Dergiler / Folklor/Edebiyat / 2018 / Cilt: 24 Sayı: 93

DOĞU KARADENİZ HAYVANCILARI VE ÇOBANLARI ARASINDA GELENEKSEL MESLEK HUKUKUNUN TEMSİLLERİ

Mustafa Aca(Karadeniz Teknik Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü, Trabzon.)
Sayfa
93–103
Yayın Tarihi
2018-02-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Alan araştırmaları ile tespit edilen geleneksel hükümlerin meslekî uygulama alanları ve işlevleri çok yönlü olarak değerlendirilecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Yazılı hukuk düzenlemelerinin henüz gelişmediği veya mevcut düzenlemelerin halk hayatının çeşitli alanlarında ihtiyacı karşılayamadığı durumlarda, topluluk tarafından sözlü ve geleneksel karakterde geliştirilen hukuk kuralları işlerlik kazanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, Doğu Karadeniz bölgesinde hayvancılığa dayalı bir ekonomik modelle geçimlik ihtiyaçlarını karşılayan toplulukların ve bu topluluklar içinde çoban vasfıyla yer alan temsilcilerin meslek ekseninde geliştirdikleri veya uygulamaya devam ettikleri enformel hukuk kuralları değerlendirilmeye çalışılacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Alan araştırmaları ile tespit edilen geleneksel hükümlerin meslekî uygulama alanları ve işlevleri çok yönlü olarak değerlendirilecektir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Doğu Karadeniz · meslek folkloru · halk hukuku

Özet

Yazılı hukuk düzenlemelerinin henüz gelişmediği veya mevcut düzenlemelerin halk hayatının çeşitli alanlarında ihtiyacı karşılayamadığı durumlarda, topluluk tarafından sözlü ve geleneksel karakterde geliştirilen hukuk kuralları işlerlik kazanmıştır. Halk gruplarının her biri bir ölçüde bir çeşit halk hukukuna sahiptir. Doğaları gereği çoğu zaman değişime dirençli olan geleneksel hukuk kuralları, başlangıçta karmaşık koşulları karşılamak üzere ortaya çıkarlar. Mevcut koşullar devam ettiği sürece işlerliklerini koruyan kurallar, koşulların değişmesi halinde değişime uğrarlar. Geleneksel nitelikler taşıyan meslek organizasyonlarında halk hukukunun temsilinde sosyal hukukun genel ilkelerine, icra edilen mesleğin doğasından kaynaklanan özel hükümler de eklenmektedir. Bu bağlamda çobanlık gibi uygulama ve üretime dayalı dinamik mesleklerde, meslekî süreçlerin çeşitlilikleri ile uyumlu olarak uygulanan süreçler içinde ortaya çıkan ve takip edilebilen özel kurallar da geliştirilebilmektedir. Katılımcıları aynı amaçlar etrafında birleştirmenin ve harekete geçirmenin yanında üretimin sürekliliğini sağlamayı amaçlayan her bir geleneksel kural, mesleğin zamanla bütün bir kurallar sistemine sahip olmasını sağlamaktadır. Bu çalışmada, Doğu Karadeniz bölgesinde hayvancılığa dayalı bir ekonomik modelle geçimlik ihtiyaçlarını karşılayan toplulukların ve bu topluluklar içinde çoban vasfıyla yer alan temsilcilerin meslek ekseninde geliştirdikleri veya uygulamaya devam ettikleri enformel hukuk kuralları değerlendirilmeye çalışılacaktır. Alan araştırmaları ile tespit edilen geleneksel hükümlerin meslekî uygulama alanları ve işlevleri çok yönlü olarak değerlendirilecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aca, M., *, M. A. (2018). DOĞU KARADENİZ HAYVANCILARI VE ÇOBANLARI ARASINDA GELENEKSEL MESLEK HUKUKUNUN TEMSİLLERİ. Folklor/Edebiyat, Cilt: 24 Sayı: 93, 93–103. https://doi.org/10.22559/folkloredebiyat.2017.71

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Dundes - Renteln, Alison ve Dundes, Alan. (1995). Folk Law - Essays in the Theory and Practice of Lex Non Scripta: Volume-I. Madison-Wisconsin: The University of Wisconsin Press.
  2. Eliade, Mircea. (1991). Kutsal ve Dindışı. (Çev.: Mehmet Ali Kılıçbay). Ankara: Gece Yayınları. Gennep, Arnold Van. (1992. The Rites of Passage. (Translate: Monika B. Vizedom and Gabrielle L. Caffee). Chicago: University of Chicago Press.
  3. Haberal, Hikmet. (2015). Turizmde Kültürel Miras Rize. Ankara: Kalkan Matbaacılık.
  4. Hogg, Michael A. ve Vaughan, Graham M. (2011). Sosyal Psikoloji. (Çev.: İbrahim Yıldız ve Aydın Gelenez). İstanbul: Ütopya Yayınları.
  5. Honko, Lauri. (2006). “Ritüellerin Oluşum Süreci”. (Çev.: Ruhi Ersoy). Millî Folklor, 9 (69), s. 129- 140.
  6. Keçe-Türker, Seher. (2012). “Çoban ve Konuk Ağırlaması”. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14 (23), 83-88.
  7. Malinowski, Bronislaw. (1998). İlkel Toplum. (Çev.: Hüseyin Portakal). Ankara: Öteki Yayınevi.
  8. McCarl, Robert S. (1996b). “Occupational Folklore”. Folk Groups And Genres: An Introduction, (Ed. Eliot Oring). Utah: Utah State University Press, s. 71-91.
  9. Oğuz, Burhan. (2002). Türkiye Halkının Kültür Kökenleri-2/A (Tarım-Hayvancılık-Meteoroloji). İstanbul: Anadolu Aydınlanma Vakfı Yayınları.
  10. Örnek, Sedat Veyis. (1995). Türk Halkbilimi. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  11. Simpson, Jacqueline ve Roud, Steve. (2000). A Dictionary of English Folklore. Oxford: Oxford University Press.
  12. Tezcan, Mahmut. (1985). “Ülkemizde Geleneksel Halk Hukuku Uygulamaları”. Türk Folkloru Araştırmaları 1985/2, 93-109.
  13. Üçer, Müjgan. (2011). “Sivas’ta Çobanlık”. Çoban Kitabı. (Ed. Emine Gürsoy Naskali). İstanbul: Kitabevi Yayınları, s. 249-271.
  14. Yılmaz, Anıl ve Telci, Cahit. (2010). “Türk Kültür Terminolojisinde Göç Kavramı Üzerine”. Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, 7 (2), s. 14-33.
  15. Yund, Kerim. (1963). “Türk Hukuk Folkloru Üzerine”. Türk Folklor Araştırmaları, S. 170, s. 3181- 3182.
  16. Zaman, Mehmet. (2001). “Geleneksel Yayla Şenliklerinin Doğu Karadeniz Bölümü Yayla Turizminin Geliştirilmesindeki Rolü”. Doğu Coğrafya Dergisi, 7 (6), s. 188-214.