Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu noktada kentin yeniden inşa sürecinin hızlandırılması, belirsizlik duygusunu büyük ölçüde azaltacağı gibi geleceğe yönelik umut duygusunu arttırarak göçü tersine çevireceği ön görülmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Asrın felaketi olarak nitelendirilen 2023 depremleri, Türkiye’de binlerce kişinin ölümüne neden olmuştur. Deprem sonrasında hayatta kalmayı başarabilenlerin bir kısmı can havliyle kenti terk etmiştir. Bu makalede amacım, deprem sonrasında an iden göç etmek zorunda kalan Hataylıların bulundukları illerde geçicimi yoksa kalıcı mı olduklarına ilişkin öngörülerde bulunmaktır. Diğer amacım ise göç edenlerin geri dönüşünü sağlayacak koşulların neler olduğu yönünde ipuçları yakalamaktır. Bu amaç doğrultusunda alan araştırmasını 23 Haziran-31 Temmuz tarihleri arasında eş zamanlı olarak Eskişehir ve Ankara’da yürüttüm. Türkiye’nin birçok iline dağılmış Hataylılarla ise görüşmeleri telefonla gerçekleştirdim. Eskişehir ve Ankara’da katılımcı gözlem ve derinlemesine mülakatlar yaptım. 14 kadın, 6 erkek toplam 20 kişiyle görüştüm. Yarı yapılandırılmış ve açık uçlu sorularla bi reylerin deprem sırası ve sonrası süreçleri, kalıcılık ve geçicilik durumlarına ilişkin görüşleri, neler hissettikleri ve gelecek beklentilerini anlamaya çalıştım. Araştırma sonuçları, görüşmecilerin neredeyse tamamının barınma, işsizlik, eğitim, sağlık, is tihdam, ulaşım vb. alanlardaki sorunların çözülmesi halinde geri dönme eğiliminde olduklarını göstermiştir. Göç ettikleri yerlerde geçici mi yoksa kalıcı mı oldukları belirsiz olan yerel halkın durumunu büyük ölçüde Hatay’ın yeniden inşa sürecinin belirleyeceği öngörülmektedir. Bu sürecin uzaması umutsuzluğu artacağı gibi göçün geçicilikten kalıcılığa dönüşmesine de neden olacaktır. Göç edilen yerde tutunma sürecinde ekonomik kısıtlılıklara rağmen yapılan yatırımlar, zaman geçtikçe geri dönüşü daha da zorlaştıracaktır. Geleceğe dair belirsizlikler umutsuzluk, çaresizlik, yalnızlık ve arada kalmışlık duygusuna sebep olmakta, bu durum ise bireyleri daha da savunmasız ve kırılgan hale getirmektedir. Bireylerde umudun arttırılması, belir sizliklerin ortadan kaldırılmasına bağlıdır. Bu noktada kentin yeniden inşa sürecinin hızlandırılması, belirsizlik duygusunu büyük ölçüde azaltacağı gibi geleceğe yönelik umut duygusunu arttırarak göçü tersine çevireceği ön görülmektedir.
Abstract
The 2023 earthquakes, referred as the disaster of the century, caused the deaths of thousands in Türkiye. Some of those who managed to survive the earthquake left their cities in the aftermath. My aim ın thıs artıcle is to make projections about whether people from Hatay who were forced to migrate suddenly after the earthquake are transient or permanent in the provinces where they currently reside. Moreover, I aim to identify whether the conditions could facilitate the return of the migrants back to their homelands. For this purpose, I conducted field research simultaneously in Eskişehir and Ankara between 23 June and 31 July. With regards to Hatay residents now dispersed across various provinces in Turkey, I conducted interviews via telephone. In Eskişehir and Ankara, I conducted participant observation and in-depth interviews. I interviewed a total of 20 people, 14 women and 6 men. I tried to learn about their experiences during and after the earthquake, their views on permanence and transience, and their expectations for the future by asking them semi-structured, open-ended questions. The findings reveal that almost all participants expressed a willingness to return if issues such as housing, unemployment, education, healthcare, employment, and transportation were resolved. The uncertain status of the displaced population-whether transient or permanent in their new locations-seems to depend largely on the progress of Hatay’s reconstruction process. It is anticipated that prolonged delays in this process will worsen desperation and may turn migration from transient to permanent. Investments made despite economic constraints during the settlement process in the place of migration will make return increasingly difficult over time. Uncertainty about the future leads to feelings of hopelessness, helplessness, loneliness, and a sense of being caught in between, leaving individuals more vulnerable and fragile. It is anticipated that accelerating the city’s reconstruction process will significantly reduce the feeling of uncertainty and, by increasing the sense of hope for the future, will reverse migration.