Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBuna göre Can Yücel’in habitusunun çeviri stratejileri üzerinde etkili olduğu ve doğmuş olduğu sosyal çevrenin normlarını benimseyip halka erişebilme amacıyla çeviri stratejilerini oluşturduğu söylenebilir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmada, şair-çevirmen Can Yücel’in, çeviri stratejilerini, İngiliz şair William Shakespare’in 66. Sone çevirisine odaklanarak açıklamaya çalıştım. Şair Yücel’in çeviri kararlarını, yaşamını, babası ve babasının çalışmalarını, yaşadıkları dönemi; kendi yazdıkları ve onun hakkında yazılanlar üzerinden betimleyici analiz yöntemiyle irdeledim. Betimleyici analiz için İkinci Dünya Savaşı sonrası dönemin en önemli sosyologlarından Pierre Bourdieu’nun ‘habitus’ kavramından faydalandım. Ortaya attığı teorilerle sosyal bilimler çalışmalarının da önünü açmış olan Bourdieu’nun tanımlamaları, pek çok alanda yer bulmuş ve çalışmaların perspektifini önemli ölçüde derinleştirmiştir. Cumhuriyet dönemi dil çalışmaları adına bir dönüm noktası olarak nitelendirilebilecek ‘Çeviri Hareketleri’, dönemin Maarif vekili ve şair Can Yücel’in babası Hasan Âli Yücel önderliğinde başlatılmıştır. Bu çalışmaların amacı, yeni Türk dilini ve alfabesini yerleştirmek için Doğu ve Batı yazınlarından çeviriler apmak ve yeni Türk harfleriyle bir milli yazın repertuarı oluşturmaktır. Vekil Yücel’in, İngiltere’de eğitim almış, Türkiye’de Alman filolojisi okumuş olan şair oğlu Can Yücel de ilerleyen yıllarda İngiliz yazınından çeviriler yapmıştır. Çevirilerini, çeviriden ziyade ‘Türkçe söyleyen’ olarak nitelendiren Can Yücel’in çevirileri de yazdığı şiirleri gibi özgündür. Bu özgün çevirilerinden bir tanesi de İngiliz şair William Shakespare’in 66. Sone”sidir. Çalışmada, sonenin farklı iki Türkçe çevirisi daha Can Yücel’in çevirisi ile birlikte ele alarak şair-çevirmenin muhtemel özgün çeviri stratejilerinin nedenlerini incledim. Buna göre Can Yücel’in habitusunun çeviri stratejileri üzerinde etkili olduğu ve doğmuş olduğu sosyal çevrenin normlarını benimseyip halka erişebilme amacıyla çeviri stratejilerini oluşturduğu söylenebilir.
Abstract
This study aims to explain the poet-translator Can Yücel’s translation strategies, focusing on his translation of the 66th Sonnet by the English poet William Shakespeare. The study employs a descriptive analysis method and scrutinizes the poet-translator Yücel’s writings, as well as his social environment, his father’s activities, and the period in which they lived. To conduct the descriptive analysis, I employed the concept of habitus as developed by Pierre Bourdieu, one of the most influential sociologists of the post-World War II Era. Hasan Âli Yücel, then the Minister of Education, initiated a ‘Translation Movement’, which can be marked as a turning point for language studies in the Republican Era. This movement aimed to establish a cultural repertoire by translating works from both Eastern and Western literatures into Turkish, contributing to the establishment of a national identity. Educated in England and having studied German philology in Turkey, the son of Minister Yücel, Can Yücel, also translated English classics into the Turkish language. He called himself a “Turkish teller” rather than a translator. His translation strategies were considered unique. By comparing his translation of Sonnet 66th with two other Turkish translations, this study identifies his characteristic translation strategies. The findings indicate that Can Yücel’s habitus shaped his translation strategies, reflecting the norms of his social environment and his aim to reach his people through his style.