Dergiler / Endüstri Mühendisliği / 2026 / Cilt: 37 Sayı: 1

İŞ YÜKÜ DENGESİ VE GÖZETMEN TİPİNE GÖRE GÖZETMEN ATAMA OPTİMİZASYONU: İZMİR EKONOMİ ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ

WORKLOAD BALANCING AND PROCTOR ASSIGNMENT OPTIMIZATION BASED ON PROCTOR TYPE: A CASE STUDY OF IZMIR UNIVERSITY OF ECONOMICS

Arya Sevgen Misiç(İZMİR EKONOMİ ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8543-9025
Oktay Karabag(IZMIR UNIVERSITY OF ECONOMICS)0000-0002-9068-1991
Murat Ozkut(IZMIR UNIVERSITY OF ECONOMICS)0000-0002-0699-892X
Sayfa
74–101
Yayın Tarihi
2026-04-22
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Deneysel sonuçlar, önerilen modelin özellikle araştırma görevlileri için iş yükü değişkenliğini mevcut sezgisel yöntemlere kıyasla önemli ölçüde azalttığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makale, bir üniversitede gözetmenlerin adil ve maliyet etkin bir şekilde atanması sorununu çözmek için geliştirilen bir Karma Tamsayılı Programlama (MIP) modelini tanıtmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Model, araştırma görevlileri ve öğretim görevlileri gibi farklı gözetmen kategorilerini önceliklendirerek, iş yükünün adil dağılımını sağlarken toplam gözetmenlik maliyetini en aza indirmeyi amaçlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Deneysel sonuçlar, önerilen modelin özellikle araştırma görevlileri için iş yükü değişkenliğini mevcut sezgisel yöntemlere kıyasla önemli ölçüde azalttığını göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Atama problemi · Kombinatoryel optimizasyon · Üniversite sınavı

Özet

Bu makale, bir üniversitede gözetmenlerin adil ve maliyet etkin bir şekilde atanması sorununu çözmek için geliştirilen bir Karma Tamsayılı Programlama (MIP) modelini tanıtmaktadır. Model, araştırma görevlileri ve öğretim görevlileri gibi farklı gözetmen kategorilerini önceliklendirerek, iş yükünün adil dağılımını sağlarken toplam gözetmenlik maliyetini en aza indirmeyi amaçlamaktadır. Modelde, gözetmenler arasında görev dağılımındaki en fazla izin verilen farkı kontrol ederek iş yükünü dengeleyen kısıtlamalar yer almaktadır. Ayrıca, ardışık sınav görevlendirmelerini yasaklamak gibi üniversiteye özgü kurallara da riayet edilmektedir. Gözetmen tercihleri de dikkate alınmaktadır. Deneysel sonuçlar, önerilen modelin özellikle araştırma görevlileri için iş yükü değişkenliğini mevcut sezgisel yöntemlere kıyasla önemli ölçüde azalttığını göstermektedir. Ayrıca model, gözetmenlik için gereken toplam öğretim görevlisi sayısını azaltarak kaynakların daha verimli ve dengeli bir şekilde kullanılmasını sağlamaktadır. Bu bulgular, MIP'lerin gözetmenlerin atanmasında daha etkili ve adil bir yaklaşım sunabileceğini, iş yükü dağılımı ve kaynak optimizasyonu açısından akademik kurumlara potansiyel faydalar sağlayabileceğini önermektedir.

Abstract

The paper introduces a Mixed Integer Programming (MIP) model developed to solve the problem of equitable and cost effective allocation of examiners at an university. The model aims to minimise the overall cost of proctoring while ensuring a fair distribution of workload, by prioritising different categories of proctors, including research assistants and lecturers. Constraints are built into the model in order to balance the workload by controlling the maximum allowable difference in task allocation among proctors. The model also respects university-specific rules, such as prohibiting consecutive exam assignments. Proctor preferences are also taken into account. Experimental results show that the proposed model considerably decreases the variability of the workload, especially for research assistants, compared to existing methods based on heuristics. Furthermore, the model leads to a more efficient and balanced allocation of resources by reducing the total number of lecturers required for proctoring. These findings suggest that MIPs may offer a more effective and equitable approach to allocating proctors, potentially providing benefits in terms of workload distribution and resource optimization in academic institutions.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Misiç, A. S., Karabag, O., Ozkut, M. (2026). İŞ YÜKÜ DENGESİ VE GÖZETMEN TİPİNE GÖRE GÖZETMEN ATAMA OPTİMİZASYONU: İZMİR EKONOMİ ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ. Endüstri Mühendisliği, Cilt: 37 Sayı: 1, 74–101. https://doi.org/10.46465/endustrimuhendisligi.1800002

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (26)

  1. Alfaro, C. A., Perez, S. L., Valencia, C. E. ve Vargas, M. C. (2022). The assignment problem revisited. Optimization Letters, 16(5), 1531–1548. Doi: https://doi.org/10.1007/s11590-021-01791-4
  2. Awad, R. M. ve Chinneck, J. W. (1998). Proctor assignment at Carleton University. Interfaces, 28(2), 58–71. Doi: https://doi.org/10.1287/inte.28.2.58
  3. Baş, İ., Tosun, Ö. ve Bayram, V. (2021). Robot yer seçimi ve işçi-istasyon ataması düşünceleri altında hat dengeleme optimizasyonu: Bir bulaşık makinesi fabrikası vaka analizi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 27(4), 495–503. Doi: https://doi.org/10.5505/pajes.2021.48961
  4. Daş, G. S., Gzara, F. ve Stützle, T. (2020). A review on airport gate assignment problems: Single versus multi-objective approaches. Omega, 92, 102146. Doi: https://doi.org/10.1016/j.omega.2019.102146
  5. Geçici, E. ve Güler, M. G. (2020). Hemşire çizelgeleme problemi için bir karar destek sistemi uygulaması. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 26(4), 749–757. Doi: https://dx.doi.org/10.5505/pajes.2019.86402
  6. Hosny, M. ve Al-Olayan, M. (2014). A mutation-based genetic algorithm for room and proctor assignment in examination scheduling. 2014 Science and Information Conference, 260–268. Doi: https://doi.org/10.1109/ SAI.2014.6918199
  7. Kağnıcıoğlu, C. H. ve Yıldız, A. (2006). 0-1 tamsayılı bulanık hedef programlama yaklaşımı ile sınav görevi atama probleminin çözümü. Anadolu Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 7(2), 413–429. Erişim adresi: https://library.dogus.edu.tr/mvt/pdf.php?pdf=0003113&lng=
  8. Koide, T. (2015). Mixed integer programming approach on examination proctor assignment problem. Procedia Computer Science, 60, 818–823. Doi: https://doi.org/10.1016/j.procs.2015.08.244
  9. Koide, T. (2019). Combinatorial optimization for university examination proctor assignments. In The International Multi-Conference of Engineers and Computer Scientists, 1–6. Erişim adresi: https://www.iaeng.org/publication/ IMECS2019/IMECS2019_pp516-519.pdf
  10. Küçük, M. K., Tellioğlu, B. ve Çavdur, F. (2020). Sınav çizelgeleme probleminde sınıf ve gözetmen atamaları için iki aşamalı bir çözüm yaklaşımı. Uludağ Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi, 25(2), 789–812. Doi: https://doi.org/10.17482/uumfd.713329
  11. Mansour, N. ve Taha, M. K. (2015). Bee Colony algorithm for proctors assignment. Information Technology in Industry, 3(2), 59–63. Erişim adresi: https://it-in-industry.com/issue/archive/papers/42.html
  12. Martí, R., Lourenço, H., ve Laguna, M. (2000). Assigning proctors to exams with scatter search. In Computing Tools for Modeling, Optimization and Simulation: Interfaces in Computer Science and Operations Research, 215-227, Boston, MA. Doi: https://doi.org/10.1007/978-1-4615-4567-5_12
  13. Matci, D. K. ve Acar, I. (2019). Modeling and optimization of the exam invigilator assignment problem based on preferences. Turkish Journal of Engineering, 3(3), 140–148. Doi: https://doi.org/10.31127/tuje.467003
  14. Nguyen, V., Mak-Hau, V., Moran, B. ve Novak, A. (2022). An efficient and exact algorithm for military timetabling and trainee assignment problems. Computers & Industrial Engineering, 169, 108192. Doi: https://doi.org/10.1016/ j.cie.2022.108192
  15. Nishikawa, T. ve Miwa, H. (2022). Algorithm based on local search method for examination proctors assignment problem considering various constraints. In The 13th International Conference on Intelligent Networking and Collaborative Systems (INCoS-2021), 23–31, Springer International Publishing. Erişim adresi: https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-030-84910-8_3
  16. Özçalıcı, M. (2016). Sınavlara gözetmen atama problemlerinin çalışma sayfaları ile optimizasyonu. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(3), 103–114. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/niguiibfd/ issue/24557/260074
  17. Özçalıcı, M. (2017). Sınavlara gözetmen atama probleminin çözümü için takas bazlı bir algoritma önerisi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(2), 492–506. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/ article-file/459186
  18. Ozturk, Z. K., Ozturk, G., ve Sagir, M. (2010). An automated multi-objective invigilator-exam assignment system. International Journal of Information Technology & Decision Making, 9(02), 223–238. Doi: https://doi.org/10.1142/S0219622010003798
  19. Sagir, M., ve Ozturk, Z. K. (2010). Exam scheduling: Mathematical modeling and parameter estimation with the Analytic Network Process approach. Mathematical and Computer Modelling, 52(5–6), 930–940. Doi: https://doi.org/10.1016/j.mcm.2010.05.029
  20. Pentico, D. W. (2007). Assignment problems: a golden anniversary survey. European Journal of Operational Research, 176(2), 774–793. Doi: https://doi.org/10.1016/j.ejor.2005.09.014
  21. Sriram, C. ve Haghani, A. (2003). An optimization model for aircraft maintenance scheduling and re-assignment. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 37(1), 29–48. Doi: https://doi.org/10.1016/S0965-8564(02)00004-6
  22. Supçiller, A. A. ve Erbilek, P. (2021). Analitik hiyerarşi prosesi ve hedef programlama ile bir üniversite kütüphanesindeki kısmi zamanlı personellerin çizelgelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 27(1), 1–12. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/pajes/ issue/60238/876111
  23. Varlı, E., Alağaş, H. M., Eren, T. ve Özder, E. H. (2017). Goal programming solution of the examiner assignment problem. Bilge International Journal of Science and Technology Research, 1(2), 105–118. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/bilgesci/ issue/32353/341552
  24. Wong, T. C., Xu, M. ve Chin, K. S. (2014). A two-stage heuristic approach for nurse scheduling problem: a case study in an emergency department. Computers & Operations Research, 51, 99–110. Doi: https://doi.org/10.1016/ j.cor.2014.05.018
  25. Yaldır, A. ve Baysal, C. (2012). Evrimsel hesaplama tekniği kullanarak sınav takvimi otomasyon sistemi geliştirilmesi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 18(2), 105–122. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/ pub/pajes/issue/20502/218268
  26. Zeghal, F. M., ve Minoux, M. (2006). Modeling and solving a crew assignment problem in air transportation. European Journal of Operational Research, 175(1), 187-209. Doi: https://doi.org/10.1016/j.ejor.2004.11.028