth, K. L., Wall, T. D. ve Harrington, E. (2000). Shop floor innovation: Facilitating the suggestion and implementation of ideas. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73, 265–285.
  4. Bandura, A. (1988). Cognitive Perspectives on Emotion and Motivation: Self-regulation of motivation and action through goal systems(Hamilton V., Bower G.H., Frijda N.H. ed.), NATO ASI, 44, 37-61. Dordrecht, Hollanda: Springer.doi: https://doi.org/10.1007/978-94-009-2792-6_2
  5. Bunce, D. ve West, M. A. (1996). Stress Management and Innovation Intervention at Work. Human Relations, 49(2), 209-232.
  6. Çapraz, B., Ayyıldız Ünnü, N. A., Kelgokmen İlic, D., Kocamaz, M., Çiçekli, U. G., Aracıoğlu, B., Koçak, A., Kesken, J. ve Soyuer, H. (2014, Haziran). Çalışanlar Perspektifinden İnovatif İş Davranışının Belirleyicileri: İzmir İlindeki Öncelikli Sektörlere İlişkin Bir Araştırma. Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 3(1), 49-72.
  7. De Jong, J. P. ve Den Hartog, D. N. (2007). How leaders influence employees’ innovative behaviour. European Journal of innovation management, 10(1), 41-64. doi: https://doi.org/10.1108/14601060710720546
  8. De Jong, J. ve Den Hartog, D. (2010). Measuring innovative work behaviour. Creativity And Innovation Management, 19(1), 23-36. doi: https://doi.org/10.1111/j.1467-8691.2010.00547.x
  9. Dorenbosch, L., van Engen, M. L. ve Verhagen, M. (2005). On-the-job innovation: The impact of job design and human resource management through production ownership. Creativity and Management, 14(2), 129-141.
  10. Drucker, P. F. (1985). Innovation and Entrepreneurship: Practice and Principles. London, UK: Heinemann.
  11. Gebert, D., Boerner, S. ve Kearney, E. (2006). Cross-functionality and innovation in new product development teams: A dilemmatic structureand its consequences for the management of diversity. European Journal of Work and Organizational Psychology, 15(4), 431-458. doi: https://doi.org/10.1080/13594320600826314
  12. Hurt, H. T., Joseph, K. ve Cook, C. D. (1977). Scales for the measurement of innovativeness. Human Communication Research, 4(1), 58-65.
  13. James, L. R., Hartman, A., Stebbins, M. W. ve Jones, A. P. (1977). An examination of the relationship between psychological climate and a VIE model for work. Personnel Psychology, 30, 229-254. doi: https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.1977.tb02091.x
  14. Janssen, O. (2000). Job demands, perceptions of effort–reward. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 73, 287–302.
  15. Kanter, R. M. (1996). When a thousand flowers bloom: Structural, collective, and social conditions for innovation in organizations. (P. S. Myers ed.), Knowledge Management and Organisational Design, 93-131, Butterworth, Malezya: Heinemann. (Yeniden Basım: Research in organizational behavior, B. M. Staw & L. L. Cummings (Ed), Greenwich, CT: JAI Press, 1988, 10: 169-211).
  16. Nybakk, E., Crespell, P. ve Hansen, E. (2011). Climate for innovation and innovation strategy as drivers for success in the wood industry: Moderation effects of firm size, industry sector, and country of operation. Silva Fennica research articles, 45(3), 415-430. doi: https://doi.org/10.14214/sf.110
  17. Scott, S. G. ve Bruce, R. A. (1994, Haziran). Determinants of innovative behavior: A path model of individual innovation in the workplace. The Academy of Management Journal, 37(3), 580-607.
  18. Shalley, C. E. (1995). Effects of coaction, expected evaluation, and goal setting on creativity and productivity. Academy of Management Journal, 38(2), 483–503. doi: https://doi.org/10.5465/256689
  19. Siegel, S. M. ve Kaemmerer, W. F. (1978). Measuring the perceived support for innovation in organizations. Journal of Applied Psychology, 63(5), 53-62.
  20. Taşgit, Y. E. ve Torun, B. (2016). Yöneticilerin inovasyon algısı, inovasyon sürecini yönetme tarzı ve işletmelerin inovasyon performansı arasındaki iİlişkiler: KOBİ’ler üzerinde bir araştırma. Yönetim Bilimleri Dergisi, 14(28), 121-156.
  21. Tierney, P., Farmer, S. M. ve Graen, G. B. (1999). An examination of leadership and employee creativity: The relevance of traits and relationship. Personnel Psychology(52), 591-620.
  22. Turgut, E. ve Beğenirbaş, M. (2013). Çaşılanların yenilikçi davranışları üzerinde sosyal sermaye ve yenilikçi iklimin rolü: sağlık sektöründe bir araştırma. KHO Bilim Dergisi, 23(2), 101-124.
  23. Unsworth, K. L. ve Parker, S. K. (2003). The New Workplace A Guide to the Humai Impact of Modern Working Practices: Proactivity and innovation: promoting a new workforce for the new workplace(D. Holman, T. D. Wall, P. Sparrow, & A. Howard ed.). (s. 175-196). Chichester, UK: John Wiley & Sons.
  24. Van de Ven, A. H. (1986). Central problems in the management of innovation. Management Science, 32(5), 590-607. doi: https://doi.org/10.1287/mnsc.32.5.590
  25. Woodman, R. W., Sawyer, J. E. ve Griff, R. W. (1993). Toward a theory of organizational creativity. The Academy of Management Review, 18(2), 293-321.
  26. Yuan, F. ve Woodman, R. W. (2010). Innovatıve behavıor in the workplace: The role of performance and image outcome expectations. Academy of Management Journal, 53(2), 323-342.
  27. Yukl, G. (2010). Leadership in Organizations (7 b.). Upper Saddle River, New Jersey: Pearson.(Yeniden basım: Upper Saddle River, New Jersey: Pearson, 2002)