KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 19 Sayı: 4

Türkiye’de Ortalama Çalışma Saatinde Değişimin Kaynakları

Altan Aldan(Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası)0000-0003-0676-2375
Sayfa
1702–1716
Yayın Tarihi
2020-10-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonuçları, çalışanların gözlenebilir özelliklerdeki değişimlerin ortalama çalışma süresindeki azalmanın yaklaşık üçte birini açıkladığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de haftalık ortalama çalışma saatinin yüksek olması istihdam edilen kişi sayısının sınırlı kalmasına ve işsizlik oranının yüksek olmasına neden olmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada öncelikle ortalama çalışma saatinin yüksek olmasının işsizlik oranına etkisi analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonuçları, çalışanların gözlenebilir özelliklerdeki değişimlerin ortalama çalışma süresindeki azalmanın yaklaşık üçte birini açıkladığını göstermektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2006-2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Ortalama çalışılan saat · Oaxaca-Blinder yöntemi · Türkiye

Özet

Türkiye’de haftalık ortalama çalışma saatinin yüksek olması istihdam edilen kişi sayısının sınırlı kalmasına ve işsizlik oranının yüksek olmasına neden olmaktadır. Bu çalışmada öncelikle ortalama çalışma saatinin yüksek olmasının işsizlik oranına etkisi analiz edilmiştir. Buna göre Türkiye’de ortalama çalışma saatinin OECD ülkeleriyle aynı olması durumunda işsizlik oranı mevcut seviyenin yarısının da altına düşecektir. Öte yandan, Türkiye’de ortalama çalışma saati azalma eğilimdedir. Çalışmada 2006-2018 döneminde ortalama çalışma saatinde gözlenen azalmanın kaynakları Hane Halkı İşgücü Anketi mikro veri setleri kullanılarak Oaxaca-Blinder yöntemi ile ayrıştırılmıştır. Analiz sonuçları, çalışanların gözlenebilir özelliklerdeki değişimlerin ortalama çalışma süresindeki azalmanın yaklaşık üçte birini açıkladığını göstermektedir. Kısmi süreli çalışma biçiminin yaygınlaşması ve ortalama eğitim düzeyinin artması çalışma süresinin düşmesinde en yüksek katkıyı sağlayan faktörler olmuştur. Öte yandan, ortalama çalışılan saatteki gerilemenin üçte ikilik önemli bir kısmı çalışan özelliklerindeki değişim ile açıklanamamaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aldan, A. (2020). Türkiye’de Ortalama Çalışma Saatinde Değişimin Kaynakları. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 4, 1702–1716. https://doi.org/10.21547/jss.740244

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (23)

  1. Alesina, A., Glaeser, E., ve Sacerdote, B. (2005). Work and leisure in the United States and Europe: why so different?. NBER macroeconomics annual, 20, 1-64.
  2. Babcock, P., & Marks, M. (2011). The falling time cost of college: Evidence from half a century of time use data. Review of Economics and Statistics, 93(2), 468-478.
  3. Bauer, T., & Zimmermann, K. F. (1999). Overtime work and overtime compensation in Germany. Scottish Journal of Political Economy, 46(4), 419-436.
  4. Blundell, R., Duncan, A., McCrae, J., & Meghir, C. (2000). The labour market impact of the working families' tax credit. Fiscal studies, 21(1), 75-104.
  5. Blanchard, O. (2004). The economic future of Europe. Journal of Economic Perspectives, 18(4), 3-26.
  6. Blau, F. D., ve Kahn, L. M. (2007). Changes in the labor supply behavior of married women: 1980–2000. Journal of Labor economics, 25(3), 393-438.
  7. Blinder, A. S. (1973). Wage discrimination: Reduced form and structural estimates. Journal of Human Resources, 8(4), 436-455.
  8. Böckerman, P. (2002). Overtime in Finland. Finnish Economic Papers, 15(1), 36-54.
  9. Böckerman, P., ve Kiander, J. (2002). Determination of average working time in Finland. Labour, 16(3), 557-568.
  10. Causa, O. (2008). Explaining differences in hours worked among OECD countries: An empirical analysis. OECD Economic Department Working Papers, No:596.
  11. Causa, O. (2010). The policy determinants of hours worked across OECD countries. OECD Journal: Economic Studies, 2009(1), 1-39.
  12. Fagan, C., Norman, H., Smith, M., ve Menéndez, M. C. G. (2014). In search of good quality part-time employment. Geneva: International Labor Organization.
  13. Hunt, J. (1998). Hours reductions as work-sharing. Brookings papers on economic activity, 1998(1), 339-369.
  14. ILO (2012). International Standard Classification of Occupations: Structure, Group Definitions and Correspondence Tables, http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---dgreports/---dcomm/---publ/documents/publication/wcms_172572.pdf
  15. Jann, B. (2008). The Blinder-Oaxaca decomposition for linear regression models. The Stata Journal, 8(4), 453-479.
  16. Jirjahn, U. (2008). On the determinants of shift work and overtime work: Evidence from German establishment data. British Journal of Industrial Relations, 46(1), 133-168.
  17. Kapteyn, A., Kalwij, A., ve Zaidi, A. (2004). The myth of worksharing. Labour Economics, 11(3), 293-313.
  18. Koç, M., ve Görücü, İ. (2011). 4857 Sayılı İş Kanunu’na Göre Kısmi Çalışma Uygulaması ve Sonuçları. Çalışma ve Toplum Ekonomi ve Hukuk Dergisi, 28, 149-178.
  19. Oaxaca, R. (1973). Male-female wage differentials in urban labor markets. International Economic Review, 14(3), 693-709.
  20. Prescott, E. C. (2004). Why Do Americans Work So Much More Than Europeans? Federal Reserve Bank of Minneapolis Quarterly Review, 28(1), 2-13.
  21. Rogerson, R. (2007). Taxation and market work: is Scandinavia an outlier? Economic theory, 32(1), 59-85.
  22. Ünlü, M, Selvi, A, Üçdoğruk Birecikli, Ş. (2019). Türkiye’de Özel Sektörde Fazla Mesai: Tobit Modelle İncelenmesi. İzmir İktisat Dergisi, 34 (1), 125-139.
  23. Ünlü, M, Selvi, A, Üçdoğruk Birecikli, Ş. (2019). Türkiye’de Özel Sektörde Fazla Mesai: Tobit Modelle İncelenmesi. İzmir İktisat Dergisi, 34 (1), 125-139.