Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightMuhammed ve Kur’ân tasvirlerinin büyük ölçüde Süryanî polemik geleneğinde şekillenmiş teolojik ön kabuller üzerine kurulduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kṯobo d’Oruʿuṯo adlı eser, 12. yüzyıl Süryanî entelektüellerinden Dionysios bar Ṣalibi (ö. 566/1171) tarafından kaleme alınmış bir reddiye külliyatıdır. Apolojik nitelikteki bu Süryanîce eser, Müslümanlara, Yahudilere ve çeşitli Hıristiyan gruplara yönelik polemikler içermektedir; bu çalışma ise eserin yalnızca Müslümanlara dair bölümünü incelemektedir. Söz konusu bölüm, Emevîler Dönemine (40-132/661-750) tarihlendirilen Süryanîce bir Kur’ân tercümesinden pasajlar içermesi bakımından dikkat çekmektedir. Bu çalışma, Bar Ṣalibi’nin İslâm, Hz. Muhammed ve Kur’ân tasvirlerinin büyük ölçüde Süryanî polemik geleneğinde şekillenmiş teolojik ön kabuller üzerine kurulduğunu göstermektedir. Müellifin erken dönem İslâm tarihine ilişkin aktarımlarının dolaylı rivayetlere dayandığı; buna karşılık kendi döneminde gözlemlediği Müslüman inanç ve pratiklerine dair tasvirlerinin görece daha somut nitelik taşıdığı tespit edilmiştir. Ayrıca Kur’ân ayetlerini Hıristiyan teolojisi doğrultusunda yeniden yorumladığı ve eleştirisini karşılaştırmalı fakat asimetrik bir okuma üzerine inşa ettiği ortaya konulmuştur. Çalışmada, eserin 907/1502 yılında Aziz bar Ṣaliba tarafından istinsah edilmiş Süryanîce nüshası esas alınmıştır.
Abstract
The work entitled Kṯobo d’Oruʿuṯo is a collection of refutations written by Dionysios bar Ṣalibi (d. 566/1171), a 12th-century Syriac intellectual. This Syriac work, which is apologetic in nature, contains polemics directed at Muslims, Jews, and various Christian groups; this study examines only the section of the work that concerns Muslims. The section is noteworthy in that it contains passages from a Syriac translation of the Qur’an dated to the Umayyad Period (40-132/661-750). This study demonstrates that Bar Ṣalibi’s depictions of Islam, the Prophet Muhammad, and the Qur’an are largely based on theological preconceptions shaped by the Syriac polemical tradition. It has been determined that the author’s accounts of early Islamic history are based on indirect narrations; in contrast, his descriptions of Muslims beliefs and practices observed during his own time are relatively more concrete. Furthermore, it has been revealed that he reinterpreted Qur’anic verses in line with Christian theology and constructed his critique on a comparative but asymmetrical reading. The study is based on a Syriac copy of the work inscribed by Aziz bar Ṣaliba in 907/1502.