Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBununla birlikte ki-kare testi sonucunda anketteki bütün öy külerde, uzman katılımcıların öyküyü insan bir yazarın yazdığını düşünmeleriyle beğenme oranları arasında anlamlı bir ilişkinin varlığı gözlemlenmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Birçok araştırmacı tarafından insanların bilişsel işlevlerini bağımsız bir şekilde yapabilme özelliğine sahip olarak tanımlanan yapay zekânın tarihi, her ne kadar 1940’lı yıllara kadar götürülebilse de özellikle son birkaç yılda onun önemini ve etki değerini giderek artırdığı, gündelik hayatımızın neredeyse bir parçası hâline geldiği gözlemlenir. İnsan yaşamına böylesine doğrudan etkisi bulunan yapay zekâ ile ilgili yürütülen bilimsel çalışmalar hâliyle niceliksel ve niteliksel olarak büyük bir ilerleme kaydetmiştir. Ancak söz konusu ilerlemenin edebiyat alanında bekle nen düzeyde olmaması dikkat çekicidir. Bu makalede bahsedilen eksiklik doğrultu sunda yapay zekânın öykü yazma kabiliyeti, oluşturulan bir ankete uzman katılım cıların verdiği yanıtlar üzerinden konu edilmiştir. Bu bağlamda çalışmanın temel problematiği, yapay zekânın edebiyat alanındaki kabiliyetinin öykü yazma pratiği çerçevesinde incelenmesidir. Çalışmada, yapay zekânın modern Türk öykücülü ğünde iz bırakmış bir yazarı ne kadar başarılı bir şekilde taklit ettiği, uzman katılımcıların değerlendirmeleri aracılığı ile ortaya konmuştur. İfade edilen çerçevede Anadolu Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü lisans ve yüksek lisans öğrencilerinden 160 katılımcıya ikişerli gruplar hâlinde toplam altı öykü okutulmuş ve bu okudukları öykülerin yazarının bir insan mı yoksa yapay zekâ mı olduğu yönünde bir belirlemede bulunmaları istenmiştir. Ayrıca hazırla nan anket üzerinden okudukları öyküleri estetik düzlemlerde değerlendirmeleri beklenmiştir. Çalışmadan çıkan en önemli sonuçlardan biri, uzman katılımcıların Sait Faik Abasıyanık ve Ferit Edgü’nün yazdığı öyküleri, onların tarzında yazan yapay zekânın metninden ayırt edememeleridir. Bahsedilen durum, ki-kare testiyle de ortaya konmuştur. Bununla birlikte ki-kare testi sonucunda anketteki bütün öy külerde, uzman katılımcıların öyküyü insan bir yazarın yazdığını düşünmeleriyle beğenme oranları arasında anlamlı bir ilişkinin varlığı gözlemlenmiştir.
Abstract
Although the history of artificial intelligence-defined by many researchers as the ability to perform cognitive functions independently-can be traced back to the 1940s, its importance and influence have increased significantly in recent years, to the point that it has become an integral part of daily life. Accordingly, scientific research on artificial intelligence has made substantial quantitative and qualitative progress. However, this progress has not reached the expected level in the field of literature. In line with this gap, the present study examines the short story-writing capability of artificial intelligence through the responses of expert participants to a survey. The central aim of the study is to interpret artificial intelligence’s literary capabilities within the framework of short story writing. The study further investigates how successfully artificial intelligence imitates authors who have left a significant mark on modern Turkish short fiction, based on expert evaluations. In this context, a total of six short stories, presented in pairs, were assigned to 160 participants consisting of undergraduate and graduate students from the Department of Turkish Language and Literature at Anadolu University. Participants were asked to determine whether each story had been written by a human author or by artificial intelligence. In addition, they were asked to evaluate the stories on aesthetic grounds. One of the most significant findings of the study is that participants were unable to distinguish between short stories written by Sait Faik Abasıyanık and Ferit Edgü and those generated by artificial intelligence in their style. This finding was further supported by a chi-square test. Moreover, the analysis revealed a statistically significant relationship between participants’ aesthetic appreciation of a story and their belief that it had been written by a human author.