Dergiler / Folklor/Edebiyat / 2026 / Cilt: 25 Sayı: 97 Özel Sayı

İlkokul 3. Sınıf Öğrencilerinin Kaygı ve Depresyon Düzeylerinin İncelenmesi

Ülkü Tosun(KIBRIS SOSYAL BİLİMLER ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
744–780
Yayın Tarihi
2019-09-20
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fakat her iki gruptaki yüksek kaygı oranları, öğrencilerin rehberlik servisinden bireysel ve/veya grup çalışmaları şeklinde psikolojik destek almalarının gereğine işaret etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İlkokula yeni başlayan bazı öğrencilerin yaşadığı okula uyum sorunları daha üst sınıflarda kaygı ve depresyon belirtileri şeklinde devam ederek öğrencilerin akademik başarılarını, arkadaşlarıyla ilişkilerini, sınıf içi davranışlarını etkileyebilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmanın amacı, ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin kaygı ve depresyon düzeylerinin hem kendi algıları hem de velilerinin algıları doğrultusunda belirlenmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Fakat her iki gruptaki yüksek kaygı oranları, öğrencilerin rehberlik servisinden bireysel ve/veya grup çalışmaları şeklinde psikolojik destek almalarının gereğine işaret etmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:öğrenci · kaygı · fobi

Özet

İlkokula yeni başlayan bazı öğrencilerin yaşadığı okula uyum sorunları daha üst sınıflarda kaygı ve depresyon belirtileri şeklinde devam ederek öğrencilerin akademik başarılarını, arkadaşlarıyla ilişkilerini, sınıf içi davranışlarını etkileyebilmektedir. Bu çalışmanın amacı, ilkokul 3. sınıf öğrencilerinin kaygı ve depresyon düzeylerinin hem kendi algıları hem de velilerinin algıları doğrultusunda belirlenmesidir. İstanbul’da ilkokulda okumakta olan 207 üçüncü sınıf öğrenci ve velilerine ayrılık kaygısı, genel kaygı, panik bozukluk, fobi, OKB, depresyon alt testlerinin olduğu Çocuklar için Kaygı ve Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Nicel araştırma yöntemi ve tarama modelinin uygulandığı çalışmada ayrılık kaygısı (p=.044) ve panik bozuklukta (p=.018) kızlar ve erkekler arasında erkekler aleyhine anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Velilerin kendi çocuklarını değerlendirmelerinde, kızlar ve erkekler açısından anlamlı bir farklılık yoktur. Tüm alt testler açısından incelendiğinde erkek öğrenciler %1.1- %10.9, kız öğrenciler %3.4 - %10.1 arasında değişen oranlarda sınır düzeyde rahatsızlığa sahip olduklarını bildirirlerken, yüksek düzeyde rahatsızlığa sahip olduğunu bildiren erkek öğrencilerin oranı % 4.3 - %12, kız öğrencilerin ise % 1.1- %6.7 arasında değişmektedir Sonuçta erkek ve kız öğrencilerin kaygı düzeyleri birbirine yakındır ve sınırda görülen kaygı oranları da alanyazındaki diğer araştırmalarla örtüşmektedir. Fakat her iki gruptaki yüksek kaygı oranları, öğrencilerin rehberlik servisinden bireysel ve/veya grup çalışmaları şeklinde psikolojik destek almalarının gereğine işaret etmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tosun, Ü., Zorlu, A. (2019). İlkokul 3. Sınıf Öğrencilerinin Kaygı ve Depresyon Düzeylerinin İncelenmesi. Folklor/Edebiyat, Cilt: 25 Sayı: 97 Özel Sayı, 744–780. https://doi.org/10.22559/folklor.978

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (39)

  1. Akgün, N. (1989). Obsesyonel nevroz saplantı-zorlantı bozukluğu, İstanbul: Nobel Tıp.
  2. Ankay,A. (2013) Ruh sağlığı ve davranış bozuklukları. İstanbul: Nobel Tıp.
  3. Arkonaç, O. (1989). Acil psikiyatri, İstanbul: Nobel Tıp
  4. Austin, V.L. ve Sciarra, D.T. (2012). Çocuk ve ergenlerde duygusal ve davranışsal bozukluklar, M.Özekes (Ed.), Ankara: Nobel.
  5. Bahalı,K., Tahiroğlu,A.Y., Avcı,A. (2009).Okul reddi olan çocuk ve ergenlerin klinink özellikleri. Anatolia Journal of Psychiatry 2009,10:310-317
  6. file:///C:/Users/Lenovo/Downloads/Okul_reddi_olan_cocuk_ve_ergenlerin_klinik_ozellik.pdf Baştürk, R. (2011). Bütün yönleriyle SPSS örnekli nonparametrik istatistiksel yöntemler. Ankara: Anı.
  7. Bourne,E.J. (2010). The anxiety & phobia workbook. ABD: New Harbinger.
  8. Butcher, J.N., Mineka,S.ve Hooley,J.M. (2013) Anormal Psikoloji. İstanbul: Kaknüs
  9. Büyüköztürk, Ş. (2006) Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem
  10. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün,Ö.E., Karadeniz,Ş., Demirel,F.(2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
  11. Corey,G. (2005). Psikolojik danışma, psikoterapi kuram ve uygulamaları. Ankara: Mentis
  12. Demir,T., Eralp-Demir, D., Türksoy,N.,Özmen,E. ve Uysal,Ö. (2000) Çocuklar için sosyal anksiyete ölçeğinin geçerlik ve güvenilirliği. Düşünen Adam, 13 (1): 42-48
  13. http://www.dusunenadamdergisi.org/ing/dergipdf/dusunen_adam_dergisi_24afead7f9814ed69 5977a1fc21d1213.pdf
  14. DSM-4 (2000). Amerikan Psikiyatri Derneği. DSM-4 Tanı Ölçütleri. Ankara: HYB ve Boylam Psikiyatri Enstitüsü.
  15. DSM-5 (2013). Amerikan Psikiyatri Derneği. DSM-5 Tanı Ölçütleri. Ankara: HYB ve Boylam Psikiyatri Enstitüsü.
  16. Ertürk, Y.D. ve Gül, A.A. (2006). Çocuğunuzu televizyona teslim etmeyin. Ankara: Nobel.
  17. Görmez,V.Kılıçaslan,A.Ebesutani, C. (2017). Psychometric properties of the parent version of the revised child anxiety and depression scale in a clinical sample of Turkish children and adolescents. Child Psychiatry Human Development. 2017, 48 (6): 922-933.
  18. Güleç, C. (2006) Psikiyatrinin A-B-C’si. İstanbul: Say.
  19. Karasar, N.(2000). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara:Nobel
  20. Kauffman,J.M. ve Landrum,T.J.(2015). Dugusal ve davranışsal bozukluğu olan çocukların ve gençlerin özellikleri. Ankara: Nobel
  21. Kring,A.M., Johmson,S.L., Davison,G. Ve Neale,J. (2014). Abnormal psychology. Singapure: Wiley
  22. Manassis,K. ve Monga,S. (2001). A therapeutic approach to children and adolescents with anxiety disorders and associated comorbid conditions. Child & Adolescent Psyciatry, January 2001, Volume 40, Issue 1, pp:115-117. https://www.jaacap.org/article/S0890- 8567(09)60823-6/abstract
  23. Mukaddes, N.M. (2001). Çocukluk ve ergenlik çağı obsessif kompulsif bozukluğu. (Ed) Prof.Dr.Özgür Polvan. Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi.(s.135-141) İstanbul: Nobel Tıp
  24. Murdock,N.L. (2014). Piskolojik danışma ve psikoterapi kuramları. Olgu sunumu yaklaşımıyla, Füsun Akkoyun (Çeviri Ed.), Ankara: Nobel
  25. Nolen-Hoeksema, S. (2011). Abnormal psychology. NY: McGraw-Hill International Edition.
  26. Özcan,Ö. Ve Aysev,A. (2009). Okul fobisi olan çocuklarda araştırılması, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 16 (1): 13-17. http://dergipark.ulakbim.gov.tr/totmd/article/view/5000100391
  27. Özcan,Ö., Kılıç,B.G. Aysev,A. (2006). Okul korkusu yakınması olan çocukların ana babalarında ruhsal bozukluklar, Türk Psikiyatri Dergisi, 2006;17 (3):173-180.
  28. http://www.turkpsikiyatri.com/C17S3/okulKorkusu.pdf Öztürk,O. Ve Uluşahin, A. (2011). Ruh sağlığı ve bozuklukları I. Ankara: BAYT ve Nobel Tıp.
  29. Seçer,İ. (2013). SPSS ve Listrel ile pratik veri analizi. Ankara: Anı
  30. Seçer,İ ve Gülbahçe,A. (2013). Çocuklarda anksiyete duyarlılık ölçeğinin Türk kültürüne uyarlanması: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, İssue: 3 s.91-106
  31. https://s3.amazonaws.com/academia.edu.documents/31361594/Adaptation_of_the_An xiety_Sensitivity_Index_for_Children_to_Turkish_The_Study_of_Validity_and_Relia bility.pdf?AWSAccessKeyId=AKIAIWOWYYGZ2Y53UL3A&Expires=1530352949
  32. &Signature=tUq8UfKejwu0Dr7UgR6ljgVcUbI%3D&response-contentdisposition=inline%3B%20filename%3DAdaptation_of_the_Anxiety_Sensitivity_In.p df
  33. Sümer, N., Ünal,S., Selçuk,E., Kaya,B., Polat,R., ve Çekem,B. (2009). Bağlanma ve psikopatoloji: Bağlanma boyutlarının depresyon, panik bozukluk ve obsesif-kompolsif bozuklukla ilişkisi, Türk Psikoloji Dergisi, Haziran 2009, 24 (63):38-45.
  34. https://search.proquest.com/openview/2680c045e421e1d10eb7b151a7762ee6/1?pqorigsite=gscholar&cbl=28562 Yaluğ, İ., Kocabaşoğlu, N., Aydoğan, G., Günel, B. (2003). Obsesif kompolsif bozukluk ve panik bozuklukta depresyon ve kişilik bozukluğu komorbiditesi, Düşünen Adam, 2003, 16 (1): 28-34.
  35. http://www.dusunenadamdergisi.org/Ing/DergiPdf/DUSUNEN_ADAM_DERGISI_5d 29742e984345b1a2df384b9a131c67.pdf
  36. Yalom, I. (1999). Varoluşcu psikoterapi, İstanbul: Kabalcı.
  37. Yurdabakan,İ (2009). Grup rehberliği programının ilköğretim sekizinci sınıf öğrenccilerinin sınav kaygı düzeylerine etkisi. Serdar Erkan ve Alim Kaya (Editörler). Grupla psikolojik danışma ve rehberlik programları I. Ankara: Pegem Akademi
  38. Yüksel, N. (2006). Ruhsal hastalıklar. Ankara: MN Medikal ve Nobel
  39. DSM-4 (2000). Amerikan Psikiyatri Derneği. DSM-4 Tanı Ölçütleri. Ankara: HYB ve Boylam Psikiyatri Enstitüsü.