KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2010 / Cilt: 8 - Sayı: 2

İŞBİRLİKLİ ÖĞRENMENİN MATEMATİKTE BAŞARIYA VE TUTUMA ETKİSİ

THE EFFECT OF COOPERATIVE LEARNING ON MATHEMATICS ACHIEVEMENT AND ATTITUDES

Alattin URAL
Ziya ARGÜN
Sayfa
489–516
Yayın Tarihi
2010-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemine göre incelenerek başarıyı ve tutumu etkileyen faktörler araştırılmıştır

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, işbirlikli öğrenmenin geleneksel öğretim yöntemlerine kıyasla matematikte başarıya ve tutuma etkisi araştırılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sontest-öntest fark puanlarına bağlı yapılan t-testi analizinin sonucunda işbirlikli öğrenmenin matematikte başarıyı (t(58)=3,91, p < ,001) ve tutumu (t(58)=2,465, p < ,05) artırmada daha etkili olduğu saptanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemine göre incelenerek başarıyı ve tutumu etkileyen faktörler araştırılmıştır
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İşbirlikli öğrenme · matematik başarısı · matematiğe karşı tutum

Özet

Bu çalışmada, işbirlikli öğrenmenin geleneksel öğretim yöntemlerine kıyasla matematikte başarıya ve tutuma etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya iki dokuzuncu sınıf alınmıştır. Deneysel bölüm için ön-test son-test deney ve kontrol gruplu desen kullanılmıştır. Öğrencilerin başarıları çoktan seçmeli matematik başarı testiyle tutumları, geçerliliği ve güvenirliği yapılan tutum ölçeğiyle belirlenmiştir. Sontest-öntest fark puanlarına bağlı yapılan t-testi analizinin sonucunda işbirlikli öğrenmenin matematikte başarıyı (t(58)=3,91, p < ,001) ve tutumu (t(58)=2,465, p < ,05) artırmada daha etkili olduğu saptanmıştır. Bu etkinin nedenlerini belirlemek için bireysel görüşmeler yapılmış ve deney grubundaki öğrencilerin uygulamaya dair genel görüşleri yazılı olarak alınmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemine göre incelenerek başarıyı ve tutumu etkileyen faktörler araştırılmıştır

Abstract

Aim of this research is to examine effect of cooperative learning and traditional learning on achievement and attitudes in mathematics. Two ninth classes have been selected. Quantitative research design was pretest-posttest. We used “Mathematics Achievement Test” and “Scale of Attitude toward Mathematics” to measure students’ achievement and attitudes. We observed that there was a statistical significant difference on students’ achievement scores (t(58)=3,91, p < ,001) and attitudes (t(58)=2,465, p < ,05) in favor of treatment group in result of t-test using the difference posttest-pretest points. Individual interviews have been made to determine reasons of this effect. The findings have been analyzed using descriptive method.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

URAL, A., ARGÜN, Z. (2010). İŞBİRLİKLİ ÖĞRENMENİN MATEMATİKTE BAŞARIYA VE TUTUMA ETKİSİ. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 489–516. https://ajindex.com/articles/112882

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Al-Halal, A. (2001). The effects of ındividualistic learning and cooperative learning strategies on elementarty students’mathematics achievement and use of social skills. Yayınlanmamış doktora tezi, Ohio University, The Faculty of College of Education. Aydınlı, B. (1997). Öğrencilerin matematiğe yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  2. Barbato, R. (2000). Policy ımplications of cooperative learning on the achievement and attitudes of secondary school mathematics student. Yayınlanmamış doktora tezi, Fordham University, The Graduate School Of Education, New York. Başaran, İ. E. (2005). Eğitim psikolojisi (6. Baskı). Ankara:
  3. Nobel Yay. Dağ. Bernero, J. (2000). motivating students in math using cooperative learning. field- based master’s program, Illinois: Saint Xavier University, Chicago. Bilgin, T. (2004). İlköğretim yedinci sınıf matematik dersinde (çokgenler konusunda) öğrenci takımları başarı bölümleri tekniğinin kullanımı ve uygulama sonuçları. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 19-28.
  4. Bloom, B. S. (1995). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (Çev. D.A. Özçelik). İstanbul:
  5. Milli Eğitim Basımevi. Bosfield, G. F. (2004). A comparison of traditional mathematical learning and cooperative mathematical learning. Faculty of California State University Dominguez Hills, Masters of Arts in Education: Counseling. MA. Brush, T. A. (1996). The effectiveness of cooperative learning for low- and high- achieving syudents using an ıntegrated learning system. proceedings of selected research and development presentations at the 1996 national convent of the association for educational communications and technology (18th, Indianapolis), EDRS (IR 017 968). Davidson, N. (1985). Small group cooperative learning in mathematics: A selective view of the research. In R. Slavin (Ed.), “Learning to cooperate: Cooperating to learn, NY: Plenum. Davidson, N. & Kroll, D. L. (1991). An overview of research on cooperative learning related to mathematics. Journal for Research in Mathematics Education, 22, 362-365.
  6. Dennis, E. C. (2001). An investigation of the numerical experience associated with the global behavior of Polynomial Functions in the traditional Lecture Method and Cooperative Learning Method Classes. Yayınlanmamış doktora tezi, Graduate Faculty of the University of New Orleans. İflazoğlu, A. (1999). Küme destekli bireyselleştirme tekniğinin temel eğitim beşinci sınıf öğrenciler