Dergiler / Nüsha / 2023 / Cilt: 23 Sayı: 57

ترکی اور اردو زبانوں میں استعمال ہونے والے مشترکہ حروفِ رابطہ اور حروف فجائیہ پر ایک تحقیق

A Research on Conjunctions and Interjections Jointly Used in Turkish and Urdu

Dergi
Nüsha
Sayfa
188–203
Yayın Tarihi
2023-12-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türkçe ve Urdu dili arasında günümüzde kullanılan ortak kelimeler ile ilgili alanyazında yapılan bilimsel çalışmalar, çoğunlukla kelimelerin Arapça ve Farsça kökenli olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Diller arasında ortak kelimelerin ve dilbilgisel açıdan benzerliklerin bulunması, dillerin birbiriyle olan etkileşimini artırmakta, dilin öğrenilme sürecini hızlandırmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yüzyıllar içinde İslam dininin etkisiyle Arapça ve Farsçadan pek çok dilbilgisi unsuru Türkçe ve Urdu diline geçmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Türkçe ve Urdu dili arasında günümüzde kullanılan ortak kelimeler ile ilgili alanyazında yapılan bilimsel çalışmalar, çoğunlukla kelimelerin Arapça ve Farsça kökenli olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Dilbilim · Türkçe · Urdu

Özet

Diller arasında ortak kelimelerin ve dilbilgisel açıdan benzerliklerin bulunması, dillerin birbiriyle olan etkileşimini artırmakta, dilin öğrenilme sürecini hızlandırmaktadır. Yüzyıllar içinde İslam dininin etkisiyle Arapça ve Farsçadan pek çok dilbilgisi unsuru Türkçe ve Urdu diline geçmiştir. Eski Türkçede ordo/ ordu kelimesinden gelen Urdu, “hakanın konağı”, “ordugâh” anlamına gelmektedir. Günümüzde Hindistan Alt-Kıtası’nın pek çok yerinde farklı kültürlerin ortak iletişim aracı olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkçe ve Urdu dili arasında günümüzde kullanılan ortak kelimeler ile ilgili alanyazında yapılan bilimsel çalışmalar, çoğunlukla kelimelerin Arapça ve Farsça kökenli olduğunu göstermektedir. Bu çalışmada, Türkçe ve Urdu dilinde kullanılan anlamca ilgili tümceleri ve kavramları birbirine bağlayan ortak bağlaçlar ile duygu durumlarını anlatan ya da bir doğa sesini yansıtan ortak ünlemler üzerinde durulmuş; tablolar halinde verilen tümce örnekleri ile ses değişimleri ve anlam değişimlerine dikkat çekilmeye çalışılmıştır.

Abstract

Common words and grammatical similarities between languages, increase the interaction of languages with each other and accelerate the language learning process. Over the centuries, many grammatical subjects from Arabic and Persian have been transferred to Turkish and Urdu under the influence of the religion of Islam. Urdu, which comes from ordo/ordu in Old Turkic, means khan’s mansion, military camp. Nowadays, Urdu language appears as a common means of communication of different cultures in many parts of the Indian Subcontinent. Scientific studies in the literature show that the common words used today between Turkish and Urdu languages are mostly of Arabic and Persian origin. This study put emphasis on the common conjunctions that connect the sentences and concepts related to the meaning used in Turkish and Urdu languages and common exclamations that describe emotional states or reflect a nature sound; it was tried to draw attention to sound changes and meaning changes with the examples of sentences given in the form of tables.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kişmir, A., Öcalmış, E., Başarır, E. S. (2023). ترکی اور اردو زبانوں میں استعمال ہونے والے مشترکہ حروفِ رابطہ اور حروف فجائیہ پر ایک تحقیق. Nüsha, Cilt: 23 Sayı: 57, 188–203. https://doi.org/10.32330/nusha.1328869

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aksan, D. (2007). Her yönüyle dil ana çizgileriyle dilbilim (4. bs, C. 1). Ankara: TDK Yayınları.
  2. Banguoğlu, T. (2015) Türkçenin grameri,Ankara: TDK Yayınları.
  3. Bilik, N. (2018), “Turki aur Urdu kē dermiyān tahẕībī lisāni rivāyet,” Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, (39), 181-188. DOI: 10.21497/sefad.444490 s. 181.
  4. Bulgur, D. (2007), Urdu dili ve grameri, Konya: Tablet Yayınları.
  5. Eşref, A. B. & Soydan, C. (2012), Urduca-Türkçe, Türkçe-Urduca sözlük, Ankara: TDK Yayınları.
  6. Kaya,K. (2005), Hindistan’da diller,Ankara: İmge Kitapevi.
  7. Korkmaz, Z. (1992), Dilbilgisi terimler sözlüğü, Ankara: TDK Yayınları.
  8. Özcan, B.A. (2012), Doğu kültüründe anlatı geleneği Urdu Nesri, Ankara: Pelin Ofset.
  9. Soydan, C. (2004) Urdu dilinin Türk asıllı efsane şairi Mirza Esedullah Han Galib, Ankara: Hece Yayınları.
  10. Türkmen, E. (1991), Urduca el kitabı, Konya: Selçuk Üniversitesi. Urdu Lugat, Book 4, (1982), Urdu lügat tarihi usul par, Karaçi. Zaidi, Ş. (2019), Urdu zuban ka lisaniyaati tecziyah, Karaçi: City Book Point. (www.tdk.gov.tr) 03.02.2023 tarihinde erişim sağlanmıştır